Troubleshoot Ι

- Ιστορία είναι το alien στο πίσω μέρος του κεφαλιού σου μια τρύπα που φωτίζεται από σκέψεις και ονειρώξεις τόσο που εκτοξεύονται σπίθες παντού στα κύτταρα του εγκεφάλου τέτοιες που παίρνουν κάθε κομμάτι από το δέρμα σου βαμμένο και το χαρίζουν ανιδιοτελώς σε άλλη ύλη μια ύλη β κατηγορίας που ανυψώνεται αντίστροφα και σε τεμαχίζει.

- Βουίζει αυτό το φως μες στο κρανίο γεννά μια φλέβα πάνω στο μέτωπό σου και σπάει σε σταγόνες.

- Τρεις μεγάλες σταγόνες ή πέντε μικρές σχηματίζουν μια λίμνη σε μέγεθος αφαλού.
Παίρνει τη μορφή της πρώτης στιγμής και τις καταπίνει.

Read more…

Tags: § § § §

Πέρασαν δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια από τότε που ψιθύρισα «σ’ αγαπώ», την ώρα που την γαμούσα πισωκολλητά, πάνω στον έρημο φάρο της Περαχώρας στο Λουτράκι, λερώνοντας σκόπιμα όσες ελευθεριακές λέξεις ήξερα με ύπουλα αγοραία συναισθήματα.

Read more…

Βουτιά στο κόκκινο κοντινής, ύπουλης συνείδησης, αναζητώντας ανεξίτηλα σημάδια πολλαπλών εραστών, νιώθοντας αμέτρητες φορές νοθευμένες, υστερικές ενοχές ανικανότητας.

Μου λεν, αν βγω από τον κύκλο θα χαθώ,
στα όρια του μοναχά να γυροφέρνω.
Και πως ο κόσμος είναι ανήμερο θεριό
κι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω.

Read more…

Tags: § § §

Εμείς οι Έλληνες πολίτες ζούμε, σε καθημερινή πλέον βάση, μια απαξίωση σε βάρος μας.

Read more…

Tags: § §

Ανασκευάζω τις παλιές ελπίδες
ξεκινώντας από ένα μηδέν,
καταλήγω στο παρόμοιο
χωρίς το διαφορετικό ένα,
μοιάζει ν’ αποδεικνύω
όχι μόνο μια φορά-
πως ο νους περιστρέφεται κυκλικά,
σύμφωνα με τη πρωινή φορά δεικτών
ενός στρογγυλού ρετρό ξυπνητηριού.

Συλλογίζομαι στα κρυφά τη θλίψη
σαν αυτόπτης μάρτυρας του οικείου
-το είδωλο-
ή σαν επαναλαμβανόμενη ανάμνηση
συνεχούς, μα τυχαίας, παρέκκλισης.
Αναμενόμενοι κι αρρωστημένοι θάλαμοι
φιλοξενούν χρόνια ασθενείς σκέψεις
μα τριγύρω, στυγνοί, καθημερινοί επισκέπτες
φέροντες δώρα, ξανά ίδιες, λάγνες ελπίδες.

Tags: §

Ίσως πιο πολύ απ’ όλα να πληγώνει ο Λόγος. Όλα τα αναξιοπαθή επεξεργασμένα παράγωγα λύματα της χωματερής του εγκεφάλου. Τα σκουπίδια που εκφέρουμε και μ’ αυτά τρεφόμαστε υπέροχα απλά, δυνητικά ονειρικά, αρρωστημένα έκφυλα, ικανοποιώντας αναλώσιμους επιφανειακούς φλοιούς ναρκισσιστικής ηδονής, μεταθέτοντας την ουσία, την αναζήτηση του/για «ΜΕΤΑ».

Read more…

Tags: § §

Διαδηλωτές με ντουντούκες, με πλακάτ
έκοβαν τη κυκλοφορία, φώναζαν
«Όλοι εμπρός να ξαναχτίσουμε τον κόσμο»
πολλοί ανάμεσά τους ήσαν περασμένων γενεών
«Δεν χτίζουμε με υλικά κατεδαφίσεων»
είπε ο φίλος που στεκόταν δίπλα του
«θα πρέπει πρώτα να πετάξουμε τα μπάζα
μαζί και την ωριμότητα των ομηλίκων μας.»

Εκείνος, με τόση αζήτητη ωριμότητα,
δεν μπορούσε να περιμένει άλλο
κατέβηκε από το πεζοδρόμιο
κι ακολούθησε την πορεία.
Φωνάζοντας ρυθμικά
ένιωθε ν’ απομακρύνεται
η αναγνώριση ενός επιπλέον τέλους.

«Φωνάζοντας Ρυθμικά»
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Συνέχεια στο άρθρο του Motorcycle Boy

Tags: § §