Θεωρώ πως σε ένα μπλογκ υπάρχει εκείνος που δημοσιεύει ένα κείμενο με κάποιο θέμα και οι αναγνώστες, κάποιοι από τους οποίους σχολιάζουν το κείμενο ή ανοίγουν μια κουβέντα μεταξύ τους ή/και με τον συντάκτη (θεματοθέτη).

Κάποιες φορές η κουβέντα ανοίγει περισσότερο και τότε τα σχόλια πέφτουν βροχή, χωρίς πια να είναι σχόλια αλλά συζητήσεις. Αυτό επιτρέπει να δημιουργηθούν λεκτικές αντιπαραθέσεις και ν’ ακουστούν διαφορετικές απόψεις αλλά υπάρχουν αναγνώστες που μένουν στο περιθώριο και δεν εκφράζονται γιατί πολύ απλά δεν θέλουν να πάρουν μέρος σε μια κουβέντα. Τα τελευταία δημοσιεύματα και ειδικότερα τα σχόλιά τους με έβαλαν σε σκέψεις. Όχι γι’ αυτά κάθε αυτά τα σχόλια, αλλά για την εξουσία που μάλλον ασκεί (χωρίς να το θέλει) ο σχολιαστής στον αναγνώστη (μην απορείτε, υπάρχει και αυτή).

Read more…

Σάτιρα, σαρκασμός και αυτοσαρκασμός και άλλα συναφή καλλιτεχνήματα δεν γίνονται αντιληπτά από τους καπελαδούρες όπως διαπίστωσα (θα ήταν σάν να λεγε κάποιος ερωτόλογα στην παπαρήγα δηλαδή) οπότε περνάω σε μερικά λιτές ελπίζω και σύντομες (ίσως και σκληρές) τοποθετήσεις.

Η στατιστική είναι μια υποκατηγορία κλάδου των μαθηματικών, αλλά σωστότερα θα ήταν να την ορίζαμε απλώς σαν ένα εργαλείο ακριβές και πολύτιμο για αυτά (τα μαθηματικά).
Οι εφαρμογές που μπορεί να βρει είναι αξιόπιστες μόνο σε τομείς που αναφέρονται σε σταθερές τιμές και αξίες (βλέπε οικονομικές επιστήμες, φυσικές και λοιπά).
Δημιουργεί όμως κραυγαλέες στρεβλώσεις, εσκεμμένες τις περισσότερες φορές, όταν εφαρμόζεται σε κοινωνικές μελέτες, όταν δηλαδή ασχολείται με μεταβλητές, αφηρημένες και αδιευκρίνιστες τιμές, μια εκ των οποίων, κακώς για μερικούς καλώς για άλλους, είναι και η ανθρώπινη δράση και συμπεριφορά.

Read more…

Κάποτε, περίπου 20 χρόνια πριν, οι κοινότητες των ανθρώπων (στο εξωτερικό), που ασχολιόντουσαν περισσότερο με τεχνικά θέματα, χρησιμοποιούσαν διάφορες υπηρεσίες του δικτύου για να επικοινωνήσουν μεταξύ τους όπως το Usenet. Αργότερα προέκυψαν οι mailing lists (υπάρχουν και σήμερα) αλλά κάποια στιγμή είδαν χρήσιμη την ιδέα του «νήματος» (thread), καθώς επίσης σκέφθηκαν πως θα μπορούσαν να υπάρχουν με χρονολογική σειρά σε κάποιο server με κάποιους διαχειριστές κι έτσι δημιουργήθηκαν τα forum.

Με την άνθιση του πρωτοκόλλου http (οι κοινές ιστοσελίδες που όλοι γνωρίζουμε) κάποιοι ξεκίνησαν να ενσωματώνουν στα website τους μια περιοχή που την ονόμαζαν “what’s new” όπου με αντίστροφη χρονολογική σειρά εμφάνιζαν σαν πρώτη εγγραφή το τελευταίο νέο. Ως πρώτα blogs θεωρούνται πως ήταν οι “what’s new” σελίδες του πάλαι ποτέ Mosaic και κατόπιν της Netscape, γύρω στο 1993-1996. Με τη μορφή που τα γνωρίζουμε σήμερα ξεκίνησαν κάποιοι περίπου το 1997. Το αρχαιότερο blog που εγώ γνωρίζω είναι του Dave Winer με την πρώτη του εγγραφή να υπάρχει τον Απρίλιο του 1997.

Read more…

Υπάρχει λοιπόν αυτός ο Deuced που δεν ησυχάζει, ακόμα κι αν τον χτυπήσεις με τηγάνι κατακέφαλα. Όλο κάτι σκαλίζει, σχεδιάζει, οργανώνει. Και σα να μην έφτανε αυτό –είναι και διαολεμένα αποτελεσματικός. Ήταν, θυμάμαι, η τρίτη φορά που συναντιόμασταν –πίναμε καφέ σε κάποιον παιδότοπο –όταν μου έσκασε την ιδέα του δικτυακού ραδιοφώνου. Το άτομο είχε με το ζόρι μια βδομάδα που ήταν μέλος των Καπέλων στα Φώτα! Ήμουν ευγενικά σκεπτικιστής, συγκρατημένα διστακτικός –προτίμησα την τακτική «ωραία ιδέα, κάθισε τώρα, χαλάρωσε –σε λίγο θα σου περάσει». Την επόμενη βδομάδα, τα Καπέλα είχαν ραδιόφωνο!

Όταν κυκλοφόρησε η έρευνα για τους bloggers από την Πάντειο, ο Deuced πήγε στη σελίδα που υποστήριζε το ερωτηματολόγιο. «Μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε για να κάνουμε μια δικιά μας έρευνα –έτσι, για την πλάκα μας, για να δούμε τις απόψεις των γύρω μας», είχε πει. Για ακόμα μια φορά είχα συμφωνήσει. Για ακόμα μια φορά θεωρούσα πως ήταν μια καλή ιδέα που θα χανόταν στην αδράνεια –σήμα κατατεθέν των bloggers. Για ακόμα μια φορά είχα κάνει λάθος, γιατί δεν υπολόγιζα την αποτελεσματικότητα του Deuced!

Read more…

Read more…

Jean Baudrillard
Οι μάζες
(εκδ. Ελευθεριακή Κουλτούρα)

Η εκλογή είναι μια παράξενη επιταγή. Κάθε φιλοσοφία που εκχωρεί στον άνθρωπο το δικαίωμα να ασκεί τη βούλησή του, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να τον βυθίσει στην απελπισία. Γιατί αν τίποτα δεν είναι πιο κολακευτικό για τη συνείδηση του άλλου (το ασυνείδητο;) -εκείνο το ασαφές και ζωτικό που κάνει την ευτυχία να εξαρτάται από την απελπισία της βούλησης- απ’ το να γνωρίζει τι θέλει, απ’ το να απελευθερωθεί από την επιλογή και να εκτραπεί από την ίδια του την αντικειμενική βούληση. Είναι πολύ καλύτερα να στηριχτούμε σε κάποιο ασήμαντο ή ισχυρό παράδειγμα, παρά να εξαρτώμεθα από τη θέλησή μας ή από την αναγκαιότητα της επιλογής. Ο ωραίος Μπρούμελ είχε έναν υπηρέτη γι’ αυτόν το σκοπό. Μπροστά σ’ ένα υπέροχο τοπίο, διάσπαρτο με όμορφες λίμνες, γυρίζει στον υποτακτικό του για να ρωτήσει «ποια λίμνη προτιμώ;»

Read more…

Από τις 13 Σεπτέμβρη μέχρι τις 13 Οκτώβρη άφησα ανοιχτή την μικρή έρευνα για τα μπλογκς. Συμπληρώθηκαν 63 ερωτηματολόγια με αρκετές ερωτήσεις που σκοπό είχαν να δω τις απόψεις μπλόγκερς και αναγνωστών σχετικά με τα ιστολόγια. Οι απαντήσεις συγκεντρώθηκαν ανά ερώτηση σε ξεχωριστά μικρά αρχεία του word για να μπορεί ο καθένας να κατεβάσει και να διαβάσει εύκολα ότι τον ενδιαφέρει.

Όποιος ενδιαφέρεται και θα ήθελε να μάθει πως βλέπουν το μέσον οι υπόλοιποι τριγύρω του μπορεί να πάει στην μόνιμη σελίδα της έρευνας των μπλογκς και από εκεί να τα κατεβάσει. Εγώ θα τα αξιολογήσω στη πορεία αφού τα μελετήσω και θα ακολουθήσουν κάποια δημοσιεύματα με σκοπό να προκαλέσουν προβληματισμό και κουβέντα γύρω από τις απαντήσεις που δόθηκαν.

Ένα ευχαριστώ σε όσους βοήθησαν σηκώνοντας banner στο μπλογκ τους.