Δουλεύω χρόνια πολλά κλεισμένος σ’ ένα ψυγείο.
Έχω συνηθίσει το κρύο, φοράω σχεδόν πάντα ένα μπουφάν.
Θα σου φανεί παράξενο που σ’ ένα τόσο κρύο περιβάλλον
σε σκέφτομαι συχνά, ίσως περισσότερο συχνά απ’ όσο νομίζεις.
Μάλλον είναι ένστικτο να σκεφτώ κάτι ζεστό για να σταματήσω να κρυώνω.
Εκείνες λοιπόν τις στιγμές με πιάνει η ανάγκη να σου γράψω.
Τότε κλείνω τα μηνύματά μου σε άδεια μπουκάλια
κι απ’ το μοναδικό γυάλινο παράθυρο που έχω τα πετάω στη θάλασσα,
τρέφοντας μια ελπίδα μήπως κάποτε τα βρεις.
Posted at 21-09-2009 @ 12:22 by ..::DeUCeD::.. in Damned
Posted at 20-09-2009 @ 19:06 by ..::DeUCeD::.. in Deamons
Η ομορφιά των γυναικών που άλλαξαν τη ζωή μας
βαθύτερα κι από εκατό επαναστάσεις
δεν χάνεται, δεν σβήνει με τα χρόνια
όσο κι αν φθείρονται οι φυσιογνωμίες
όσο κι αν αλλοιώνονται τα σώματα.
Μένει στις επιθυμίες που κάποτε προκάλεσαν
στα λόγια που έφτασαν έστω αργά
στην εξερεύνηση δίχως ασφάλεια της σάρκας
στα δράματα που δεν έγιναν δημόσια
στα καθρεφτίσματα χωρισμών, στις ολικές ταυτίσεις.
Η ομορφιά των γυναικών που αλλάζουν τη ζωή
μένει στα ποιήματα που γράφτηκαν γι’ αυτές
ρόδα αειθαλή αναδίδοντας το ίδιο άρωμά τους
ρόδα αειθαλή, όπως αιώνες τώρα λένε οι ποιητές.
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ
Posted at 09-09-2009 @ 10:15 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Και να ‘μαι πάλι έξω να τριγυρνώ πάνω κάτω την Αρεοπαγίτου ράθυμα. Θυμάμαι μικρός έβλεπα στα μπαρ και στα καφενεία τους «μεγάλους» να πίνουν μονάχοι τους τη μπύρα σκεφτικοί κι αδιόρατοι και τους θαύμαζα. «Έτσι θα γίνω κι εγώ» σκεφτόμουν τότε. Κι έγινα.
Το καφενείο στο θησείο, αυτό στα σκαλάκια, έχει τα τραπεζάκια πολύ κοντά, το ένα δίπλα στ’ άλλο κι εγώ κάθισα ακριβώς δίπλα από ένα ζευγάρι που έχουν κατεβάσει κάτι ρακές, ακούγοντας τον τύπο να έχει ξεσκιστεί στ’ αστεία προσπαθώντας να κάνει την άλλη να γελάσει, μα με το ζόρι τα καταφέρνει αλλά μάλλον είναι που χει ζαλιστεί και τελικά δεν τον κόβω να πηδάει καλά γιατί φαίνεται νευρικός και συνέχεια μιλάει χωρίς να λέει τίποτα και σκέφτομαι πως αν ήμουν στη θέση της γκόμενας θα με είχε πάρει ο ύπνος -τζήζους! μερικοί ούτε με φροντιστήριο δε μαθαίνουν- αλλά είναι που η τύπισσα φαίνεται γλυκιά κι ερωτική χωρίς να μιλάει πολύ, μα δε βαριέσαι, μόλις έφυγαν, οι επόμενοι μπορεί να ‘ναι καλύτεροι.
