Πόσο ηλίθιος πρέπει να είσαι για να πανηγυρίσεις το κάψιμο ενός βιβλίου? Πόσο βλάκας πρέπει να είσαι για να θέσεις σε κίνδυνο ανθρώπους άγνωστους σε σένα μόνο και μόνο για να εμποδίσεις τον «κακό» κι επικίνδυνο λόγο? Πόσο κάθαρμα και ασυνείδητος μπορείς να γίνεις ώστε να «κουκουλώνεις» τον ρατσισμό σου και τη βία σου πίσω από άνανδρες επιθέσεις σε μικρομαγαζάκια θεωρώντας πως χτυπάς το φασισμό?

Πρέπει πράγματι να σαι πολύ μεγάλος ηλίθιος, πολύ μεγάλος βλάκας, πολύ μεγάλο κάθαρμα κι ασυνείδητος ρατσιστής, μεγαλύτερος όλων αυτών που λες πως πολεμάς. Γιατί έτσι θάβεις και την τελευταία αχνή ελπίδα αξιοπρέπειας, που κάποιοι μπορεί να κουβαλούνε σιωπηλά τόσα χρόνια και που νιώθουν σήμερα ανήμποροι να καταλάβουν ΠΩΣ –διάβολε- κάποιοι σαν εσένα κατάφεραν να ισοπεδώσουν, να αλλοιώσουν, να ΦΙΜΩΣΟΥΝ τελικά όποιο ψήγμα επαναστατικού Λόγου απέμεινε σ’ αυτόν που πάντα αναρωτιέται ΓΙΑΤΙ, σ’ αυτόν που πραγματικά αμφισβητεί μα ΟΧΙ, ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ.

Γιατί εσύ δεν έχεις Λόγο παρά μόνο Πέτρα κι η μόνη φωτιά που μπορείς ν’ ανάψεις σβήνεται με τη μάνικα της Πυροσβεστικής. Κι ο μόνος λόγος που μπορείς ν’ αρθρώσεις κρύβεται σε ψαλιδισμένα “φασιστοφάγα” κείμενα του Ιντυμήντια. Όσο για το μολύβι σου, δεν έχει μύτη, την έσπασες ανοίγοντας αμέτρητα μπουκάλια μπύρας στη Μεσσολογγίου. Σου ‘μεινε μόνο το χαρτί να γράφεις προκηρύξεις, να τις διαβάζεις και να κορδώνεσαι στην παρέα σου, χωρίς ποτέ να μπορείς να καταλάβεις γιατί εσύ κι ο κοιμισμένος μικροαστός γείτονάς σου δεν έχετε καμιά Διαφορά. Σ’ εσένα άλλωστε αφιέρωσε ο δύστυχος γραφικός αυτό το ποίημα του και μόνο αυτόν τελικά κατάφερες να εμπνεύσεις. Όλοι οι άλλοι σε κοιτάζουν με απορία, αδυνατώντας να καταλάβουν ποια η διαφορά του κυριακάτικου κασκόλ από την μπαρουτοκαπνισμένη σου κουκούλα.

ΥΓ1: Φίλε Κάιν, τον Λόγο τον καίνε όσοι δεν μπορούν ν’ αρθρώσουν δικό τους…

ΥΓ2: Τι δεν επιτρέπεται να πεις?

Tags: § §

Κι εκεί που τα πίναμε προχτές με τον Motorcycle Boy, κάνει ξαφνικά ένα «τσακ» και μου πετάει στο τραπέζι Το Βιβλίο. Όχι, δεν είναι για όλους σας. Είναι μόνο για εκείνους/ες που ερωτευτήκαμε, αγαπήσαμε, ταξιδέψαμε, μαλώσαμε, κοντέψαμε να πεθάνουμε ή ήδη έχουμε πεθάνει, καβάλα σε μια μηχανή…

Το Σπύρο Λαζαρίδη, το γνωστό «tsalimi» τον γνώρισα όταν κάποια στιγμή είχε απευθυνθεί και στα «Καπέλα» ζητώντας συνδρομή με παλαιότερες φωτό που μπορεί να είχαμε από μοτοσικλέτες. Του ‘χα υποσχεθεί να του στείλω μερικές αλλά ξέρεις πως έχουν τα πράγματα, μια η καθημερινότητα, μια οι σκοτούρες της εποχής… μα κάποιοι –ευτυχώς- έστειλαν. Μας είχε πει τότε πως τις ήθελε για το «Ενδοσκεληδόν», μια «ανθολογία έργων της ελληνικής λογοτεχνίας με ήρωες μοτοσικλέτες και μοτοσικλετιστές», όπως ο ίδιος το χαρακτηρίζει.

Read more…

Tags: §

Κι αν αναρωτιέσαι γιατί έχω χαθεί, σου λέω μόνο πως μ’ αρέσει ν’ αφήνομαι τα βράδια, μ’ ένα σκοπό να χάνομαι μόνος, καθώς γράφω μικρά, άχρηστα ποιήματα για τη «μηχανή».

Περνούν έτσι χιλιάδες ώρες κι εγώ ξεκλέβω χρόνο, καμπουριασμένος μπροστά στην οθόνη, συγκεντρώνοντας δεκάδες συμβολισμούς. Τους κοιτάζω ξανά και ξανά, μετράω τις λέξεις, τους φθόγγους, ελέγχω τη γραμματική. Όλο το κοινό μια «μηχανή», αδέκαστη και καθόλου ονειροπόλα. Κάποιες φορές τελειώνω και κορδώνομαι, κάθομαι κι απαγγέλλω, μιλώ για όνειρα κι ιδέες χωρίς να την κοιτάζω, μα περιμένω ένα της μήνυμα.

Read more…

Τον Dr. Funkestein τον γνωρίζω κάμποσα χρόνια. Είχα να τον δω καιρό μιας και μένει μόνιμα εκτός Ελλάδας. Πάντα μας συνέδεε μια αστείρευτη αγάπη για τη μουσική (καθώς και η κοινή λατρεία του αλκοόλ).

Τον προηγούμενο μήνα ξεκίνησα να φτιάξω το Shout Stream, ένα plugin για το WordPress και ζήτησα κάποιες απόψεις του. Πάνω στη κουβέντα μου ‘ριξε και την ιδέα του. Είχε σκοπό να βάλει μπρος το δικό του stream και με προσκάλεσε να συμμετέχω. Τα ‘παμε γρήγορα και καταλήξαμε σε κάτι που μ’ άρεσε και μένα σαν ιδέα, να φτιάξει κάτι εφήμερο, προσωρινό κι ανοιχτό, να κάνουμε το κέφι μας και να μάθουμε για τη μουσική, άλλοτε ακούγοντας άλλοτε παίζοντας. Έτσι ετοιμάστηκε το RadioCasbah.blogspot.com, ένα μπλογκ για να στεγάζει μουσικές ανησυχίες και να προωθεί το stream.

Read more…

You need to a flashplayer enabled browser to view this YouTube video
Tags: §

“Μαυρο και Κοκκινο” - νοτια της Αθηνας: “O φασισμός δεν πεθαίνει στους δρόμους… πεθαίνει όταν σκοτώσουμε και τον τελευταίο φασίστα και μπάτσο μέσα μας…

Διάβασε το υπόλοιπο δημοσίευμα »

Tags: § §

Η πραγματικότητα είναι όμορφη γιατί είναι απρόβλεπτη. Κι όσο κι αν έχεις σκεφτεί ένα πράγμα στο μυαλό σου, πάντα ανέτοιμος, απροετοίμαστος θα είσαι. Ξαφνικά υπάρχεις μόνο εσύ κι ο περιβάλλον χώρος να αλληλεπιδρούν σε τυχαία στιγμή.

Ο κύκλος τον σαγήνευε
με την κλειστή του τελειότητα
μα κατά βάθος ήθελε τη σπείρα

Read more…

Tags: § §