Posted at 23-06-2008 @ 19:00 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Πόσο ηλίθιος πρέπει να είσαι για να πανηγυρίσεις το κάψιμο ενός βιβλίου? Πόσο βλάκας πρέπει να είσαι για να θέσεις σε κίνδυνο ανθρώπους άγνωστους σε σένα μόνο και μόνο για να εμποδίσεις τον «κακό» κι επικίνδυνο λόγο? Πόσο κάθαρμα και ασυνείδητος μπορείς να γίνεις ώστε να «κουκουλώνεις» τον ρατσισμό σου και τη βία σου πίσω από άνανδρες επιθέσεις σε μικρομαγαζάκια θεωρώντας πως χτυπάς το φασισμό?
Πρέπει πράγματι να σαι πολύ μεγάλος ηλίθιος, πολύ μεγάλος βλάκας, πολύ μεγάλο κάθαρμα κι ασυνείδητος ρατσιστής, μεγαλύτερος όλων αυτών που λες πως πολεμάς. Γιατί έτσι θάβεις και την τελευταία αχνή ελπίδα αξιοπρέπειας, που κάποιοι μπορεί να κουβαλούνε σιωπηλά τόσα χρόνια και που νιώθουν σήμερα ανήμποροι να καταλάβουν ΠΩΣ –διάβολε- κάποιοι σαν εσένα κατάφεραν να ισοπεδώσουν, να αλλοιώσουν, να ΦΙΜΩΣΟΥΝ τελικά όποιο ψήγμα επαναστατικού Λόγου απέμεινε σ’ αυτόν που πάντα αναρωτιέται ΓΙΑΤΙ, σ’ αυτόν που πραγματικά αμφισβητεί μα ΟΧΙ, ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ.
Γιατί εσύ δεν έχεις Λόγο παρά μόνο Πέτρα κι η μόνη φωτιά που μπορείς ν’ ανάψεις σβήνεται με τη μάνικα της Πυροσβεστικής. Κι ο μόνος λόγος που μπορείς ν’ αρθρώσεις κρύβεται σε ψαλιδισμένα “φασιστοφάγα” κείμενα του Ιντυμήντια. Όσο για το μολύβι σου, δεν έχει μύτη, την έσπασες ανοίγοντας αμέτρητα μπουκάλια μπύρας στη Μεσσολογγίου. Σου ‘μεινε μόνο το χαρτί να γράφεις προκηρύξεις, να τις διαβάζεις και να κορδώνεσαι στην παρέα σου, χωρίς ποτέ να μπορείς να καταλάβεις γιατί εσύ κι ο κοιμισμένος μικροαστός γείτονάς σου δεν έχετε καμιά Διαφορά. Σ’ εσένα άλλωστε αφιέρωσε ο δύστυχος γραφικός αυτό το ποίημα του και μόνο αυτόν τελικά κατάφερες να εμπνεύσεις. Όλοι οι άλλοι σε κοιτάζουν με απορία, αδυνατώντας να καταλάβουν ποια η διαφορά του κυριακάτικου κασκόλ από την μπαρουτοκαπνισμένη σου κουκούλα.
ΥΓ1: Φίλε Κάιν, τον Λόγο τον καίνε όσοι δεν μπορούν ν’ αρθρώσουν δικό τους…
Posted at 26-02-2008 @ 06:52 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
“Μαυρο και Κοκκινο” - νοτια της Αθηνας: “O φασισμός δεν πεθαίνει στους δρόμους… πεθαίνει όταν σκοτώσουμε και τον τελευταίο φασίστα και μπάτσο μέσα μας…“
Posted at 08-02-2008 @ 16:09 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Κοιτάζω σκυμμένος το άδειο χαρτί, το άδειο κρεβάτι, το άδειο σπίτι, μήνες τώρα, ανίκανος να γράψω παρά μόνο σύμβολα. Ίσως έφτασε η ώρα να δοκιμάσω, μια ακόμα φορά… άλλωστε, τίποτα δεν έμεινε δικό μου…
Posted at 15-11-2007 @ 13:25 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
| ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ | ΚΑΘΕΤΑ | ||
| 1.a. | Συνεχίζω να κάνω το ίδιο… | a.1. | Ακατάσχετος λόγος |
| 1.g. | χωρίς να παίρνω… | c.1. | με κάνει να… |
| 3.a. | Γράφω γελοία | c.8. | Ξεθωριασμένη |
| 5.c. | αλλά μπορώ να… | f.2. | δεν χωράς… |
| 6.a. | Προχωρώ ρευστός | f.10. | Ψεύτικα ή αληθινά? |
| 8.c. | σε συνάντηση φίλων | i.1. | όταν χρειάζομαι είναι… |
| 10.a. | Control και Ζ | i.11. | Συνείδησης ύπνος |
| 11.i. | Σ’ ακούω όταν κάτι… | k.1. | χωρίς πόνο |
| 12.a. | μα εκείνη μιλά συχνά | k.9. | το θηλυκό άρθρο |
| 15.a. | Πληγώνω ή πληγώνομαι | k.11. | δεν σημαίνει ησυχία |
Posted at 08-09-2007 @ 20:45 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Κατοικώ στο τέλος ημιυπόγειας διαδρομής,
το μόνο λευκό, ο θόρυβος της λεωφόρου,
εκεί που κάποιοι παίρνουν τον δρόμο τους.
Φως, καμμένες λάμπες και μικρά βιβλία-σταχτοθήκες,
αραδιασμένα σε μαύρα σκονισμένα ράφια,
αναδύουν βρώμικο, μνημονικό περιεχόμενο.
Κιτρινισμένοι τοίχοι περιγελούν το ιδιωτικό άπειρο,
θαυμάζοντας σκόρπια παιδικά ιερογλυφικά,
το αδίκημα: “παράνομη χρωματική ιεροτελεστία”.
Κατοικώ στο τέλος ημιυπόγειας διαδρομής,
το μόνο λευκό, ο θόρυβος της λεωφόρου,
εκεί που άλλοι χάνουν τον δρόμο τους.
Posted at 31-08-2007 @ 16:18 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Posted at 11-08-2007 @ 12:03 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Κάθομαι στη δικιά σου καρέκλα, άβολη για μένα,
τόσα χρόνια έχει πάρει το σχήμα σου,
γι’ αυτό άλλωστε και τόσο ελκυστική.
Πατάω τα δικά σου σκληρά πλήκτρα
και νιώθω να ζεις μοναχικές στιγμές,
όταν ταξιδεύεις στον ωκεανό των δικών σου λέξεων.
Σαν πρώτες τελειώνουν μόνο όσες στιγμές αρχίζουν σαν τελευταίες.
