Η πόρτα έκλεισε παίρνοντας μαζί της όσο φως είχε απομείνει στο δωμάτιο. Ακόμα ένα επίπεδο σκοτεινής ακινησίας που ένας ηλίθιος θα το έλεγε διαλογισμό κι ένας βλάκας, μελαγχολία. Μόνο που, πια, είμαι πολύ κουρασμένος για να στέκομαι όρθιος και να σκέφτομαι παράλληλα. Έτσι, στριμώχνομαι στην γεμάτη μνήμες μισητή μου γωνία. Μπορώ να κάθομαι διπλωμένος και γυμνός, μαζεύοντας τα γόνατά μου στο στήθος μου κι αγκαλιάζοντας τα πόδια μου, προσπαθώντας να υπερνικήσω το παράδοξο ρίγος που ένα –κατά τα άλλα ζεστό μα τώρα παγωμένο- άδειο δωμάτιο μπορεί να προξενήσει.

Read more…

Tags: § § §

Στέκομαι –μόνος μου- εδώ και πολλές ώρες όρθιος, μα αληθινά ακίνητος και γυμνός, προσπαθώντας να νιώσω ποιος θα είναι ο πρώτος από τους πολλούς μύες μου, που θα προσπαθήσει, αυτόματα, να τιναχτεί ελάχιστα, προδίδοντας άγαρμπα το αδύνατο σημείο του κορμιού μου. Όμως, η τυχαία στιγμή αδυνατεί να διακόψει την αδιάφορη προσωπική μου εμπειρία.

Read more…

Tags: § §

Είναι φορές που τα παίζω επειδή δεν έχω τίποτα και πουθενά να σταθώ, χωρίς διάθεση να γελάσω ή να αστειευτώ, γιατί λείπει ένα απλά άθλιο -μα μοναδικό ΜΟΥ ξεχωριστό- υποκείμενο, που ξεγλίστρησε πέφτοντας με μονόχρωμο τρύπιο αλεξίπτωτο, αφήνοντάς με μόνο να τρομάζω με το κενό που με περιτριγυρίζει.

Read more…

Tags: § §

Απ’ όλες μου τις μάσκες ετούτη είναι η πιο λεπτή. Είναι τόσο λεπτή που λίγο έλειψε να πιστέψω πως είναι διάφανη! Μπορώ να συσπάσω τους μύες του προσώπου μου με χαρακτηριστική ευκολία και να αποτυπώσω το πραγματικό μου βλέμμα στον καθρέπτη χωρίς να ανησυχώ για το αν θα φανεί αληθινό το εφήμερα άρρωστο μα ειλικρινές μου παρόν.

Read more…

Tags: §

Πέρσυ ταξίδεψα στο δρόμο με ΤΗ μάγισσα-τσούλα. Ζήσαμε δεκαπέντε μέρες παρθενικής αρρώστειας σε ειδυλλιακά πάρκινγκ με στόχο το ναρκισσισμό μου και μόνο αυτόν. Αναπολώ τις στιγμές της δόξας στα βρεγμένα γρασίδια και την μόνιμη πείνα του φτωχού νομάδα που τον ξεδιψά μόνο η αγκαλιά της πόρνης που τον συνοδεύει.

Read more…

Tags: §

Στρογγυλοκάθεται απέναντί μου κάθε γαμημένο πρωί τα τελευταία πέντε χρόνια. Μια υπέρβαρη, πολύτεκνη, δίποδη φάλαινα που παραλαμβάνει γκίλι-ντάιετ καθημερινά, καταβροχθίζοντας ανούσιο πλακτόν σε τόνους, μιλώντας μπουκωμένα στο τηλέφωνο για ώρες.

Το χειρότερο απ’ όλα είναι πως ο υποανάπτυκτος εγκέφαλός της αντιλαμβάνεται το περιβάλλον της προσαρμοσμένο στην ηθική της μικροαστικής ιδιοτροπίας που τη χαρακτηρίζει, χωρίς η ίδια ποτέ να μπορέσει να το αντιληφθεί.

Read more…

Tags: §

Με λένε D.
Είναι το όνομα μιας μάσκας καινούργιας και γιαλιστερής. Μιας μάσκας υπέροχα τραγικής.

Με λένε D.
Εφτασα μετά από πολύ καιρό στην αρχή. Κι ενώ -τι ειρωνεία- ξεκίνησα γνωστός, άγνωστος ξέμεινα στα παλιά μου στέκια, απροσάρμοστος κι ανέντιμος, απαθής μα εγωιστής με σκοπό μόνο να πάρω μια -ακόμα- ζωή.
Τη δικιά σου ζωή.

Read more…

Tags: § §