Posted at 23-11-2006 @ 21:23 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Είναι φορές που τα παίζω επειδή δεν έχω τίποτα και πουθενά να σταθώ, χωρίς διάθεση να γελάσω ή να αστειευτώ, γιατί λείπει ένα απλά άθλιο -μα μοναδικό ΜΟΥ ξεχωριστό- υποκείμενο, που ξεγλίστρησε πέφτοντας με μονόχρωμο τρύπιο αλεξίπτωτο, αφήνοντάς με μόνο να τρομάζω με το κενό που με περιτριγυρίζει.
Posted at 21-11-2006 @ 19:19 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Απ’ όλες μου τις μάσκες ετούτη είναι η πιο λεπτή. Είναι τόσο λεπτή που λίγο έλειψε να πιστέψω πως είναι διάφανη! Μπορώ να συσπάσω τους μύες του προσώπου μου με χαρακτηριστική ευκολία και να αποτυπώσω το πραγματικό μου βλέμμα στον καθρέπτη χωρίς να ανησυχώ για το αν θα φανεί αληθινό το εφήμερα άρρωστο μα ειλικρινές μου παρόν.
Posted at 21-11-2006 @ 13:01 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Πέρσυ ταξίδεψα στο δρόμο με ΤΗ μάγισσα-τσούλα. Ζήσαμε δεκαπέντε μέρες παρθενικής αρρώστειας σε ειδυλλιακά πάρκινγκ με στόχο το ναρκισσισμό μου και μόνο αυτόν. Αναπολώ τις στιγμές της δόξας στα βρεγμένα γρασίδια και την μόνιμη πείνα του φτωχού νομάδα που τον ξεδιψά μόνο η αγκαλιά της πόρνης που τον συνοδεύει.
Posted at 21-11-2006 @ 10:57 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Στρογγυλοκάθεται απέναντί μου κάθε γαμημένο πρωί τα τελευταία πέντε χρόνια. Μια υπέρβαρη, πολύτεκνη, δίποδη φάλαινα που παραλαμβάνει γκίλι-ντάιετ καθημερινά, καταβροχθίζοντας ανούσιο πλακτόν σε τόνους, μιλώντας μπουκωμένα στο τηλέφωνο για ώρες.
Το χειρότερο απ’ όλα είναι πως ο υποανάπτυκτος εγκέφαλός της αντιλαμβάνεται το περιβάλλον της προσαρμοσμένο στην ηθική της μικροαστικής ιδιοτροπίας που τη χαρακτηρίζει, χωρίς η ίδια ποτέ να μπορέσει να το αντιληφθεί.
Posted at 21-11-2006 @ 01:04 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Με λένε D.
Είναι το όνομα μιας μάσκας καινούργιας και γιαλιστερής. Μιας μάσκας υπέροχα τραγικής.
Με λένε D.
Εφτασα μετά από πολύ καιρό στην αρχή. Κι ενώ -τι ειρωνεία- ξεκίνησα γνωστός, άγνωστος ξέμεινα στα παλιά μου στέκια, απροσάρμοστος κι ανέντιμος, απαθής μα εγωιστής με σκοπό μόνο να πάρω μια -ακόμα- ζωή.
Τη δικιά σου ζωή.
Posted at 20-11-2006 @ 22:52 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Ρέπω ακόμα μια φορά στο ανώδυνο εγώ μου
Τώρα που σημαδεύτηκα νιώθω πως ήρθε η ώρα
βάζω τις αμαρτωλές μου μάσκες και χαρούμενα προχωρώ
παίζω με τους ανθρώπους μισώντας τους
γιατί δεν μπόρεσα εσένα ν’ αγαπήσω…
Είναι καιρός ν’ αρχίσω να πληρώνω μόνος, τι λες?
