Η ομορφιά των γυναικών που άλλαξαν τη ζωή μας
βαθύτερα κι από εκατό επαναστάσεις
δεν χάνεται, δεν σβήνει με τα χρόνια
όσο κι αν φθείρονται οι φυσιογνωμίες
όσο κι αν αλλοιώνονται τα σώματα.
Μένει στις επιθυμίες που κάποτε προκάλεσαν
στα λόγια που έφτασαν έστω αργά
στην εξερεύνηση δίχως ασφάλεια της σάρκας
στα δράματα που δεν έγιναν δημόσια
στα καθρεφτίσματα χωρισμών, στις ολικές ταυτίσεις.
Η ομορφιά των γυναικών που αλλάζουν τη ζωή
μένει στα ποιήματα που γράφτηκαν γι’ αυτές
ρόδα αειθαλή αναδίδοντας το ίδιο άρωμά τους
ρόδα αειθαλή, όπως αιώνες τώρα λένε οι ποιητές.

ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Η αλήθεια είναι ότι καθετί που έχει ηλεκτρική κιθάρα ακούγεται στ’ αυτιά τους σαν χέβι μέταλ. Οι AC/DC παίζουν το πιο ντεμοντέ, αθώο good times rock’n’roll, ένα σαματατζίδικο, ηλεκτρικό πάρτι boogie που μόνο σοβαροφάνεια, όση τα μαλλιά κομμωτηρίου φτιαγμένα από στιλίστες δισκογραφικών και image makers των χεβιμεταλάδων, δεν έχει.

Οι πολιτικοί, οι αναλυτές και το χέβι μέταλ από τη μία, σε μια τόσο συμβολική αντιπαράθεση με το Πιο Αληθινά Αθώο Πράγμα που συνέβη στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια, από την άλλη. Καιρό είχα να δω τόσο ευτυχισμένες φάτσες να χώνονται στο μετρό, τόσο ξε-φορτωμένη την καρδιά Αθηναίων στο δρόμο, τόσο ανέμελο το περπάτημα «από το ΟΑΚΑ στα Πετράλωνα», τόσο απαλλαγμένο ηλεκτρικό φορτίο από πάνω τους, όσο εκείνο το βράδυ της τηλεοπτικής «αναμέτρησης» και των AC/DC…

Read more…

Εγκώμιο στην αμφιβολία
[Απόσπασμα]

Bertholt Brecht

Ευλογημένη να ‘ναι η αμφιβολία!

Σας συμβουλεύω να τιμάτε χαρούμενα και προσεχτικά
εκείνον που τον λόγο σας εξετάζει σαν κάλπικη μονέδα!
Άμποτε να ‘σαστε συνετοί και να μη δίνετε τον λόγο σας με σιγουριά πολλή.

Α, όμορφο που ‘ναι το κούνημα του κεφαλιού για τις «ατράνταχτες» αλήθειες!
Μα απ’ όλες τις αμφιβολίες ομορφότερη είναι
σαν οι φοβισμένοι αδύναμοι σηκώνουν το κεφάλι
και παύουν να πιστεύουν στων τυράννων τη δύναμη.

Read more…

Όλα άρχισαν όταν εκείνος ο κρετίνος ο Πέρυ Κόμο τραγούδησε τη Γκλεντόρα. Άκου, πτώμα, να μαθαίνεις…

Read more…

Κι εκεί που τα πίναμε προχτές με τον Motorcycle Boy, κάνει ξαφνικά ένα «τσακ» και μου πετάει στο τραπέζι Το Βιβλίο. Όχι, δεν είναι για όλους σας. Είναι μόνο για εκείνους/ες που ερωτευτήκαμε, αγαπήσαμε, ταξιδέψαμε, μαλώσαμε, κοντέψαμε να πεθάνουμε ή ήδη έχουμε πεθάνει, καβάλα σε μια μηχανή…

Το Σπύρο Λαζαρίδη, το γνωστό «tsalimi» τον γνώρισα όταν κάποια στιγμή είχε απευθυνθεί και στα «Καπέλα» ζητώντας συνδρομή με παλαιότερες φωτό που μπορεί να είχαμε από μοτοσικλέτες. Του ‘χα υποσχεθεί να του στείλω μερικές αλλά ξέρεις πως έχουν τα πράγματα, μια η καθημερινότητα, μια οι σκοτούρες της εποχής… μα κάποιοι –ευτυχώς- έστειλαν. Μας είχε πει τότε πως τις ήθελε για το «Ενδοσκεληδόν», μια «ανθολογία έργων της ελληνικής λογοτεχνίας με ήρωες μοτοσικλέτες και μοτοσικλετιστές», όπως ο ίδιος το χαρακτηρίζει.

Read more…

Jean Baudrillard
Οι μάζες
(εκδ. Ελευθεριακή Κουλτούρα)

Η εκλογή είναι μια παράξενη επιταγή. Κάθε φιλοσοφία που εκχωρεί στον άνθρωπο το δικαίωμα να ασκεί τη βούλησή του, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να τον βυθίσει στην απελπισία. Γιατί αν τίποτα δεν είναι πιο κολακευτικό για τη συνείδηση του άλλου (το ασυνείδητο;) -εκείνο το ασαφές και ζωτικό που κάνει την ευτυχία να εξαρτάται από την απελπισία της βούλησης- απ’ το να γνωρίζει τι θέλει, απ’ το να απελευθερωθεί από την επιλογή και να εκτραπεί από την ίδια του την αντικειμενική βούληση. Είναι πολύ καλύτερα να στηριχτούμε σε κάποιο ασήμαντο ή ισχυρό παράδειγμα, παρά να εξαρτώμεθα από τη θέλησή μας ή από την αναγκαιότητα της επιλογής. Ο ωραίος Μπρούμελ είχε έναν υπηρέτη γι’ αυτόν το σκοπό. Μπροστά σ’ ένα υπέροχο τοπίο, διάσπαρτο με όμορφες λίμνες, γυρίζει στον υποτακτικό του για να ρωτήσει «ποια λίμνη προτιμώ;»

Read more…

L‘ Immaculée Conception
André Breton et Paul Éluard
Eκδ. Υψιλον, 1930
Ενότητα «Ο Άνθρωπος», Κεφάλαιο «Ο Θάνατος»

Ένα χωριάτικο υφαντό κρύβει στην ύφανσή του ένα φούρνο με έντομο. Από χέρι σε χέρι, η ικτίς περνάει με τη μορφή του σκορπιού μέσα στον κιούρτο της κακίας. Ελάτε, ανερμήνευτο μικρό λουλούδι, από δω (κρύβεται). Ε! σωφέρ, εδώ (κατεβαίνει απ’ τη θέση του κι εξαφανίζεται). Περιμένετε, κι όμως θυμόμουν κάποιο όνομα… Μια φτυαριά διαμάντια σ’ όποιον θα με ξανακάνει αυτό το βρωμόσκυλο που ήμουνα!

Read more…