Κι εκεί που τα πίναμε προχτές με τον Motorcycle Boy, κάνει ξαφνικά ένα «τσακ» και μου πετάει στο τραπέζι Το Βιβλίο. Όχι, δεν είναι για όλους σας. Είναι μόνο για εκείνους/ες που ερωτευτήκαμε, αγαπήσαμε, ταξιδέψαμε, μαλώσαμε, κοντέψαμε να πεθάνουμε ή ήδη έχουμε πεθάνει, καβάλα σε μια μηχανή…

Το Σπύρο Λαζαρίδη, το γνωστό «tsalimi» τον γνώρισα όταν κάποια στιγμή είχε απευθυνθεί και στα «Καπέλα» ζητώντας συνδρομή με παλαιότερες φωτό που μπορεί να είχαμε από μοτοσικλέτες. Του ‘χα υποσχεθεί να του στείλω μερικές αλλά ξέρεις πως έχουν τα πράγματα, μια η καθημερινότητα, μια οι σκοτούρες της εποχής… μα κάποιοι –ευτυχώς- έστειλαν. Μας είχε πει τότε πως τις ήθελε για το «Ενδοσκεληδόν», μια «ανθολογία έργων της ελληνικής λογοτεχνίας με ήρωες μοτοσικλέτες και μοτοσικλετιστές», όπως ο ίδιος το χαρακτηρίζει.

Read more…

Jean Baudrillard
Οι μάζες
(εκδ. Ελευθεριακή Κουλτούρα)

Η εκλογή είναι μια παράξενη επιταγή. Κάθε φιλοσοφία που εκχωρεί στον άνθρωπο το δικαίωμα να ασκεί τη βούλησή του, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να τον βυθίσει στην απελπισία. Γιατί αν τίποτα δεν είναι πιο κολακευτικό για τη συνείδηση του άλλου (το ασυνείδητο;) -εκείνο το ασαφές και ζωτικό που κάνει την ευτυχία να εξαρτάται από την απελπισία της βούλησης- απ’ το να γνωρίζει τι θέλει, απ’ το να απελευθερωθεί από την επιλογή και να εκτραπεί από την ίδια του την αντικειμενική βούληση. Είναι πολύ καλύτερα να στηριχτούμε σε κάποιο ασήμαντο ή ισχυρό παράδειγμα, παρά να εξαρτώμεθα από τη θέλησή μας ή από την αναγκαιότητα της επιλογής. Ο ωραίος Μπρούμελ είχε έναν υπηρέτη γι’ αυτόν το σκοπό. Μπροστά σ’ ένα υπέροχο τοπίο, διάσπαρτο με όμορφες λίμνες, γυρίζει στον υποτακτικό του για να ρωτήσει «ποια λίμνη προτιμώ;»

Read more…

L‘ Immaculée Conception
André Breton et Paul Éluard
Eκδ. Υψιλον, 1930
Ενότητα «Ο Άνθρωπος», Κεφάλαιο «Ο Θάνατος»

Ένα χωριάτικο υφαντό κρύβει στην ύφανσή του ένα φούρνο με έντομο. Από χέρι σε χέρι, η ικτίς περνάει με τη μορφή του σκορπιού μέσα στον κιούρτο της κακίας. Ελάτε, ανερμήνευτο μικρό λουλούδι, από δω (κρύβεται). Ε! σωφέρ, εδώ (κατεβαίνει απ’ τη θέση του κι εξαφανίζεται). Περιμένετε, κι όμως θυμόμουν κάποιο όνομα… Μια φτυαριά διαμάντια σ’ όποιον θα με ξανακάνει αυτό το βρωμόσκυλο που ήμουνα!

Read more…

Που πας?
Κάπου… έτσι… γενικά να την πέσω…
Τι γίνεται πάνω?
Πάνω? Τι γίνεται πάνω? Ντάξει, όλα καλά πάνω.
Κοίτα… κοίτα… άμα θέλεις να κοιμηθούμε μαζί… ντάξει…
Ξέρεις κάτι?
Τι?
Δεν μ’ αρέσει έτσι…
Και πως το περίμενες δηλαδή?
Δε ξέρω, δε ξέρω… κάπως αλλιώς… πάντως όχι έτσι.
…
Πάω μια βόλτα στο δρόμο…
…
Read more…

Τα πράγματα που οι άνθρωποι και οι περιστάσεις
έλεγα πως δεν μ’ άφηναν να ξεστομίσω
άραγε είχαν πάρει οριστικό περίγραμμα
ή έσβηναν πριν καν σχηματιστούν
μέσα σε νοερές, μεταβαλλόμενες επαναλήψεις?

ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Ποιήματα του Αλμπέρτο Καέιρο
Fernando Pessoa
Eκδ.Γνώση, 1982
Σελ. 24

Ο κόσμος δεν έγινε για να στρέψουμε τη σκέψη μας σ’αυτόν
(σκέφτομαι σημαινει τα μάτια μου είναι άρρωστα),
αλλά για να κοιτάζουμε προς αυτόν και να συμφωνούμε…

Read more…

Σκιρτήματα
Samuel Beckett
Εκδ. Εξάντας
Σελ.25-27

Read more…