Posted at 28-12-2006 @ 01:41 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Αναλογίζομαι πως δεν θυμάμαι τι γεύση είχε ο καφές μου το πρωί και δεν μπορώ να υπολογίσω -έστω με σχετική ακρίβεια- πόσους καφέδες έχω πιει το χρόνο που πέρασε. Αναρωτιέμαι πόσα πράγματα τελικά θυμάμαι από όσα έζησα και διαπιστώνω με τρόμο πως, όσα πράγματι θυμάμαι πως έζησα, είναι ελάχιστα. Στην ουσία έζησα μόνο έξι μικρές εφήμερες στιγμές μένοντας απελπιστικά ζωντανός-νεκρός για όλο τον υπόλοιπο χρόνο.
Θυμάμαι ακόμα καθαρά…
…το γοερό κλάμα ενός μικρού κοριτσιού, που με έκανε να γελάω συχνά, αλλά θυμάμαι -επίσης καθαρά- το τρανταχτό γέλιο του, που με έκανε να δακρύζω πάντα στα κρυφά.
…τους παλιούς μου φίλους κλεισμένους σε πύργο, στη κορυφή ενός βροχερού βουνού, λιωμένοι από τους μπάφους, προσπαθώντας ν’ ανακαλύψουν τον δολοφόνο ή να τρέχουν πανικόβλητοι πυροδοτώντας αληθινά μανιτάρια εκρηκτικών.
…να θλίβω σπασμωδικά εκείνη που συνέθλιψα ερωτικά και αντί να την αγγίξω πραγματικά, προτίμησα να της χώσω μια θλιβερή μα τραγικά εγωκεντρική –γαμημένη- κλωτσιά.
…να ερωτοτροπώ σε συχαμένα νερά μιας βρώμικης παραλίας του χειμώνα, παρέα με μια μπουκάλα τσίπουρο και μια τσούλα μικρή πόρνη, βορά στα μάτια του τυχαίου παρατηρητή, μέσα σ’ ένα μικρό αλλά τρεμάμενο δωμάτιο.
…να με κοιτάζω στον αληθινά ειλικρινή και ηδονικό καθρέφτη σου, άλλοτε με λαγνεία, άλλοτε με λατρεία κι είναι αλήθεια πως σε κοιτάζω και σε θαυμάζω, σήμερα, πιο βαθιά από ποτέ μα ξαφνικά θυμάμαι πως εσύ δεν το γνωρίζεις πια.
…πως θυμάμαι περισσότερο τις εικονικές μου ταυτότητες απ’ ότι θυμάμαι τη πραγματική μου, θέλοντας να πιστεύω πως αυτές, τουλάχιστον, τις επέλεξα περιστασιακά, αγνοώντας –από ανάγκη και ματαιοδοξία- πως το πραγματικά εφήμερο δεν είναι εικονικό.
Δεν νομίζω να ξέχασα κάτι περισσότερο σημαντικό, μα είναι σίγουρο πως ξέχασα πολλά ασήμαντα και άλλα, ίσως στοιχειωδώς σημαντικά.
Από τον καινούργιο χρόνο δε περιμένω τίποτα γι αυτό και δεν τον γιορτάζω. Μου φτάνει μόνο να πίνω και να ξεχνάω την αλλαγή ζαλισμένος γελώντας με αυτούς που, ακόμα και ζαλισμένοι, τον θυμούνται.
Στέλνω λοιπόν στο διάβολο τον καινούργιο χρόνο, όπως έστειλα πέρισυ και τον παλιό αλλά κι όλη αυτή τη ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ.
Οι ευχές μ’ αφήνουν παγερά αδιάφορο, δεν φτιάχτηκαν για μένα και δεν με αφορούν, μοιράστε τες αλλού, σ’ εκείνους που τις αποζητούν. Μα ΕΣΥ, αν θες να με φιλήσεις, μη το κάνεις στο μάγουλο με μια ευχή. Έτσι θα με κάνεις να προσπαθώ να συγκρατήσω τον κιτρινιασμένο εμετό μου.
Καλύτερα χώσε τη γλώσσα σου βαθιά μέσα στο στόμα μου και γλύψε τον –απολυμασμένο από το αλκοόλ- ασυναίσθητα αναίσθητο ουρανίσκο μου.
Μόνο αυτό μπορεί να θυμάμαι του χρόνου…
28-12-2006 @ 02:10
Όταν πετάς τον εαυτό σου από το παράθυρο, το μόνο που επιδιώκεις είναι να σκάσεις στο έδαφος, με μίσος…Μα η μόνη σου ελπίδα καθώς πέφτεις, είναι να βρεθεί κάποιος -έστω τυχαίος- να σ’αρπάξει από τα μαλλιά..να σε πάρει από το χέρι και να σου πει απλά «ηρέμησε, όλα τελείωσαν πια…»
Σου μιλάει η μιζέρια προσωποποιημένη..τίτλο το έχω χρόνια τώρα.
Η πιο μεγάλη πουστιά της ζωής, είναι ότι έχει καταφέρει να μας κάνει να πιστεύουμε μόνο στους νόμους της «διχρωμίας»: Του καλού και του κακού, του όμορφου και του άσχημου, του παράλογου και του λογικού..Αν προσέξεις λίγο ανάμεσα στις παραπάνω λέξεις, θα διαπιστώσεις ότι αλληλοσυμπληρώνονται, δεν δύναται να υπάρξει η μία χωρίς την έννοια της άλλης και ας είναι αντίθετες.
Πάντα υπάρχει το παράλογο στο λογικο..το λογικό στο παράλογο! Μήπως ο έρωτας δεν είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα; Αρκετό για να σε πείσω;
Εξι όμορφες στιγμές…τις έζησες έτσι δεν είναι; Τις γεύτηκες, ξύπνησες χορτασμένος το άλλο πρωί. Έχεις να θυμάσαι..να αναπολείς. Έχεις δίκιο, είναι ελάχιστες. Μα υπήρξαν! Είναι δικές σου διάβολε!
28-12-2006 @ 02:32
SO FUCKING WHAT!
Well, Ive been to hastings and Ive been to brighton
Ive been to eastbourne too
So what, so what
And Ive been here, Ive been there
Ive been every fucking where
So what, so what
So what, so what, you boring little cunt
Well, who cares, who cares what you do
Yeah, who cares, who cares about you, you, you, you, you
Well, Ive fucked the queen, Ive fucked bach
Ive even sucked an old mans cock
So what, so what
And Ive fucked a sheep, Ive fucked a goat
I rammed my cock right down its throat
So what, so what
So what, so what, you boring little fuck
Well, who cares, who cares what you do
And, who cares, who cares about you, you, you, you, you
And Ive drunk that, Ive drunk this
Ive spewed up on a pint of piss
So what, so what
Ive had scank, Ive had speed
Ive jacked up until I bleed
So what, so what
So what, so what, you boring little cunt
Well, who cares, who cares what you do
Yeah, who cares, who cares about you, you, you, you, you, you
A-hahaha! Yeah!
Ive had crabs, Ive had lice
Ive had the clap and that aint nice
So what, so what
Ive fucked this, Ive fucked that
Ive even fucked a school girls twat
So what, so what
So what, so what, you boring little fuck
Well, who cares, who cares what you do
And, who cares, who cares about you, you, you, you, you, you
So fucking what! Yeah
METALLICA
28-12-2006 @ 09:26
Μπορεί να περνάνε οι χρονιές -αλλά εμείς δεν περνάμε. Γιατί ποτέ δεν είμασταν -έτσι νομίζω.
28-12-2006 @ 14:50
τα βρώμικα δεν είναι πιο νόστιμα;
28-12-2006 @ 17:48
Μ’ έστειλες, ρε Moonchild!
Με χάλασε λίγο το διαλόστελμα της καινούργιας χρονιάς. Ξέρεις, πριν καμμιά 10ετεία+ ήμουν σ’ενα χαμαιτυπείο στην Αθήνα με κάτι φίλους, από κείνα που περνά ο σερβιτόρος με τον δίσκο φορτωμένο πιάτα κι εσύ κατεβάζεις ο,τι θες. Φάγαμε, λοιπόν, ήπιαμε, γελάσαμε, φωνάξαμε, περάσαμε καλα…Είπαμε λοιπόν σε μια στιγμή να αναχωρήσουμε. Φωνάζουμε τον σερβιτόρο, βγάζει το μπλοκάκι, ρωτά τί πήραμε, τα γράφει, συμπληρώνει τις τιμές από δίπλα και κάνει τη σούμα. “Τόσα”, λέει. Πετιέται τότε ένας από την παρέα και λέει, “Α, ξέχασα! Είχα και μια Αμστελ!” Αντί λοιπόν να προσθέσει ο τύπος την Αμστελ στη σούμα, σχίζει τον ελλιπή λογαριασμό και κάνει άλλο από την αρχή, αυτή τη φορά συμπεριλαμβάνοντας και την Αμστελ που έλειπε από τον προηγούμενο.
Κάγκελο εμείς. Προσπαθούμε να του εξηγήσουμε ποιος θα ‘ταν ευκολότερος τρόπος, ο τύπος μας κοιτά και λέει…
“Δεν είμαι φιλοσοφος εγώ…Μια μπύρα είναι μια μπύρα. Τέλος.”
Ας μην είναι, Μοοnchild, o καινούργιος χρόνος ΆΛΛΗ ΜΙΑ Αμστελ στην υπόλοιπη σούμα, φίλε. Κάν΄τον να ΄ναι αλλιώς. Ένας χρόνος είν΄ ένας ΧΡΟΝΟΣ. Τέλος.
28-12-2006 @ 18:35
Η Αρχή, Η Γέννηση, Η Φαντασίωση:
ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΧΡΟΝΟΣ
Το Τέλος, Ο Θάνατος, Η Πραγματικότητα:
ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ
Ο Φόβος, Η Φυγή, Η Κατασκευή:
Ο ΧΡΟΝΟΣ
28-12-2006 @ 20:01
Ο χρόνος, άλλος ένας χρόνος, ένας άλλος χρόνος.. So fucking what..
Τις στιγμές σου πρόσεχε.. Κράτα τες, πούλα τες, χάρισέ τες.. Κι αν δεν σου κάνουν, πέταξέ τες.. Έτσι απλά.. Εσύ ξέρεις..
(Δεν μπορεί να μην υπάρχει κάτι που να θέλεις.. Πολύ.. Ε;)
(Προσοχή στους καθρέφτες.. Αντικατοπτρίζουν περισσότερα απ’όσα -νομίζουμε- ότι βλέπουμε..)
Καλησπέρα, blessed..
28-12-2006 @ 23:41
Ο Φόβος, Η Φυγή, Η Κατασκευή:
Ο ΧΡΟΝΟΣ
Mόνο;
ΜΟΝΟ;
Σίγουρα δεν ξεχνάς τίποτα;
29-12-2006 @ 08:25
μετά απο τόσες ευχές ..νάμαι εδώ…
σε κλίμα άλλο…
τα προαισθήματα μου με κοροϊδεψαν …δεν άκουσα τις λέξεις (?) (πριν μέρες)
Παραμύθι είναι ο χρόνος
Το Μόνο Αληθινό είναι η Στιγμή
Και είναι τόσο Μεγάλη
29-12-2006 @ 08:45
δεν ΞΕΡΩ αν είναι αληθινή η στιγμή,
όμως ξέρω ΠΩΣ είναι πολύ μεγάλη,
σίγουρα πάντα ΚΑΤΙ θα ξεχνώ,
μα όλα τα ΧΑΛΑΩ και τα πετώ,
ΕΠΕΙΔΗ μόνο τα πολύ βρώμικα, ΖΩ.
29-12-2006 @ 09:09
ΖΕΙΣ!
και ας τα χαλάς και τα πετάς
29-12-2006 @ 12:56
Ωραίος. Πιο πολύ για εκείνο το “να θλίβω σπασμωδικά εκείνη που συνέθλιψα ερωτικά”
29-12-2006 @ 13:09
..δεν μπορεί να είναι τόσο άσχημα τα βρώμικα.. Αφού τα ΖΕΙΣ..
Καλύτερη συνέχεια.. (κι ας μην θες ευχές..)
29-12-2006 @ 17:09
Εχμμμ…
Οι ευχές φτιάχτηκαν απο εκείνους που τις λένε όχι απο εκείνους που τις άκούν.
Βαρετό ε;
Σκέψου και το άλλο, μερικές φορές έχουμε ανάγκη απο μια υπενθύμιση, μια αφορμή ίσως.
Όχι πάντα μερικές φορές. Δεν μπορούμε όμως να ξέρουμε απο πρίν τι θα ξεχάσουμε στο μέλλον, μπορούμε;
Παραλήρημα.(;)
Αλήθεια γιατί είναι σημαντικό να θυμάσαι;
30-12-2006 @ 19:11
μα, αν δεν θυμάσαι, υπάρχεις?
31-12-2006 @ 02:10
Αμ υπάρχεις….με αποτελεσματικότερο τρόπο!
31-12-2006 @ 19:13
Χεσε τις ευχές…Πάρε μερικές φαντασίες
04-01-2007 @ 17:36
Αν το 2007 “ζησω” απο τις 365 μερες εστω μια μερα δινω την ψυχη μου σε αυτο……
04-01-2007 @ 18:53
Αλεξάνδρα, φτάνει να θυμάσαι που και που το κείμενο του Pablo Neruda που ‘χεις ήδη δημοσιεύσει, τίποτα άλλο…
05-01-2007 @ 01:26
Fuck! Ναι, εγώ θα ήθελα να χώσω βαθιά τη γλώσσα μου μέσα στο στόμα σου, να καταπιώ όλα αυτά τα πανέμορφα βρώμικα μεθυσμένα λόγια σου, μήπως κάποιο από αυτά κατέβει πιο κάτω και βρει κατευθείαν την καρδιά μου. Κι εγώ την Πρωτοχρονιά μου ημιναρκωμένη την πέρασα, κρασί και ουίσκι και ύπνος, πολύς και βαθύς ύπνος…
05-01-2007 @ 09:12
Fuck! Κρίμα που δε ξέρω να στοχεύω καρδιές, μόνο να χώνομαι μέσα σε κεφάλια μπορώ… να ρουφώ τα μυαλά και να τα καταστρέφω…