Posted at 16-03-2007 @ 13:02 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Ανασκευάζω τις παλιές ελπίδες
ξεκινώντας από ένα μηδέν,
καταλήγω στο παρόμοιο
χωρίς το διαφορετικό ένα,
μοιάζει ν’ αποδεικνύω
–όχι μόνο μια φορά-
πως ο νους περιστρέφεται κυκλικά,
σύμφωνα με τη πρωινή φορά δεικτών
ενός στρογγυλού ρετρό ξυπνητηριού.
Συλλογίζομαι στα κρυφά τη θλίψη
σαν αυτόπτης μάρτυρας του οικείου
-το είδωλο-
ή σαν επαναλαμβανόμενη ανάμνηση
συνεχούς, μα τυχαίας, παρέκκλισης.
Αναμενόμενοι κι αρρωστημένοι θάλαμοι
φιλοξενούν χρόνια ασθενείς σκέψεις
μα τριγύρω, στυγνοί, καθημερινοί επισκέπτες
φέροντες δώρα, ξανά ίδιες, λάγνες ελπίδες.
16-03-2007 @ 17:56
omorfo
to kukliko auto einai mesa stis skepseis mou mono pou exw tin entupwsi oti i diametros kathe fora mikrainei … mexri o kuklos na ginei teleia… i ousia twn pragmatwn … pros to telos sunithws
kalo apogeuma
17-03-2007 @ 19:28
Αυτές οι ελπίδες, είναι το αντίδοτο της μοναξιάς και ταυτόχρονα η τροφή της. Τελευταία τείνω να πιστέψω πως κάποιοι άνθρωποι δεν επιλέγουν απλά να ζήσουν έτσι, μάλλον δεν αντέχουν αλλιώς. Σαν αυτισμός..
18-03-2007 @ 04:43
Επίσης, αυτή η περιστροφή του νου, δημιουργεί συνεχείς φυγόκεντρες δυνάμεις που μεταφέρουν λέξεις. Κ έτσι γράφεις, όμορφα ευτυχώς…
20-03-2007 @ 09:11
Τους ξέρω καλά αυτούς τους κύκλους..
Σε ζαλίζουν, αλλά μπορείς να αντιστρέψεις, έστω για λίγο, τη φορά των δεικτών.. (for a change)
22-03-2007 @ 09:34
σα να ξεκινάμε εκ νέου, νέους κύκλους, όπου το σημείο εκκίνησης είναι το τέλος κι ο προορισμός.. (;)