Posted at 10-05-2007 @ 11:15 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Πρώιμο μοιάζει το σαν ακούσιο αντίγραφο,
κατασκευασμένη αλλά αυτόφωτη η αντανάκλασή του,
μα δεν ξεγελά τον Νου ο προσδοκώμενος ενθουσιασμός.
Αυτοσκοπός
-μοιραία η αντίπραξη στην εικονικά νυχτερινή θλίψη-
η ελάχιστη συναναστροφή να ξεσηκώσει άβολες ελπίδες,
διακοσμημένη από εσκεμμένη, εμπύρετη ρητορεία,
φρεσκοσκαμμένων, φθισικών, καθημερινών τάφων.
Όμως μοιάζει να δημιουργεί μια –ακόμα- ψευδαίσθηση,
μια επανειλημμένη ανακάλυψη του ίδιου Άλλου,
μια κάλπικη όψη –δήθεν- πρωτόγνωρης χαράς.
Αναρωτιέσαι
-με μια μικρή δόση απέχθειας, ενίοτε και ειρωνείας-
γιατί ο Λόγος να είναι πάντα κρυφονοηματικός,
σε τούτο, όμως, έχω μιαν απάντηση, δεν είναι,
είναι μόνο που το φως ενοχλεί τώρα,
περισσότερο από ποτέ.
10-05-2007 @ 11:47
Δεν ξέρω αν ενοχλεί περισσότερο το φως ή η απουσία του. Πάντως η νυχτερινή θλίψη μόνο εικονική δεν είναι. Ή πρέπει να πω -δεν ήταν;
10-05-2007 @ 14:39
Το ότι το φως αλλάζει από στιγμή σε στιγμή κ από βλέμμα σε βλέμμα, σώζει (τουλάχιστον) αυτή την επανάληψη από το να χαρακτηριστεί αυτισμός. (Πάλι καλά…) Αυτό το “αυτόφωτο” τι το ήθελες???
Για μένα η νυχτερινή θλίψη δεν είναι μόνο εικονική. Συχνά είναι και εσκεμμένη.
11-05-2007 @ 04:18
όλα στο μυαλό μας είναι…
11-05-2007 @ 11:51
το φως ενοχλει μονο τους αυτοφωτους
11-05-2007 @ 16:46
A! ok ! στο χαριζω μωρε.
12-05-2007 @ 15:56
Εγώ πάλι δεν κατάλαβα αν ο marqueee το λέει για καλό ή όχι..
12-05-2007 @ 19:18
Ενοχλεί το φως, ναι. Και αν το κοιτάς απευθείας, μπορεί να σε τυφλώσει..
Τουλάχιστον υπάρχουν κρυψώνες για να χωθείς μέχρι να νυχτώσει.. Ευτυχώς..
17-05-2007 @ 14:41
illusion is the first of all pleasures ;P και φαντάζομαι το συναίσθημα κατά τη διάρκεια μιας εμπύρετης ρητορείας που προκαλεί γουρλωμένα μάτια.. το post σου μου μυρίζει ξόρκι..
20-09-2007 @ 02:13
Ενθουσιασμός για το γραπτό που “έρχεται..? Γι’αυτά που ίσως θα-ίσως δεν θα καταλάβουμε..?”
Αλλά η πρωτόγνωρη χαρά δεν δίνει το ίδιο ωραία κείμενα όπως η πρωτόγνωρη λύπη 
H μοναξιά της νύχτας κάποιους τους προστατεύει?
Προστατεύει από το “ξεσήκομα άβολων ελπίδων’ μέσα στις λίγες -και επιλεκτικές- συναναστροφές?
Η νύχτα μοιάζει θλιβερή όμως δεν είναι σε σύγκριση με αυτά που φανερώνει το φως της μέρας, ο κόσμος…?
Δεν είναι ;όμως ότι ο κόσμος δεν αντέχει το φως. Είναι ότι δεν το “καταλαβαίνει”. Και ότι δεν καταλαβαίνεις το φοβάσαι. Το απωθείς. Κάποιοι απλά είναι “όπως έμαθαν να είναι”. Και ναι, πίστεψέ με, μπορείς να νιώσεις πρωτόγνωρη χαρά δίχως να είναι κάλπικη.
Όλα σχετικά είναι