Posted at 21-11-2006 @ 13:01 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Πέρσυ ταξίδεψα στο δρόμο με ΤΗ μάγισσα-τσούλα. Ζήσαμε δεκαπέντε μέρες παρθενικής αρρώστειας σε ειδυλλιακά πάρκινγκ με στόχο το ναρκισσισμό μου και μόνο αυτόν. Αναπολώ τις στιγμές της δόξας στα βρεγμένα γρασίδια και την μόνιμη πείνα του φτωχού νομάδα που τον ξεδιψά μόνο η αγκαλιά της πόρνης που τον συνοδεύει.
Σκύβω το κεφάλι στην αρετή του μυαλού της καθώς τεντώνω με λαχτάρα τη γλώσσα μου, προσμένοντας τα υγρά της καύλας της. Λατρεύω την μηχανική ανάμνηση που δημιουργήσαμε, αχτίδα άυλης ελπίδας συνεύρεσης του αδιέξοδου που -τελικά- της πρόσφερα.
Λυπάμαι -καμμιά φορά μόνο- τον εαυτό μου γιατί υπήρξα τυχερός. Τι κρίμα που η τύχη διαρκεί λίγες μόνο στιγμές στη ζωή σου, κάνοντάς ΣΕ αιώνια μελαγχολικό και βλάκα. Σου μένει όμως το ασημένιο εγγλέζικο και σκονισμένο κύπελλο που γυαλίζει επιδεικτικά όταν το φως χαμηλώνει.
Νομίζω όμως πως με καταράστηκε από τότε…
