Posted at 21-11-2006 @ 10:57 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Στρογγυλοκάθεται απέναντί μου κάθε γαμημένο πρωί τα τελευταία πέντε χρόνια. Μια υπέρβαρη, πολύτεκνη, δίποδη φάλαινα που παραλαμβάνει γκίλι-ντάιετ καθημερινά, καταβροχθίζοντας ανούσιο πλακτόν σε τόνους, μιλώντας μπουκωμένα στο τηλέφωνο για ώρες.
Το χειρότερο απ’ όλα είναι πως ο υποανάπτυκτος εγκέφαλός της αντιλαμβάνεται το περιβάλλον της προσαρμοσμένο στην ηθική της μικροαστικής ιδιοτροπίας που τη χαρακτηρίζει, χωρίς η ίδια ποτέ να μπορέσει να το αντιληφθεί.
Ο χαρακτηρισμός ΖΩΟΝ θα της ταίριαζε απόλυτα αν φέρεις στο μυαλό σου εκείνες τις μεταλλαγμένες αγελάδες -χωρίς πόδια- που μεγαλώνουν ακίνητες με τεχνητό τρόπο στις φάρμες του κεντάκυ, για να χρησιμοποιηθούν στα απανταχού Μακντόναλντς ως υπέροχα φρεσκοψημμένα μπιφτέκια.
Θέλω να κάνω εμετό…
Θυμάμαι μια μέρα που με είχε θυμώσει πολύ διότι δεν μπορεί να καταλάβει Τ-Ι-Π-Ο-Τ-Α, παρόλο το -τραγικό- πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που απέκτησε στην ελλάδα με υψηλό βαθμό. Της φώναζα επί ώρα και μου αντιμιλούσε εκνευρισμένα. Σε κάποια στιγμή την πλησίασα αηδιασμένος κοντά και καθώς χειρονομούσαμε ο ένας ενάντια στον άλλο… κάβλωσα. Αισθάνθηκα τον οργανισμό μου να τραντάζεται και το πέος μου να ανηφορίζει ανήθικα, στριμωγμένο στα υπέροχα-μα-ασφυκτικά ελεγχόμενα κοινωνικά μπλου-τζην που φορώ τις τελευταίες δεκαετίες.
Στιγμιαία θόλωσα και -φαντάστηκα πως- την άρπαξα από τα μαλλιά σέρνοντάς την μέχρι το πρώτο γραφείο όπου τη γονάτισα και την έβαλα να με γλύψει. Εκείνη κλαίγοντας δεν μπορούσε παρά άτσαλα να με παίρνει στο στόμα της τρέμοντας μην της λερώσω το υπέροχα ξεφτισμένο θαλασσί φόρεμα που φορούσε και μετα βίας συγκρατούσε τα μεγάλα πεσμένα στήθια της. Αλλά όχι, δεν είμαι τόσο κακός. Θα εκσπερμάτωνα πάνω στα κροκοδείλια δάκρυά της που, ανακατεμένα με συχαμένες μύξες, της λέρωναν τα απαίσια φαρδιά κοκκινωπά της μάγουλα.
Αλλά -σκέφτηκα- ποιος ο λόγος να της προξενήσω τέτοια ηδονιστική εμπειρία αφού είμαι σίγουρος πως το χειρότερο μαρτύριο είναι να πεθάνεις ανοργασμικός κι αμόλυντος. Ετσι την άφησα ήσυχη και υποσχέθηκα στον εαυτό μου να πιω πολύ μόλις εκείνη -κάποτε- τα τινάξει, ενώ στο γυρισμό της ανήθικης νύχτας μπορώ να κάνω ολιγόλεπτη στάση στο νεκροταφείο που θα τη φιλοξενεί, για να ουρήσω στα άσπρα μάρμαρα που -πιθανόν- θα τη περιβάλλουν.
Το μόνο που με προβληματίζει είναι αν πρέπει να συμμετάσχω με κάποιον τρόπο στην συντόμευση τούτου του γεγονότος…
01-12-2006 @ 19:04
(σου βάζω ιδέες)
μήπως να της βάλεις κάτι στο αηδιαστικό πράγμα που καταβροχθίζει καθημερινά? (γιαχ το στομάχι μου)
είναι λίγο δύσκολο γιατι πιθανόν να το έχει ήδη φάει πριν φτάσεις πάνω απο την πλαστική ταϊστρα της…αλλά είναι άκοπο..σίγουρο και αποτελεσματικό
22-12-2006 @ 15:25
ο τίτλος “the whale” μου θύμισε κάτι πολύ όμορφο και έξυπνο που είχε εφεύρει ένας φίλος μου.
‘Ελεγε τις χοντρές γυναίκες φάλαινες, όπως και ο deuced.
Σε κάποια φάση, είδαμε στο discovery channel ένα 2ωρο αφιέρωμα στους τερμίτες. Μάθαμε από εκεί ότι οι τερμίτες είναι διάφορων ειδών και όλοι μένουν μαζί κάτω από το χώμα. Σκοπός τους και εργασία τους είναι να δουλεύουν ολημερίς και ολυνυκτίς για να ταίσουν τη βασίλισσά τους.
Η βασίλισσα τερμίτης ήταν τεράστια, παχιά, ίσα με 30 φορές πιο παχιά από τους στρατιώτες τερμίτες. Δίνει εντολές στους υπόλοιπους τερμίτες με ήχους και μυρωδιές που εκκρίνει από τον κώλο της. Είναι χοντρή και όλη μέρα κάθεται και έχει τους άλλους να δουλεύουν για να της φέρουν φαγητό. Το μόνο που κάνει είναι να παράγει παιδιά.
Ο φίλος μου λοιπόν, μετά από αυτήν την εμπειρία, αποφάσισε να κάνει ένα κατηγοριοποιήσει τις χοντρές σε 2 κατηγορίες
1. τις φάλαινες, οι οποίες είναι οι ανύπαντρες χοντρές, που πάχυναν έτσι απλά και
2. τις βασίλισσες (από το βασίλισσα-τερμίτης), οι οποίες είναι παντρεμένες, με έναν κακομοίρη που τις παντρεύτηκε επειδή ήταν ωραίες και λεπτές και που δουλεύει όλη μέρα για να τις φροντίζει, ενώ αυτές κάθονται, μεγαλώνουν τα παιδιά και παχαίνουν χωρίς σταματημό…
22-12-2006 @ 17:17
Να διευκρινίσω πως δεν λέω τις χοντρές γυναίκες φάλαινες αλλά ΑΥΤΗ τη γυναίκα είπα φάλαινα. Αν και μου άρεσε η προσέγγιση του φίλου σου, μου είναι δύσκολο να τη φανταστώ σαν τερμίτη, έστω και βασίλισσα. Παρόλα αυτά μπορώ να πω πως ο φίλος σου είναι πολύ καλός στις αναλύσεις!
Τώρα που ξαναδιαβάζω τη δουλειά της βασίλισσας-τερμίτισσας τη βρίσκω άκρως ανώμαλη, έκφυλη και γοητευτικά εξουσιαστική!
30-01-2008 @ 19:00
Δεν καταλαβαινω τον ρατσισμο προς τις χοντρες.
Γιατί τοση κακια;
01-02-2008 @ 06:01
Ίσως γιατί όπως είπες είμαι κακός…