Posted at 21-12-2006 @ 15:50 by ..::DeUCeD::.. in Damned
Ξύπνησα ιδρωμένος, νύχτα.
Ο ίδιος –χρόνια- ερωτικός μου εφιάλτης.
Η ίδια –χρόνια- αναθεματισμένη μου ανάμνηση.
Δώρο παρατημένο,
από το διάβολο που –κάποτε- γνώρισα,
με τ’ αρρωστημένα κόκκινα μαλλιά,
με τ’ αποτοξινωμένα μαύρα μάτια.
Η ίδια εικόνα,
όταν την πρωτόδα,
αρνιόμουν να την πιστέψω,
μα πια,
αρνιέμαι να την ξεχάσω.
Ξύπνησα ανάσκελα, μια γαμημένη νύχτα μες στο χειμώνα.
Γυμνός, με τις κουβέρτες πεταμένες στο πάτωμα.
Εκείνη δίπλα μου καθισμένη,
γυμνή και άρρωστη,
ερωτικά υπνωτισμένη λαγνεία,
ηδονικά απόμακρη αποστροφή.
Να,
χαϊδεύεται μόνη της,
αμαρτωλά αργά,
κοιτάζοντάς με οργισμένα,
παίζοντας με τ’ άλλο της χέρι…
την πεταλούδα,
την πεταλούδα της,
την πεταλούδα της πάνω μου,
την πεταλούδα της πάνω στο πρόσωπό μου!
Ακούω,
Βλέπω,
Νιώθω,
Τρομάζω,
θανατερός συρηκτός ήχος,
ανατριχιαστικό υπόγειο μεταλλικό ουρλιαχτό,
δίχρωμη γιαλάδα λεπίδας στο μισοσκόταδο,
σκισμένος αέρας πάνω από τα ορθάνοιχτα μάτια μου,
μια πεταλούδα πετά μπροστά μου,
Φόβος…
Στιγμή…
Έρωτας…
Θάνατος…
Εκείνη τελειώνει,
τελειώνει οργασμικά με κραυγή πολεμιστή,
που λυτρώνεται μόνο βλέποντας τρόμο σκιτσαρισμένο ασπρόμαυρα,
στο παραμορφωμένο μου πρόσωπο.
Εγώ αρχίζω,
παραδομένος,
αφημένος,
μόνος μου,
κλείνω τα μάτια για να νιώθω τη πεταλούδα,
θέλω να σηκώσω το κεφάλι μου να τελειώσω μια και καλή,
μπροστά της…
αμίλητος…
μουγγός…
χωρίς πρόσωπο…
Ποτέ δεν μου ‘πε πως διάβολο της κόλλησε η πεταλούδα,
ούτε ποιο κάθαρμα της έμαθε να τη παίζει τόσο καλά.
Ήξερα όμως πως κάποτε που δεν την πήρε μαζί της,
της χάραξαν μια φορά το μάγουλο και πολλές φορές το μυαλό.
Από τότε…
Δεν την ξανάδα…
Δεν την ξέχασα…
21-12-2006 @ 15:55
Μόνη της τη ζωγράφισε
21-12-2006 @ 19:22
‘Φόβος.. Στιγμή.. Έρωτας.. Θάνατος..’
(Τα) ‘Νιώθω’..
Όλα..
Χωρίς να ακούω..
Χωρίς να βλέπω..
Τρομάζω..
(..γι’ αυτό και δεν ρωτάω…)
(έγραψες πάλι….:)
21-12-2006 @ 19:53
Α…
22-12-2006 @ 02:55
….butterfly knife
πόσο αντιφατικά ανατριχιαστική αίσθηση….
και πόσο ερωτική…..
όταν οι άκρες τις αντίφασης ενώνονται και γίνονται ένα …
ένας οργασμός
χωρίς Θάνατο
22-12-2006 @ 17:28
Η “πεταλούδα” (αγγλιστί Butterfly Knife), γνωστή σαν Balisong, υιοθετήθηκε περισσότερο από τους λαούς στις Φιλιππίνες. Σχεδιαστικά λέγεται πως εφευρέθηκαν στην Γαλλία. Είναι ένα στιλέτο με δυο λαβές που γυρίζουν κι αγκαλιάζουν τη λεπίδα κλείνοντάς την ή απελευθερώνοντάς την. Είναι αρκετά γρήγορες, δεν έχουν μηχανικά μέρη όπως το πτυσσόμενο στιλέτο και εάν είσαι εξοικειωμένος μπορείς να κάνεις κάτι σαν… AYTO!
22-12-2006 @ 17:53
δεν το ήξερα ..
Τώρα μου αρέσει περισσότερο αυτό που διαβάζω
Γοητευτική και απίθανη η miss-Butterfly Knife
23-12-2006 @ 04:17
Επιμένω…
δεν την είδε ποτέ όπως όλοι. Την έβλεπε πάντα σα μια ζωγραφιστή πεταλούδα στην πλάτη της. Κι ένα κάθαρμα μια φορά την έπεισε να τη δει σα στιλέτο. Κι η χαρακιά στο μάγουλο…Desde entonces
23-12-2006 @ 17:32
Έτσι είναι, όπως τα λέει η Οφηλίνα
24-12-2006 @ 02:03
σαν νάναι μια πεταλούδα την είχα φανταστεί….στο πρώτο διάβασμα
κόλλησα με την ιστορία και με αυτό το πραγματάκι
είδα όλα τα butterfly knives…(κανένας δεν πάιζει όπως η miss butterfly)
Είναι τρομακτικό και ποθητό
δεν είναι?
24-12-2006 @ 02:20
Οφηλίνα άργησα αλλά κατάλαβα πως το εννοείς…:-)
ναι…έτσι την έβλεπε..σαν μια ζωγραφιστή πεταλούδα
Desde entonces ;
24-12-2006 @ 12:58
Desde entonces= Από τότε
24-12-2006 @ 14:41
α μαλίστα …..στώ
Εδώ θα αφήσω τις ευχές μου..στο δεύτερο κέιμενο που μου άρεσε πολύ
Γλυκειέ μου ακροβάτη (της φαντασίας των εικόνων και λέξεων)
σου εύχομαι
Καλή παραμονή και Καλά χριστούγεννα..αγαπησιάρικα και ερωτικά
Η ίδια ευχή για όλους και όλες που επισκέπτονται αυτό το δωμάτιο
xxxxxxφιλιά και νιαουρίσματαxxxxxxxx
25-12-2006 @ 13:46
Χρόνια πολλά..όμορφα..ευτυχισμένα..δημιουργικά…ερωτικά..γεμάτα υγεία και ευχάριστες εκπλήξεις! Όλα τα επόμενα, καλύτερα από τα προηγούμενα.
Να περνάς όμορφα αγαπημένε μου μηχανόβιε
26-12-2006 @ 15:32
Nα σε πώ Νεκρόφιλο;
Δεν θα παρεξηγηθείς, ε;
Καλές γιορτές, μαν…
27-12-2006 @ 15:06
Χαίρομαι που είμαι εδώ.
Μέρες - καλές.
Καλές - μέρες.
Καλημέρες.
28-12-2006 @ 09:21
Η πεταλούδα -μάλιστα. Που τη θυμήθηκες ρε; Την είχα πρωτοδεί σε έναν τσαμπουκά στο παλιό Καραϊσκάκη -την έπαιζε ένας ναυτικός -τότε οι ναυτικοί φοράγανε ακόμα τα μαύρα ημίπαλτα με τους ψηλούς γιακάδες. Αυτή ήταν η μοναδική που έχω δει με σκαλισμένες λαβές.
Μετά από χρόνια είδα μια άλλη πεταλούδα -απλή, χωρίς στολίδια, στα χέρια ενός κακόμοιρου ψευτοντήλερ από το Περιστέρι. Πήγαινε να κάνει φιγούρα και τα χέρια του έτρεμαν, τη μάζευα από το μωσαϊκό κάθε τρεις και λίγο.
Τελευταία φορά που τη θυμάμαι, είναι στα χέρια μιας άγριας γυναίκας -την έπαιζε για να με βοηθήσει να κόψω τη βαλβίδα από ένα κλαταρισμένο εντουρολάστιχο.
Αει στο διάλο -σαν τους γέρους του Μάπετ σόου θα με κανταντήσεις.
28-12-2006 @ 18:06
lmao @ γέροι του Μάπετ σόου
έγραψες!!!! :-)))