Posted at 26-11-2004 @ 23:31 by ..::DeUCeD::.. in DeBM
ξεκίνησα το πρωί δυο ταξίδια, ένα προς τα δεξιά κι ένα προς τα πίσω
συνήθως πάω ευθεία αλλά το κρύο σου τρυπάει τα κόκκαλα
αυτή τη φορά έκανα ακόμα ένα άλμα
δε φόρεσα ζώνη
έτσι κι αλλιώς το παντελόνι δεν ήταν αρκετά φαρδύ, άσε που είχα τα χέρια στις τσέπες, οπότε και νά πεφτε θα το κρατούσα.
προορισμός ο διπλοπομπικός δέκτης
ο dylan thomas κάπου είπε “someone is boring me,i think it’s me”
από τότε που θυμάμαι το δέκτη έβλεπα παντού τρύπες,έμοιαζε με κείνο το μαραφέτι που στραγγίζουμε τα μακαρόνια
(σουρωτήρι?)
κι εκεί που έδινε το υλικό αυτόματα το έχανε
το υλικό εξαφανιζόταν
οι δέκτες το συνόδευαν
το κρύο φταίει, να μου το θυμηθείς
όχι ρε τί λέω πάλι? γιατί να φταίει το κρύο?
μάθαμε τώρα… για όλα να φταίει η φύση…
άλλο φταίει αλλά δε θυμάμαι πως το λένε… θα μού’ ρθει, που θα πάει…
το γεγονός πάντως παραμένει ένα
δέκτης-πομπός: 0-0
στην κρυμμένη κορυφή το φάντασμα της μηχανής και το μπουτόνι του πάνω δεξιά, ηγεμονική παρέμβαση, στρατηγική αποκλεισμού του αποκλεισθέντος, άρα? άρα άλλη μια τρύπα.
ό,τι δεν αρέσει αυτοαποβάλλεται, η μαλακία στον αέρα γίνεται και σ΄αυτόν στοχεύει,
το πολύ πολύ να τη λουστεί κανένας τοίχος
DeBM @ 26 Nov 2004
