Posted at 18-10-2004 @ 06:45 by ..::DeUCeD::.. in DeBM
Σχολεία φυλακισμένων ορφανών
Ανοίγουν οι πόρτες δωρεάν
Βασιλιάδες χτυπιούνται
Μιας κωμωδίας αρλεκίνοι
Κοιτάω ακόμα στο απέναντι κάθισμα
Αλεξάνδρα!
Κάθεσαι σε χιόνι από ασβεστόλιθο
Θρηνείς
Επεκτείνεις το πεντάγραμμο, γίνεται σκόνη, είναι ψηλά για σένα, δεν κοιμόταν το παιδί, τώρα κατάλαβα τι έγινε, τώρα κρυφοκοιτάζω τις γωνίες, στη Λώρη αλλάξανε όλα, αυτό δεν το κατάλαβα, μα κι εσύ δεν είπες τίποτα, χλευάζουμε πια, την ανημποριά μας, φτύνουμε ζωντανά κουφάρια
Απ’ το ίδιο ποτήρι πίνω ακόμα
Ε και;
Μπορείς να γίνεις ό, τι θες
Έχεις δίκιο
Ό, τι θέλω γίνομαι
Vedi caro amico, cosa ti scrivo e ti dico
E come sono contento di essere qui in questo momento
Vedi caro amico cosa si deve inventare per poter riderci sopra
Per continuare a sperare
DeBM @ 18 Oct 2004
30-01-2007 @ 08:06
30-01-2007 @ 23:09
οτι θελεις γινεσαι…
ποσο κραταει ομως;
31-01-2007 @ 01:05
πόση σημασία έχει το πόσο?
κι αν σου ‘λεγα μια στιγμή θα ‘ταν πολύ ή λίγο?