τα πράγματα
αστραπιαία για όποιον δεν γνωρίζει
φωτιές που καίνε την ασχήμια
με σπίθες να πετάνε σε όλες τις κατευθύνσεις
προσφορά και ζήτηση σε αντίστροφες πορείες ξεδιψούν
στεριά τώρα
το κεφάλια ξύνονται
κουφάρια

τελευταία στάση

παίζαμε κρυφτό στο σχολείο

αυτά είναι για τα παιδιά σου είπα
παρ’ όλα αυτά… συνέχεια…

εκεί που κάτι λίγα έμαθα
βαρέθηκα νωρίς
η ανάβαση κουραστική
αλλαγή σε πτώση

αρχή και τέλος το ίδιο

κι όλοι να βγάλουν τα σκατά τους μ’ ένα δίκιο

πνιγμός

δεν έχει νόημα να μπαίνεις στο κεφάλι του άλλου
δεν έχει νόημα να ψάχνεις στο κυκλοφοριακό μιας κοιλιάς

ο καθένας έχει αυτό που του αξίζει
εσύ μου έμαθες αυτή την παπαριά

αδιάφορα μοιάζουν όλα αφού σιγήσουν οι φωτιές

είπα να το χαρίσω
μα άλλαξα γνώμη

η αμηχανία των λόγων σου στέλνει αλλού τα δικά μου
χωρίς αξίες λέω
μα τις έγραφα κι αυτές στ’ αρχίδια μου
χωρίς αξίες ξαναλέω κι ας φαίνεται αστείο

ήταν 5-6 κολλημένες σε μια γωνία του μυαλού σου
παπάρια
όπως κάθε λέξη

(μην τα πάρετε στραβά, είναι εντελώς προσωπικό, όπως και το προηγούμενο, και αυστηρώς ακατάλληλο)
(ασκήσεις ισορροπίας και τίποτα παραπάνω)
(ο μαλάκας είμαι εγώ)

ρίχνω τα χαρτιά να μου πω το μέλλον
γέλια βλέπω
είναι εύκολο να δεις το μέλλον
είναι η ιστορία σε επανάληψη
αλλά κάθε φορά πιο αστεία
κάθε φορά η κοιλιά πονάει περισσότερο
καμιά φορά τα κάνεις πάνω σου

είπα να το χαρίσω
μα άλλαξα γνώμη
(ναι, αυτό είναι το ρεφρέν)

εδώ είναι καλύτερα σίγουρα

χωρίς πυροβολικά να πετούν αγάπες
έτσι θέλω να ‘ναι

θα περιμένω να φύγει η υστερία
αυτή ανοίγει πληγές

η δική μου υστερία

να το πω να ξεσπάσω
όποιος ζητά τα πάντα, παίρνει τον πούλο

ωραία, νιώθω καλύτερα…
ο παρατηρητής εξαφανίζεται σιγά σιγά

και να… βλέπω ήδη το κεφάλι σε αναπαυτικά καθίσματα
δεν έχω κέφι για απαντήσεις
οι ερωτήσεις ήταν σε αναμονή έτσι κι αλλιώς

πηδώ παντού
το κενό δε φτάνει να μου δείξει τίποτα
δεν είναι οι λέξεις για τέτοια πράγματα
χέστηκα θα μου πεις
ανοησίες, ασυνεννοησίες, ασυναρτησίες
αυτά παθαίνεις όταν δεν προσέχεις

DeBM @ 13 Dec 2004