Posted at 10-08-2007 @ 10:26 by ..::DeUCeD::.. in Meta
Διάβασα το άρθρο του Motorcycle Boy σχετικά με τα μπλογκς και μ’ έπιασε και μένα η χαρά του metablogging. Έτσι, αντί σχολίου, αποφάσισα να γράψω το δικό μου «σεντόνι», υπακούοντας στην αυγουστιάτικη ναρκισσιστική διάθεση που κολλάει σαν ιδρώτας σε κάθε αξιοσέβαστο μπλόγκερ. Θυμήθηκα λοιπόν την sexy Druuna όταν έγραψε πέρσυ:
Μια παλιά ιστορία…
Κάποτε οι προγραμματιστές, αυτοί μάλιστα που ζούσαν σε διαφορετικά μέρη του κόσμου και συνήθως ανέπτυσσαν το ανοιχτό λογισμικό, έπρεπε να βρουν μια φόρμουλα εύκολη προκειμένου να συμπληρώνουν και να εκθέτουν την πρόοδο της δουλειάς τους δίνοντας παράλληλα την ευκαιρία feedback από τους συνεργάτες τους. Η μέθοδος των newsgroup είχε αρχίσει να ξεφτίζει και ανάμεσα στ άλλα που δοκίμασαν ήταν και κάποια συστήματα που τα ονόμασαν blogs (μπλοκάκια δηλαδή), όπου στημμένα με μια βασική έκδοση δυναμικής ιστοσελίδας, επέτρεπαν την online ανανέωση διαβάζοντας το πλέον πρόσφατο μήνυμα το οποίο εμφανιζόταν στην αρχή της σελίδας.Κατόπιν ήρθαν τα χρόνια του μπιγκ μπροδερ κι εμφανίστηκαν οι τσούλες κι οι επιδειξίες που μπορούσαν να πηδηχτούν ή να φάνε ενα μπωλ κατσαρίδες για ν αποκτήσουν δημοσιότητα. Εκείνοι λοιπον πρώτοι ξεκίνησαν να γράφουν διαδικτυακά ημερολόγια για την καθημερινή τους ζωή κι ο κόσμος άρχισε να τα παρακολουθεί. Στην πορεία αποδείχτηκε πως τα μπλογκς, με τον τρόπο που ήταν στημένα, ήταν μια έξυπνη ιδέα γι αυτόν που χε κάποιες προσωπικές σελίδες και του βγαινε η παναγία να τις ανανεώσει, για ομάδες που είχαν βαρεθεί τα φόρουμς και τα τσατ, για επίδοξους συγγραφείς και -προσοχή εδώ- για αποτυχημένους ή ανέλπιδες δημοσιογραφίσκους ή -τέλος πάντων- γι αυτούς που πίστεψαν πως φταίει η πουτάνα η ζωή που δεν έγιναν χατζηνικολάηδες ή εισαγγελάτοι!
Αφού το φρούτο αυτό το φάγαν στο αμέρικα, είπαμε κι εμείς οι βλάχοι να δοκιμάσουμε και σ όλους άρεσε! Κι ότι αρέσει στους βλάχους… γίνεται ΚΑΙ μόδα!
(Σαράφης στο παρίσι? Σαράφης ΚΑΙ στα τρίκαλα!)
Ακολούθησε το πανδαιμόνιο.
Αυτή τη στιγμή τα ελληνικά μπλογκς είναι περισσότερα από… τους μπλογκερς!
Γιατί εμείς είμαστε έξυπνοι! Δεν μας φτάνει ένα. Τουλάχιστον 5 πρέπει να χουμε. Ενα να παίζουμε τη γυναίκα και να καυλώνουμε το βράδυ. Ενα να το παίζουμε αντρο-τζόβενοι μπας και χτυπήσει φραπέ το γκομενάκι. Ενα για να γράφουμε για τη δουλειά μας και τι χάλια που περνάμε. Ενα για το ποδόσφαιρο… ε, άντε κι ενα τελευταίο για τις… ΕΙΔΗΣΕΙΣ! Μάλιστα, καλά ακούσατε, για τις ειδήσεις! Τώρα είναι πολλοί που έχουν κι άλλα και κάνουν κι άλλες δουλειές. Εχω ακούσει ότι μέχρι ένας σκύλος έχει μπλογκ. Και μια γάτα. Που έχει κι ονοματεπωνυμο κάτι σε “Δον Ζουάν” αλλά δε θυμάμαι ακριβώς. Γράφει πάντως με καλή ορθογραφία κι έχει μεγάλο… κοινο! (jesus!)Το κυνό(τυπο) κοινό…
Βρήκαμε λοιπόν το κίνητρο? Μπα! Ούτε καν το πλησιάσαμε!
Γιατί τι να το κάνεις το μπλοκάκι σου αν δεν σε διαβάζει κανείς? Και γιατί να σε διαβάσει? Μα… επειδή… Μ ΑΡΕΣΕΙ! Ε, βέβαια. Ολοι οι μπλόγκερς είναι ΝΑΡΚΙΣΣΟΙ.Δημοσιεύουν μια μαλακία και χαίρονται, όχι γι αυτό που δημοσίευσαν, μα απ το σχόλιο που θα πάρουν. Και πως διάβολο θα πάρουν σχόλιο? Μα, αφου δημοσιεύσουν, θα βρουν ένα άλλο μπλογκ κι εκεί θα πάνε να γλύψουν. Είναι σίγουρο πως οι υπόλοιποι επισκέπτες, ηδονιστές και ηδονοβλεψίες (οι ριζες του μπιγκ μπρόδερ που λέγαμε) θα σπεύσουν στο προφίλ και κατόπιν στο μπλογκ.
Κι επειδή είμεθα κι ευγενικός λαός και το γλύψιμο το θεωρούμε και ευγένεια, θα ανταποδώσουμε βάζοντας λινκς, υπερλινκς, περμαλινκς, κουτσολινκς και γενικά οτιδήποτε για να επιτύχουμε να μπούμε στο κλαμπ των σπουδαίων.
Κι όχι μόνο αυτό, αλλά θα μοιράσουμε και το μπλογκρολλ μας στους καινούργιους που το αποζητουν ως άσχετοι και προβατα κι έτσι χτίζουμε μια κοινότητα ανεγκέφαλων σκύλων που το κοινό χαρακτηριστικό τους είναι η γλοιώδης γλώσσα τους και η… ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ!Μπλογκ = KING (όχι ο στήβεν, ο Λάρρυ)
Ενα κομμάτι των μπλογκερς (αυτοί που θεωρούν τους εαυτούς τους έξυπνους) βγάζουν το ρόλο του δημοσιογράφου και μάλιστα του μαχόμενου! Αντιγράφουν και αναπαράγουν τις ειδήσεις του ιν.τζιαρ και του φλάς.τζιαρ (μη τρελλαθούμε και στη δουλειά, ενα κλόπυ πέηστ είναι αρκετό!) και τις ντύνουν με εκφράσεις μεγαλύτερου ΓΔΟΥΠΟΥ απο αυτές που δημοσιεύουν οι εφημερίδες!Φωνασκούν αγελάζοντας, αναμασούν ξεφυσώντας, μόνος σκοπός ο εντυπωσιασμός και η δήθεν προσκόληση στο ιδανικό του ανεξάρτητου, τίμιου, μοναδικού… παρουσιαστή ειδήσεων! Ανάλυση ον-λάιν ποδοσφαιρικού καφενείου, λογικά άλματα βλακείας και στείρα πολυξερία είναι το ψωμί της κυρά-κατίνας που το πρωί διαβάζει μπλογκς στη δουλειά και το μεσημέρι εσπρέσσο στο σπίτι. Λίγο αργότερα θα φτιάξει κι εκείνη μπλογκ, δεν αμφιβάλλω καθόλου!
Μπλογκ = KING (όχι ο λάρρυ, ο στήβεν)
Ενα άλλο μεγάλο κομμάτι είναι οι συναισθηματικοί. Αυτοί δεν είναι ικανοί να τα βγάλουν πέρα με τους προηγούμενους παρλαπίπες. Εχουν όμως… ΣΥΝ-ΑΙΣΘΗΜΑ! Ετσι ανοίγουν μπλογκς δακρυβρεχτα εξιστορωντας ανόητες καθημερινές μαλακίες εμπλουτισμένες με μικρά ποιηματάκια δηθεν ευαισθησίας προκειμένου να δείξουν πόσο η μοίρα ήταν σκληρή μαζί τους.Κανένας από αυτούς δεν αυτοκτονεί βέβαια. Ελπίζουν όμως πως με τη λύπη και το συναισθηματισμό-αλά-φώσκολο θα προσεγγίσουν τον άλλο μπλόγκερ σχολιαστή κι έτσι θα φτιάξουν ένα διανοουμενίστικο κύκλο “μαμαδων βορείων προαστείων”, γιατί μέχρι εκεί φτάνει τ όνειρό τους και η καλλιέργεια που… καλλιεργούν! Αγαπημένος τους εκδοτικός οίκος οι “μοντέρνοι καιροί” κι ο “λιβάνης”.
Μπλογκ = KING (ούτε ο λάρρυ, ούτε ο στήβεν, το SIZE είναι που μετράει)
Τώρα υπάρχουν κι άλλοι διάφοροι μπλογκερς, πολλών λογιών. Κάποιοι από αυτούς γίνονται έρμαια της μόδας και των “καιρών” και μπαίνουν στο στόχαστρο εκείνων που ζητούν… λεφτά! Κι επειδή η αγοραπωλησία ναρκωτικών είναι ακόμα παράνομη στα μπλογκς σκέφθηκαν να πουλήσουν… τα ίδια τα μπλογκς!Ποιες ευαισθησίες, ποια γραπτά, ποιες ενημερώσεις και άρθρα. ΟΛΑ στο βωμό του χρήματος και της εξουσίας. Ετσι γεννήθηκαν οι “πρωτοπόροι” (όχι στα μπλογκς, στις εκδόσεις). Ο κύκλος τους μεγάλωσε κι οι πρώτες προτάσεις ήρθαν. Δια-φημίζονται και σ άλλο τόπικ.
Κι έτσι κλείνει ο κύκλος ξεκινώντας τον κώνο.Η Μεγάλη επιτυχία!
Επαιξε ρόλο βέβαια κι η εποχή. Εδώ εκδίδουνε το λιακόπουλο, τους μπλόγκερς, που χουνε και δικό τους “κοινό”, που με τη σειρά του περιμένει εναγωνίως τη “σειρά” του, δεν θα εκδώσουνε? Μωρέ θα τον εκδώσουνε και θα τον βάλουνε φάτσα κάρτα στην πρωτοπορεία να βγάζει και μάτι!Τα δε αυτά κι ο “μεγάλος”, σου λέει, ώπα! εδώ είμαι 200 χρόνια μαθουσάλας με δικό μου σάιτ, δουλεύω τα ελληνικά φαρσί, να μη μπω κι εγώ στο χορό? Ασε που χω και μια ποιότητα, έχω βγάλει και καμμιά δεκαριά χιλιάδες βιβλία, έχω βγει και μια παλιά φωτογραφία με το τσάτσο (τον πρώην πρόεδρο) που μου έγραψε ιδιόχειρα “με αγάπη τσίκης”, δε γεννήθηκα στη δραπετσώνα! Εχω κι εγώ το δικαίωμα. Μόνο που μπερδεύτηκε λίγο κι αντί να φτιάξει μπλογκ έκανε ένα τσατ που όμοιό του δεν έχει ούτε το γιαχού! Δε βαριέσαι όμως, είναι όμορφο, θυμίζει τα νυφοπάζαρα στις κωμοπόλεις που πέρναγες απο κει να κοζάρεις και να σε κοζάρουνε, είναι πλέον ΜΑΣΤ!
Κι έτσι βγήκε κι η τρίτη ηλικία στο κυνήγι με τη δεύτερη κι οι δυο μαζί ομοιάζουνε πια με την πρώτη που, αμόλυντη καθώς είναι, κοιτάζει με γουρλωμένα τα ματάκια της τις άλλες δύο απογοητευμένη κι αναρωτιέται:
κι εγώ κάποτε ΕΤΣΙ ΘΑ ΓΙΝΩ?Μπλογκ = The Last Frontier
Κι έχουμε σήμερα τα πάντα ή μάλλον τα άπαντα των μπλογκς να μας αγχώνουνε και να μας υπενθυμίζουνε καθημερινά πως τελικά ο Λόγος είναι η αφορμή για να μιλήσουμε αλλά άχρηστος μας είναι όταν δεν έχουμε να πούμε… Τ Ι Π Ο Τ Α !(να, όπως σήμερα, αναρωτιέμαι… μετά τα μπλογκς… τι?)
Έχω και κάτι φίλους φορουμάδες. Συμμετείχαμε σε ένα χώρο που μπορούσαμε ν’ ανταλλάσσουμε απόψεις. Απόψεις διαφορετικές και ουσιαστικές. Τώρα πια δεν είναι ενεργός. Όχι ο ιστοτόπος μα οι άνθρωποι που τον απαρτίζουν. Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο υπήρχε η μικρή εικονική κοινότητα ενώ τώρα παραπαίει. Είπε λοιπόν πρόσφατα o aspic:
… στα μπλόγκς όμως, λόγω της φύσης τους όπως προείπαμε, ο μαγαζάτορας είναι ο αδιαμφισβήτητος και απόλυτος άρχοντας της συζήτησης, όπου οι χρήστες δεν μπορούν να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες ή να αλληλοαπευθύνονται γενικώς, θυμίζοντας τους πιστούς σε μια εκκλησία που δεν μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους χωρίς την διαμεσολάβηση της θείας κοινωνίας (αντιλαμβάνονται τους άλλους δηλαδή, μόνο μέσα από την παρουσία του θεού, όπως και στα μπλόγκς μόνο μέσα από την παρουσία του εκάστοτε μπλογκερά) και έτσι η όλη δουλειά δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο, από μια τυπολατρία, μια επικοινωνία του τύπου…..“είσαι πρώτος…..τι ωραία τα λές….πότε θα μας τα ξαναπείς και ανυπομονούμε…..σου είμαστε ευγνώμονες, να σου ανάψουμε ένα κερί ή να σου πάρουμε μια πίπα;….” και τέτοια άλλα γραφικά, που κυμαίνονται από το απλό γλείψιμο, μέχρι την οξεία κουταμαρίτιδα.
…
Ένα άλλο χαρακτηριστικό των μπλόγκς,είναι ότι οι ιδιοκτήτες τους όπως είπαμε παίρνουν πολύ σοβαρά τον εαυτό τους. Νομίζουν ότι επιτελούν ένα πολύ σημαντικό έργο που τους έχει ανατεθεί. Ποιό είναι αυτό το έργο; Ποιοί τους το ανέθεσαν;
…
Για αυτό σου λέω τα μπλόγκς μοιάζουν με εκκλησίες. Ενώ τα φόρα με μπουρδέλα…
Κι έτσι ακριβώς είναι. Ως οργανωμένα τα φόρουμ αποτελούν «κοινότητες». Έχουν κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας και τηρούν κάποιες γραμμές που χαράσσει ο ιδιοκτήτης τους. Τα μέλη συμμετέχουν και γνωρίζονται, έχουν δικαιώματα και υποχρεώσεις, σχηματίζουν ομάδες και επικοινωνούν, είτε μεταξύ τους είτε με όλους. Στο φόρουμ δεν υπάρχουν σχόλια αλλά απόψεις και αφορούν το θέμα και όχι –κατ’ ανάγκη- τον δημιουργό του.
Αντίθετα τα μπλογκς είναι ανοργάνωτα, άτακτα και μόνα τους. Μπορεί να είναι πολλά αλλά διατηρούνται από τους ιδιοκτήτες τους οι οποίοι είναι οι μόνοι που συμμετέχουν πραγματικά. Δεν υπάρχουν απόψεις αλλά σχόλια που μπορεί να έχουν σαν έρεισμα το δημοσίευμα αλλά απευθύνονται προσωπικά σε αυτόν που το δημοσίευσε. Άλλωστε ειδοποιός διαφορά τους (που χαρακτηρίζει και τον τρόπο λειτουργίας τους) είναι πως στα μπλογκς το πρόσφατο δημοσίευμα είναι το πρώτο ενώ στα φόρα το πρόσφατο δημοσίευμα είναι το τελευταίο.
Θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε κοινότητα όσους απαρτίζουν ένα φόρουμ υπό την έννοια πως ασχολούνται με τα θέματα που υπάρχουν στο φόρουμ, ακολουθούν τους κανόνες του και συμμετέχουν ενεργά συνδιαμορφώνοντάς το. Μα σε καμία περίπτωση όσοι διατηρούν μπλογκς δεν αποτελούν «κοινότητα», εκτός εάν θεωρήσουμε πως το να έχεις αυτοκίνητο σε κάνει μέλος της κοινότητας των ΙΧ-δων. Το μέσον από μόνο του δεν χαρακτηρίζει τίποτα εάν δεν υπάρχει τουλάχιστον μια κοινή ιδιότητα των ανθρώπων που το χειρίζονται. Βέβαια οι τελευταίες κινητοποιήσεις δείχνουν πως μπορεί να λειτουργήσει μια σχέση επικοινωνίας μεταξύ μπλογκερ που έχουν κοινούς σκοπούς ή επιδιώξεις. Ίσως κάποτε να υπάρξουν δίκτυα από μπλογκς (φέρνοντάς μου στο μυαλό τις Τ.Α.Ζ.) και ίσως κάποτε τα δίκτυα αυτά να λειτουργούν υπό μορφή υποτυπώδους κοινότητας αλλά απέχουμε ακόμα πολύ από το να δηλώσει κάποιος βαρύγδουπα περί «κοινότητας μπλογκερ».
Κάποτε οι άνθρωποι έγραφαν. Το μέσον που χρησιμοποιούσαν ήταν η –κυριολεκτική- γραφή. Με αυτόν τον τρόπο εξέφραζαν και διένειμαν τον λόγο τους. Αργότερα η τεχνολογία επέτρεψε την ψηφιοποίηση της γραφής. Αυτό έκανε την διάδοση του λόγου τους ευκολότερη. Σήμερα ο λόγος δημιουργείται ψηφιοποιημένος από τη γέννηση του. Αυτό το κείμενο γράφεται –on the fly- σε ηλεκτρονικό υπολογιστή. Το μέσον κυριάρχησε και επηρέασε την παραδοσιακή γραφή. Αυτό έχει πολλά αποτελέσματα. Δεν έχουν τόση σημασία όσο το ότι πια ο καθένας μπορεί εύκολα να αποκτήσει ένα μικρό «βήμα» για να εκφράζεται. Απομένει μόνο να μας δείξει τι έχει να πει.
Άλλωστε, «weblog» σημαίνει «We Blog»…
10-08-2007 @ 11:49
Χαρά στην υπομονή σου να κάτσεις ν’ αναλύσεις τα αυτονόητα! Σεντόνι alright! Την άποψή μου την είπα και στου Motorpsycho, τα blogs είναι ένα γαμάτο μέσο για πολλά πράγματα (μεταξύ αυτών και η επικοινωνία, αφού στην τελική όλα εξαρτώνται από τον χρήστη), είναι χαοτικά (or @least they have the potential to be so), βρίσκεις από σκουπίδια ως και αριστουργήματα, ικανοποιούν τον εγωισμό μας, κάνουμε και ψυχανάλυση, μόνο καφέ δεν μας σερβίρουν!
10-08-2007 @ 11:55
Με πιάνει καμιά φορά και γράφω, όταν δεν μου φτιάχνει καλό καφέ!
10-08-2007 @ 11:56
Εντάξει μ΄έσκισες, αλλά καθαρά και μόνο λόγω εμπειρίας γιατί κατά τα άλλα εγώ είμαι πιο έξυπνος! Και μεγαλύτερος!
Έχω κάτι ψιλές διαφωνίες μόνο -και εξηγώ:
1. Αν υποθέσουμε πως η υπερεκτίμηση των μπλογκς που επιχειρείται (ας αφήσουμε το “από ποιους”) είναι το 100 και η απαξίωσή τους που παρουσιάζεις είναι το 0, νομίζω πως η πραγματική κατάσταση βρίσκεται κάπου κοντά στο 30.
2. Θεωρείς πως το εύρος δικαιωμάτων του μπλόγκερ μηδενίζει τη διαδραστικότητα του μέσου. Δεν είναι, απαραίτητα, έτσι. Ειδικά στις περιπτώσεις των πιο “ψωνισμένων”, τα σχόλια καθορίζουν τη θεματολογία. Και αυτό ισχύει σε μεγάλο βαθμό γιατί, θέλοντας και μη, τροποποιείς την πορεία σου λαμβάνοντας υπόψη τον σχολιασμό. Λίγοι ΔΕΝ το κάνουν -και δεν θεωρώ κακό, ούτε το ένα, ούτε το άλλο.
3. Δεν είναι θέμα α-ταξίας, μάλλον θέμα δαιδαλώδους κανονιστικού πλαισίου, είναι αυτό που επικρατεί στα μπλογκς. Νομίζω πως υπάρχουν τόσοι κανόνες (εισαγώμενοι από αλλού) ώστε η τήρησή τους να οδηγεί στην αυτοαναίρεσή τους. Γιατί δεν υπάρχει σαφής προσδορισμός των μέσων για την επίτευξη των σκοπών. Τι κάνεις για να βγάλεις γκόμενα; Το παίζεις μοναχικός λύκος ή κοινωνική, ευαίσθητη κυρία; Τι κάνεις όταν βρίζουν τους φίλους σου; Συμμετέχεις ή δηλώνεις υπεράνω; Τι κάνεις σε θέματα “κινητοποιήσεων”; “Κινητοποιείσαι”, διαφοροποιείσαι, ή κάνεις μόκο για να μην αποδυναμώσεις τον σκοπό της “κινητοποίησης”; Και τελικά, τι από τα παραπάνω σου δίνει περισσότερα κλικ; Τι σε φέρνει στις πρώτες θέσεις των μετρήσεων “διαδραστικότητας” (μη χέσω); Και ακόμα περισσότερο, αν έχεις πολλά κλικ και είσαι σούπερ διαδραστικός τι αλλάζει; Από εκεί ψωνίζουν συγγραφείς οι εκδότες και δημοσιογράφους οι φυλλάδες; Αυτά όλα, νομίζω πως οδηγούν σε μπλοκάρισμα τύπου φλίπερ “Ροζ Πάνθηρας” (εκείνο το γαμήδι είχε μια γωνιά, που, έτσι και χωνόταν η μπίλια, κοπανιόταν σα χταπόδι ανάμεσα σε τρία ελατήρια και δεν κατέβαινε με τίποτα στο ταμπλό). Πολλά ελατήρια λοιπόν και όχι αταξία -έτσι νομίζω.
4. Καλά χρύσα και έχουν τις χάρες όλες τα φόρουμ -τρισκατάρατα τα μπλογκς και περιορισμένης λειτουργίας. Εγώ, ο μαλάκας, γιατί θέλω να έχω μπλογκ και δεν είμαι πρόθυμος να συμμετάσχω σε φόρουμ; Γιατί τα φόρουμ πατώνουν και τα μπλογκς γεμίζουν κόσμο; Δεν έχω απαντήσεις εδώ -γι΄αυτό βάζω μόνο τις ερωτήσεις.
10-08-2007 @ 12:45
Για να γαμήσω τη συζήτηση ένα θα πω.
Εσύ τι μιλάς ρε Deuced? Αφού δεν υπάρχεις!
Σοβαρά τώρα, από forum ούτε και εγώ ξέρω πολλά, από chat κάτι λίγα, αλλά από φίλους κάποιες μαλακίες που ακούω στα blogs τις άκουγα και γι’αυτά. Νομίζω πως απλά η “δικτύωση” ξεκίνησε από άτομα με αγάπη και πραγματικό ενδιαφέρον για το που θα πάει το θέμα και μετά μπήκαν σιγά σιγά και οι τρεντιές και τα ρήμαξαν. Γιατί blog και όχι forum; Για τους λόγους που αναφέρετε πιο πάνω. Είναι έυκολο, όμορφούλι, δεν θέλει να ξέρεις και πολλά πράγματα από πισιά, και ικανοποιείς τον εγωισμό σου. Αντίθετα με τα chat και τα forum εσύ είσαι αυτός που κάνεις την παρουσίαση και όλα περιστρέφονται γύρω σου. Και καθώς ο άνθρωπος είναι εγωιστικό είδος το blog καλύπτει περισσότερο τις ανάγκες αυτοπροβολής του.
Εγώ το blog το αντιλαμβάνομαι σαν ένα μέσο που μπορεί να προσφέρει δωρεάν και εναλλακτική ενημέρωση. Αν κάποιος ψάξει λίγο για template θα πέσει σε ένα σωρό ανθρώπους που για την πλάκα τους έχουν φτιάξει ένα σωρό όμορφα πραγματάκια. Και τα δίνουν έτσι. Free. Υπάρχουν blog στο εξωτερικό που δημοσιεύουν (όχι αναπαράγουν) ειδήσεις που ποτέ δεν θα ακουστούν σε δελτία ειδήσεων. Τα ελληνικά blog απέχουν μίλια μακρυά από αυτά. Αρκούμαστε όπως λέει και η Druuna σε ειδήσεις που ακούσαμε χωρίς να διασταυρώσουμε σε κανά ιν ή κανα φλας που το βρήκαμε εύκαιρο στο ιντερνετι (εφημεριδούλα δεν αγοράζουμε, το έντυπο μέσο ως γνωστό είναι καθοδηγούμενο) δε το επιβεβαιώνουμε από άλλες πηγές βάζουμε 2 σάλτσες και τρέμε κα Τρέμη μου.
Σε παλαιότερη συζήτηση(όταν ο μόνος τρόπος δημοφιλίας ήταν το monitor) που είχα με διάσημο blogger-άσημο δημοσιογράφο για άρθρο που είχε δημοσιευτεί για τα καλύτερα blog (το δικό του μέσα) τον ρώτησα.”Ο δημοσιογράφος που έκανε το άρθρο πως το έκανε; Έκανε κάποια έρευνα;” Μου απάντησε ότι δεν χρειάζεται να κάνεις έρευνα. Μπήκε απλά στο monitor. Μα καλά, του λέω, άρθρο γράφει, δεν πρέπει να ψάξει λίγο, να διαβάσει αρκετα… Η απάντηση του ήταν αποστομωτική. “Σιγά μη διαβάσει ένα σωρό blog για να γράψει ένα άρθρο”.
Και να σκεφτείς ότι ο εν-λόγω blogger αποτελεί παράδειγμα για πολλούς και λόγω για να ανοίξουν blog ακόμα περισσότεροι.
Αυτό νομίζω ότι είναι το μεγαλύτερο comment που έχω κάνει. Είναι μεγαλύτερο και από πολλά post μου. Και τι κρίμα να το γράφω σε blog ατόμου που ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!!!
10-08-2007 @ 12:55
η Druuna….ααααχ, η Druuna….bring her back!
10-08-2007 @ 12:59
-sorry, αλλά σήμερα δεν μπορώ να άφήσω σοβαρά σχόλια ούτε σ’ αυτό το κείμενο, ούτε στο αντίστοιχο του ΜΒ- με χτύπησε κατακέφαλα η παρατεταμένη παραμονή μου στα ιστολόγια- κατά τα άλλα, καλά τα λέτε και συ και ο ΜΒ (μάλλον- για κάποια θέματα δεν έχω παγιωμένη άποψη- ίσως και να αποκτήσω όταν αποστασιοποιηθώ για λίγο καιρό από τα μπλογκς- η συμμετοχική μέθοδος δύσκολα οδηγεί σε ασφαλή συμπεράσματα)
10-08-2007 @ 13:13
Ξεκινάω ανάποδα Mboy:
4. Τα φόρουμ δεν είναι προσωπικά, ακόμα και εάν ανήκουν σε κάποιον φέρουν τη σφραγίδα εκείνων που συμμετέχουν. Αν όσοι συμμετέχουν ενεργά σ’ ένα φόρουμ την κοπανήσουν εκείνο παύει να υφίσταται παρόλο που ο ιδιοκτήτης το ‘χει ανοικτό (το ίδιο συμβαίνει και σ’ ένα μπαρ βέβαια!). Αντίθετα τα μπλογκς έχουν αντικαταστήσει εκείνο που ονομάζουμε «προσωπικές ιστοσελίδες», δηλαδή το μπλογκ ΣΟΥ είναι δικό σου (έχουμε χρησιμοποιήσει πολλές φορές την παρομοίωση του σπιτιού μας για να δηλώσουμε πως αισθανόμαστε εκεί όταν έρχονται απρόσκλητοι και μας βρίζουν). Έτσι λοιπόν στο μπλογκ σου, στο «σπιτι» σου, η διαδραστικότητα που έχεις από τους σχολιαστές υπάρχει αλλά είναι μικρή και ελάχιστα (έως καθόλου) αντικειμενική αυτού που εκφράζεις. Με άλλα λόγια πολλοί θα σε εκθειάσουνε (άσχετα εάν το κάνουνε για τυπολατρικούς ή ουσιαστικούς λόγους) αλλά κανείς ή πολύ λίγοι θα σου δώσουν την αντίθετη άποψη που περιμένεις. Φαντάσου να έρθω στο φρεσκοβαμμένο σπίτι σου και να με ρωτήσεις για το λαχανί χρώμα που έβαψες το σαλόνι. Αντί να σου πω «ρε φίλε, σα τρακαρισμένο καβασακι το κανες!» μάλλον θα σου πω με ευγένεια «καλό είναι… ίσως λίγο πιο φωτεινό απ’ όσο θα πρεπε… έχεις τίποτα να πιούμε?»…
3. Δεν υπάρχει κανένα κανονιστικό πλαίσιο στα μπλογκς παρά μόνο το νομικό πλαίσιο του αν δηλαδή είναι παράνομο ή δεν είναι. Κάποιος μπορεί να τρολλάρει ο ίδιος στο μπλογκ του ή όχι, να σβήνει σχόλια ή ακόμα και να τα γράφει ο ίδιος, κανένας δεν θα παραπονεθεί. Η απόλυτη ελευθερία τους προκύπτει από την απόλυτη ιδιοκτησία της εικονικότητας που τα δημιούργησε. Το αν τα περισσότερα ακολουθούν μια τάση προς κάτι αυτό χαρακτηρίζει την ηθική της εποχής και των δημιουργών τους. Το ότι κάποιοι τα χρησιμοποιούν για να δείξουν τη «νέα» μορφή «δημοσιογραφίας» είναι εξίσου λάθος με κείνους που τα δείχνουν για να πείσουν πως είναι η «νέα» μορφή «τέχνης» ή ακόμα και «επανάστασης». Συγκρίσεις μεταξύ μπλογκ και φορουμ κάνουμε για να αναδείξουμε μόνο το ρόλο της κοινότητας που εξυπηρετεί το φόρουμ και της μοναχικότητας και αταξίας που έχει ένα μπλογκ. Τα μέσα έχουν διαφορετικό ύφος και χρησιμοποιούνται για διαφορετικούς σκοπούς. Μη ξεχνάς πως σ ένα φορουμ το θεμα είναι εφήμερο όσο υπάρχουν χρήστες που το τροφοδοτούν. Αντίθετα στο μπλογκ το δημοσίευμα διαρκεί μέχρι ο συντάκτης του να γράψει ένα άλλο. Μετά «κλείνει», χάνεται.
2. Ναι, το θεωρώ. Τα σχόλια στο μπλογκ είναι σαφώς υπέρ του αρθρογράφου-μπλόγκερ. Νομίζω πως κανείς δεν διαβάζει πάνω από μια φορά, πολύ δε περισσότερο να σχολιάζει, σε κάποιον που έχει αντίθετη άποψη ή δεν τον «πάει». Πες μου όμως, ο μίχος που χει τα σχόλια κλειστά και (θεωρητικά) δεν τροποποιεί την «πορεία» του σε σχέση με εσένα ή εμένα που έχουμε τα σχόλια ανοιχτά και την τροποποιούμε δεν έχουμε καμία διαφορά. Θα μπορούσε κάποιος να πει το μίχο νάρκισσο αλλά για τον ίδιο ακριβως λόγο θα μπορούσε να πει κι εσένα και μένα (και καλά θα κάνει). Στην ουσία έχεις ακόμα μια δυνατότητα που τη χρησιμοποιείς κατά το δοκούν. Το ότι υπάρχει όμως δεν σημαίνει πως η διάδραση συμβαίνει σε ικανοποιητικό βαθμό (ούτε κι όλας πως θα έπρεπε να συμβαίνει).
1. Προσωπικά πιστεύω πως τα μπλογκς είναι το «βήμα» του καθένα μας στην έκφραση επειδή είναι απλά, γρήγορα κι εύκολα προσβάσιμα. Από την άλλη αυτή είναι και η κατάρα τους, επειδή θα γίνουμε (αν δεν είμαστε) πάρα πολλοί. Δεν υπερεκτιμώ ούτε τα απαξιώνω. Ένα μέσον προσιτό στους περισσότερους είναι, ας το χρησιμοποιήσουμε ο καθένας όπως νομίζει καλύτερα.
Tomboy αυτό ΑΚΡΙΒΩΣ ήθελα να θίξω, έκανες ένα μεγάλο σχόλιο-κουβέντα-άποψη και θα κάνω κι εγώ κι όλο αυτό διαρκεί όσο ΕΓΩ γουστάρω και μόλις δημοσιεύσω το επόμενο ποστ μου η κουβέντα αυτή σταματά. Γιατί εκ της φύσης του, αυτό είναι μπλογκ κι όχι φόρουμ. Γι’ αυτό και οι μπλογκερς δεν μπορούν να υπάρξουν ως κοινότητα μιας κι η συμμετοχή τους σταματά εκεί όπου το μέσον σε περιορίζει.
Όσο για τους «δημοσιογραφίσκους» συμμερίζομαι την ίδια άποψη αλλά να αναφέρω εδώ πως μόλις χτες διάβασα στο «Ποντίκι» πως η «Καθημερινή» δημοσίευσε μια φωτογραφία Ελληνοκύπριου να θρηνεί τα καμμένα πτώματα συγγενών του κι ενας μπλογκερ, ο press-gr.blogspot.com αποκάλυψε πως η αυθεντική φωτογραφία δείχνει ένα Τουρκοκύπριο να θρηνεί! Τι σημαίνει αυτό? Πως κάποιοι χρησιμοποιούν το μέσον αυτό καλύτερα από κάποιους άλλους.
Όσο για την αυτοπροβολή, ναι, υπάρχει ΚΑΙ αυτή όπως και ο ναρκισσισμός αλλά οι άνθρωποι έχουμε κι ελαττώματα και μακάρι αυτά να είναι τα μόνα που έχουμε. Άλλωστε, αντίθετα από ορισμένους με «ονοματεπώνυμο» η όποια αυτοπροβολή περιορίζεται στα στοιχεία που απορέουν από την εικονικότητά μου που είναι… εικονική!
Και γι’ αυτό φίλε numb λέω μια από αυτές τις μέρες να βγάλω τη druuna για ένα ποτό, να σπάσουμο τα ψευδώνυμα και την ανωνυμία!
10-08-2007 @ 13:22
Δεν πειράζει TomBoy, ούτε εγώ υπάρχω αλλά με αναδημοσιεύουνε και θα με βγάλουνε και για ποτό!
10-08-2007 @ 13:38
Να το ρημάξω λίγο ακόμη;
Μόνος σου τα λες. Ελληνο-ΚΥΠΡΙΟΣ. Ούτε καν 100% έλληνας.
Ρε τη Druuna… αυτές που δεν υπάρχουν τις βγάζουν για κανα ποτό, οι άλλες… τίποτα.
10-08-2007 @ 14:16
Άξεστε -το Καβασάκι δεν είναι χρώματος λαχανί, αλλά παπαγαλί (όπως έλεγε κι ο Νικόλας ο Θεοδωράκης, καλή του ώρα). Από αυτά που έχω ακούσει, δέχομαι πως τα φόρουμ έχουν τη δυνατότητα να διαμορφώσουν ή/και να εκφράσουν κοινότητες ανθρώπων -άλλωστε το ιντυμίντια που χρησιμοποίησα σαν παράδειγμα μοιάζει πολύ με φόρουμ.
Κάνεις μια κάποια υπέρβαση (δεν το λέω θετικά) καθορίζοντας τα μπλογκς και τα φόρουμ στη βάση των τεχνικών τους δυνατότητων. Εγώ μιλάω για αυτούς που γράφουν εκεί και εδώ. Αυτοί λοιπόν αδιαφορούν για την τεχνική πλευρά (κακώς) και είναι ικανοί (είμαστε ικανοί) να μετατρέψουν(με) ένα μπλογκ σε φόρουμ, τσατ μποξ και της Παναγιάς τα μάτια μέσα. Κακώς -γιατί αν θέλεις να διασχίσεις τη θάλασσα είναι πιο αποδοτικό να πάρεις καράβι παρά να βάλεις σαμπρέλες στο αυτοκίνητο σου -αλλά γεγονός!
Εγώ λοιπόν λέω πως οι κανόνες υπάρχουν και σχετίζονται με τις σκοπιμότητες των ανθρώπων -κι αυτό καθορίζει τα μπλογκς. Δεν με ενδιαφέρει να αναλύσω το “γιατί” έχουμε μπλογκς, κάθε λόγος είναι σεβαστός. Απλά, έθεσα το ερώτημα συγκριτικά με τα φόρουμ.
Mαγκιά του press που έβγαλε το θέμα αλλά θα πρέπει να αποδείξει πως δεν είναι ελέφαντας εδώ μέσα κι αυτό είναι που προσωπικά με ενοχλεί. Και γι΄αυτό φυσικά δεν φταίει το μέσο.
Κάτι τελευταίο: Όχι Ελληνοκύπριοι αλλά Κύπριοι (όπως έχουν αποφασίσει να λέγονται). Και όχι Τουρκοκύπριοι αλλά Τούρκοι (ομοίως).
10-08-2007 @ 14:39
Α ρε κερατάδες… ανοίγετε τέτοια κουβέντα, μισή ώρα πρίν πάω στο αεροδρόμιο… moto, δεν φέρνεις και αυτούς που δεν υπάρχουν μεθαύριο, να τα π(ι)ούμε;
10-08-2007 @ 15:43
Και όλα αυτά επειδή ο ΜΒ βαριόταν;;;;
Για όλα φταίει η microsoft.
Που είναι οι εποχές του DOS και του Unix?
Που είναι οι BBS?
Που είναι ο Πουτσίνι;
Τότε που μπαίναμε με Terminal Clients με 9600 modem στο σπίτι του Μήτσου που είχε BBS και αντι να απαντήσει το modem απαντούσε η μητέρα του ή η γιαγιά του και την ακούγαμε απο το speaker του modem?
Εμ, βέβαια. Έμαθε τώρα και η κουτσή κατίνα να κουτσοξεκατινιάζεται “διαδικτυακά”.
Μήπως όμως είμαστε και λίγο αλλού ντ’ αλλού;
Αφού έγινε “για όλους” το Internet και αυτό υποτίθεται ότι ήταν ο σκοπός του ακόμα και τα παλιά χρόνια της ΕΕΧΙ (Ένωση Ελλήνων Χρηστών Internet), τώρα που είναι οι “όλοι” μέσα τί μας κάνει εντύπωση;
Ότι κυκλοφορεί εκεί έξω είναι και εδώ μέσα.
Το μέσα με το έξω δεν έχουν πια διαφορά.
ΑΝ έχουν, αυτή φοβάμαι ότι είναι εις βάρος του “μέσα” λόγω ανωνυμίας και “ελευθερίας έκφρασης”.
10-08-2007 @ 15:58
Και συνεχίζω.
Φυσικά και δεν είναι το πρόβλημα τα blogs, αλλά οι άνθρωποι πίσω από αυτά.
Το τί δημιουργεί την όποια συμπεριφορά ή “δράση” τους είναι το θέμα και αυτό δεν είναι τα blogs. Έρχεται από την πραγματική ζωή και απλώς εδώ είναι ένας καλός τρόπος να εκτονωθεί.
Ο καθένας θέλει να ξεφύγει λίγο.
Ο ένας ξεφεύγει με το να επιδειχθεί - με όποιον τρόπο έχει εύκολο, ο άλλος να παίξει τον ρόλο που του στέρησε η πραγματική του ζωή (και μπορεί να είναι και έτσι), κάποιος άλλος ψάχνει γκόμενα κι όταν την βρίσκει καταγγέλει όποιους ψάχνουν γκόμενες μέσα από τα blogs, άλλος βρίζει, άλλος κάνει φίλους καρδιακούς (που ποτέ δεν θα τους δει στη μούρη), άλλος θανάσιμους εχθρούς, αλλουνού η συνείδηση μπορεί να έχει περισσότερο focus στην περσόνα του παρά στον πραγματικό του εαυτό (”Πως έγινα σχιζοφρενής”. Τόμος Α’ Κεφ.1 Σελ.4)
Έτσι κι αλλιώς, ζούμε τον απόλυτο σουρρεαλισμό.
Τον υπαρκτό σουρρεαλισμό που λέει κι ο Τζιμακος.
Παλιά υπήρχε μια γελοιογραφία που έδειχνε εναν τύπο κολημμένο σε έναν υπολογιστή, αραχνιασμένο, σε μια γωνία και πίσω του δυο μεγάλα κλειδωμένα πατζούρια. Η λεζάντα έγραφε : “Windows 95″.
οι φάτσες εκει έξω είναι άλλες από αυτές που ήταν πριν 10 χρόνια. Εμένα αυτό με νοιάζει. Πως είναι δυνατόν κάποιος να ισορροπεί τις συναισθηματικές κοινωνικές αναγκες μέσω blogging - chat - forum - τσοντοsite - msn κλπ κλπ κλπ ενώ όταν είναι έξω είναι ένας “νορμαλ”. Δηλαδή τίποτα.
Γιατί το “νορμαλ” για τίποτα μου έμοιαζε πάντα.
Τώρα πια ακόμη περισσότερο.
11-08-2007 @ 10:46
Έχεις δίκιο φίλε Godot, ένας -ακόμα- κοινωνικός καθρέφτης και το δίκτυο και τα μπλογκς. Η κοινωνία της αφθονίας προσφέρει τα πάντα στους πολίτες της, σαν ένα μεγάλο σούπερμάρκετ. Μα όπως χάθηκε η παλιά σχέση του μπακάλη με τον γείτονα, έτσι και τα μπλογκς έφεραν την απομόνωση ανάμεσα στο πλήθος.
Τώρα βέβαια κι ο παλιός μπακάλης επιφανειακή σχέση είχε με τον γείτονα αλλά ούτως ή άλλως δεν ζούμε πια (και καλώς) στην εποχή των BBS και της ΕΕΧΙ (ρε που την θυμήθηκες!).
Θεωρώ πως το μέσον παίζει ουσιαστικό ρόλο στην έκφραση όσο και το μέσον που π.χ. θα ταξιδέψεις. Άλλες παραστάσεις έχει αυτός που πάει διακοπές με αεροπλάνο, άλλες αυτός που πάει με πλοίο κι άλλες αυτός που πάει με σακίδια και ποδήλατο. Κι αυτό επηρεάζει ακόμα και τη συμπεριφορά τους. Αντίστοιχο παράδειγμα και η ταινία στο σινεμά σε σύγκριση με το home cinema και το θέατρο.
Παρόλο που δεν τρέφω εκτίμηση στους χιλιάδες των “μπλογκερς”, συνεχίζω να πιστεύω πως έφεραν πολύ κόσμο πίσω στην ανάγνωση και την γραφή. Δεν πειράζει αν τα περισσότερα είναι μάπα. Μου φτάνει το ότι κάποιοι λίγοι βρήκαν έναν εύκολο τρόπο να εκφράζονται που σε άλλες περιπτώσεις θα ‘ταν περισσότερο δύσκολο.
Όχι, τα μπλογκς δεν είναι επανάσταση, ούτε καν κάποιο τεχνολογικό επίτευγμα. Είναι όμως “κάτι”. Ακόμα και το ότι φτιάξαμε μια “ομάδα” είναι κι αυτό μια αρχή…
…του τέλους βέβαια γιατί με τις μπύρες που πίνουμε σύντομα θα έρθει η αυτοκαταστροφή!
Λύκε ίσως να μην τα π(ι)ούμε ακόμα αλλά θα το παλέψω.
Μοτο δίκιο έχεις αλλά το να βάλεις σαμπρέλες στο αυτοκίνητό σου -πέραν της πλάκας που έχει- θα το κάνεις μια φορά αλλά δεν θα το ξανακάνεις γιατί θα σου βγει η ψυχή. Θα συνεχίσεις όμως να κάνεις ταξίδια με το πλοίο ή θα πεις, “άσε, καλύτερα στη στεριά διακοπές γιατί που να τρέχω με τις σαμπρέλες ξανα”?
Παρόλα αυτά συμφωνώ κατά βάση μαζί σου και ελπίζω να προλάβουμε να δούμε (ή ακόμα και να φτιάξουμε) εφήμερες δικτυακές *Τ.Α.Ζ.*
11-08-2007 @ 12:47
ox more. poles analisis. ti pa8ate?