Posted at 04-09-2007 @ 12:18 by ..::DeUCeD::.. in Meta
H δημοκρατία ταυτίζεται με τη λαϊκή κυριαρχία μόνον στην περίπτωση ενός πολιτικά ενσυνείδητου λαού. Στην περίπτωση που ο λαός είναι πολιτικά απαίδευτος, η «δημοκρατία» δεν είναι παρά μικροπολιτικός παραγοντισμός και λεκτικές διαμάχες μικροαστών στο καφενείο”, είπε ο Rathenau, υπουργός Eξωτερικών της Δημοκρατίας της Bαϊμάρης, λίγο πριν τον δολοφονήσουν οι Nαζί το 1922. Έντεκα χρόνια μετά ο Χίτλερ κέρδισε τις εκλογές με 44%…
Είναι αλήθεια πως ποτέ μου δε χώνεψα τις εκλογές. Είναι η χαρά του μικροαστού, ένα ξέπλυμα της πολιτικής συνείδησης, της αίσθησης του «έκανα το χρέος μου» που δίνει το πολιτικό άλλοθι σε όλα τα αστικά ξεπουλημένα κόμματα διαφθοράς.
Είναι τραγικά αστείο να παρακολουθώ τόσα χρόνια τις ελπίδες των ανθρώπων να εξαντλούνται σε αιώνια πολιτικά χρώματα ποδοσφαιρόφιλης τακτικής. Για όσους έζησαν παλαιότερες εποχές θα θυμούνται ακόμα την τρελή ελπίδα του 81, τη χρονιά της πολυπόθητης «αλλαγής». Τότε που το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις εκλογές. Οκτώ χρόνια μετά διαβάζαμε για τις κούτες με τα πάμπερς (είχαμε ήδη ξεχάσει το σκάνδαλο των Μ.Ο.Π) ενώ ακόμα να καταλάβει κανείς τον σοσιαλισμό του «τρίτου δρόμου» που εφαρμόσθηκε, μια κακέκτυπη βαλκανική μετάλλαξη που συνδύαζε τα φιλιά στον Μουαμάρ, το ξύλο του Αρκουδέα, τους πρασινοφρουρούς και την παραμονή σε ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, παρόλα τα συνθήματα που τάιζαν τα μυαλά των αφελών μετριοπαθών αριστερών ψηφοφόρων.
Κάποτε πίστευα πως μας αξίζει μια καλύτερη κοινωνία. Τώρα είμαι κάθετα πεισμένος για το αντίθετο. Μας αξίζει αυτό που έχουμε. Γιατί τι άλλο μπορεί ν’ αξίζει στον βλάχο που γεμίζει τα ρέματα του χωριού του με σκουπίδια? Τι μπορεί να περιμένει ο μίζερος νεοέλληνας που κλεισμένος στο αυτοκινούμενο κουτί του φωνάζει και μουτζώνει όταν μια απεργία του κλείνει το δρόμο ενώ ο ίδιος θα παρκάρει στο πεζοδρόμιο κλείνοντας σε εμένα το δρόμο? Πείτε μου γιατί να παλέψω και σε τι να ελπίζω όταν η εκκλησία ορκίζει ακόμα τον νεοέλληνα πολιτικό διοργανώνοντας διαδηλώσεις εναντίον του… αντίχριστου!
Οι μισοί έλληνες πιστεύουν πως εκπαιδευμένοι τρομοκράτες αντιεξουσιαστές ακροβολήθηκαν στο φαράγγι του βουραικού, στον πάρνωνα και τη χιλιαδού οπλισμένοι με μπιτόνια βενζίνης και κατακαίγουν τον «τόπο» μας! Κανείς δεν σκέφθηκε ποτέ να μιλήσει για οικολογική ευαισθησία, για καθάρισμα των βουνών, για κλιματική αλλαγή, για πυροπροστασία, για οργάνωση και παιδεία. Κανείς εδώ δεν δέχεται το διαφορετικό, κανείς δεν σκέφτεται τη ζωή, τη φιλοσοφία, τη χαρά, την ανιδιοτέλεια. Μόνο να φωνάζουμε για τα αυθαίρετα των άλλων έχοντας νομιμοποιήσει ή χτίζοντας το δικό μας. Και, τελικά, μόνο σε ένα είμαστε ΚΑΛΟΙ. Στην -δήθεν- βοήθεια στα μαζικά θύματα -που ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΜΕ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΣΚΟΤΩΣΑΜΕ- χρησιμοποιώντας την τηλεοπτική μας φιλανθρωπία… Μια κοινωνία που το μόνο της πρόβλημα, η μόνη της λύση και η μόνη της έννοια είναι πάντα τα λεφτά, λεφτά, λεφτά…
Αξίζει σε ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ αυτό που έχουμε και πρέπει να καταλάβετε πως ήμασταν απλά τυχεροί που ζήσαμε λίγες από τις άθλιες ώρες της ζωής μας τρώγοντας ανέμελοι το κατσικάκι μας το πάσχα στο βουνό, αφήνοντας τόνους σκουπίδια, γιατί κι εμείς σκουπίδια είμαστε γι’ αυτόν τον τόπο! Τελικά σκέφτομαι πως δεν συμμετέχω στις εκλογές, ΟΧΙ επειδή μου φταίνε οι πολιτικοί. Αλλά επειδή μου φταίνε ΑΥΤΟΙ που τους ψηφίζουν, δηλαδή ΑΥΤΟΙ που ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ. Είναι δυνατόν να αλλάξει μια κοινωνία με πολιτικούς που αντανακλούν την πραγματικότητα που ζω γύρω μου? Είναι δυνατόν να ελπίζω όταν η ελπίδα διακινείται μέσω της τηλεόρασης ανάμεσα σε σύντομα διαφημιστικά διαλείμματα? Είναι δυνατόν μια “δημοκρατική” κοινωνία να “επιλέγει” έναν ψωμιάδη, έναν γιακουμάτο, ένα μπούλη, έναν βλάκα, μια αλέκα, μια φώφη, τον χέρι-χέρι, την έφη σαρρή και τον “στρατηγό άνεμο“? Κι εγώ τώρα πρέπει να πάρω στα σοβαρά όλους Αυτούς?
Βέβαια, τώρα που “κάηκε η γούνα μας”, όλοι κόπτονται να μην υπάρξουν άκυρα και λευκά. Μια λαική οργή που ψάχνει απεγνωσμένα δασικό δρόμο για να κατευθυνθεί και να εκτονωθεί χρησιμοποιώντας την απλή μαθηματική λογική. Μα κάθε απόδειξη απλά αποδεικνύει το ερώτημα που ΕΣΥ θέλεις να απαντηθεί. Ο φίλος από το ΚΟΥΣΟΥΡΙ θα σας αποδείξει μαθηματικά πως με 10% μεγαλύτερη αποχή τα δυο μεγάλα κόμματα συγκεντρώνουν το 90% των ψήφων ενώ με 10% μικρότερη αποχή τα δυο μεγάλα κόμματα παίρνουν το 75% των ψήφων. So Fucking What…
Και για όσους θέλουν να μάθουν το πόσο «δίκαια» και «δημοκρατικά» ο ισχύων εκλογικός νόμος μαγειρεύει (χωρίς εισαγωγικά) τις ψήφους των πολιτών προκειμένου να ωφελήσει το πρώτο κόμμα ώστε να είναι «αυτοδύναμο», παρακαλώ πηγαίνετε και διαβάστε το δημοσίευμα του ΠΕΤΕΦΡΗ. Εκεί θα καταλάβετε πως η γνωστή «καραμέλα» που κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα προκειμένου να «μην υπάρξει ψήφος χαμένη» θα ωφελήσει αφενός το πρώτο μεγάλο αστικό κόμμα και αφετέρου όσα κόμματα ξεπεράσουν το φράγμα του 3% που –σύμφωνα με τις εταιρίες δημοσκοπήσεων οι οποίες, σε τελική ανάλυση, διαμορφώνουν και κατευθύνουν τα ζώα που ονομάζονται εκλογικό σώμα- είναι πιθανά το ΛΑ.Ο.Σ. και η Δημοκρατική Αναγέννηση. Με άλλα λόγια, αν ψηφίσω κάποιο μικρό κόμμα και επιτευχθεί ένας πολυκομματισμός στη Βουλή θα έχω συνδράμει σε συγκυβέρνηση ΝΔ-ΛΑΟΣ ή ΠΑΣΟΚ-Παπαθεμελή, σαν να λέμε πως «Ο χριστός –θα συνεχίσει να- πίνει μπέρμπον στο Κεντάκυ», τα ‘χει πει αυτά ο Ζωρζ καιρό τώρα.
“Ο, εκάστοτε, εκλογικός νόμος είναι, βαθύτατα ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ. Τι σόι δημοκρατία είναι αυτή όπου το 30κάτι τις εκατό των ψηφοφόρων εκλέγει κυβέρνηση καπελώνοντας το υπόλοιπο 60και; Τι σόι δημοκρατία είναι αυτή, όπου τα «λευκά» και τα «άκυρα» δεν καταμετρούνται αλλά μοιράζονται –ενίοτε- στα δυο πρώτα κόμματα; Αυτό είναι ένα τσίρκο με τους ψηφοφόρους στον ρόλο των εκπαιδευμένων ζώων και τους πολιτικούς στον ρόλο των ταχυδακτυλουργών.” έγραψε σοφά ο Mboy.
Και βέβαια υπάρχει και η λογική του ΛΕΥΚΟΥ. Το ΛΕΥΚΟ σημαίνει απλά την αναποφασιστικότητα του ψηφοφόρου να προτιμήσει κάποιο από τα υποψήφια κόμματα και συνδυασμούς κι έτσι, συμφωνώντας επί της διαδικασίας εκλογής, αποφασίζει να στείλει το μήνυμα του –ουδέτερου- ΛΕΥΚΟΥ θεωρώντας πως εκφράζεται το ίδιο για όλους, αφήνοντας το μήνυμα εγκύρου συμμετοχής χωρίς ιδιαίτερη προτίμηση (σαν να λέμε εγώ πέρασα, σας είδα αλλά δεν μου άρεσε κάτι ιδιαίτερο από κανέναν σας, μπορείτε βέβαια να συνεχίσετε αλλά εγώ πρέπει να πάω σπίτι μου και να δω τηλεόραση). Όσοι αισθάνονται πως τους πάει ο ρόλος του Πόντιου Πιλάτου ας το προτιμήσουν.
Από την άλλη το ΑΚΥΡΟ σημαίνει πως είτε είσαι 90χρονη γιαγιά με μυωπία, στραβισμό και πάρκινσον και σε έφεραν σηκωτή να ψηφίσεις από το χωριό αλλά μπερδεύτηκες με τα γαμημένα τα λεπτά χαρτιά που σου μοίρασε ο δικαστικός αντιπρόσωπος κι έτσι έριξες δυό-τρία μπερδεμένα μέσα στην κάλπη, είτε είσαι από εκείνους που διαμαρτύρονται έντονα εκφράζοντας δυσαρέσκεια προς το κόμμα που κυβερνούσε και το οποίο δεν τους έκανε κάποια προσωπική χάρη κι έτσι εκτονώνονται στο να το «τιμωρούν», δηλαδή βγαίνοντας φωνάζουν «καθίκια, απολύσατε το γιόκα μου που ‘ταν συμβασιούχος 6 μήνες με μέσον ενώ εγώ έκανα 30 χρόνια αφισοκολλήσεις, τώρα θα δείτε τι θα σας κάνω!» και όπως καταλαβαίνετε δεν τους κάνουν τίποτα περισσότερο από τα τρία δύο!
Είναι βέβαια πασιφανές πως στις «δημοκρατικές» κοινοβουλευτικές εκλογές ΔΕΝ υπάρχουν ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ. Με άλλα λόγια ΚΑΝΕΝΑΣ πολίτης δεν ψηφίζει κάποιο κόμμα επειδή το κόμμα αυτό είναι φορέας κάποιας ιδεολογίας αλλά επειδή το κόμμα ενδύεται κάποια ιδεολογία ως πρόσχημα ύπαρξης προκειμένου οι πολίτες να κρυφτούν αξιοπρεπέστατα πίσω της για να αναπτύξουν μια «άλλου είδους» σχέση, μια πελατειακή σχέση μεταξύ τους. Έτσι, σχεδόν πάντα οι πολίτες έχουν ένα μόνιμο κόμμα που ψηφίζουν, περίπου όπως έχουν μια ομάδα. Αν αποτύχουν ή δεν επιτευχθεί μια επιτυχημένη σχέση δωροληψίας οι πολίτες θα πάνε στο «διπλανό μαγαζί» που έχει πάντα μια συγγένεια από τα δεξιά ή τα αριστερά.
Θα μπορούσε ίσως να αποτελέσει εξαίρεση το ΚΚΕ το οποίο τηρεί περίπου την ίδια στάση που κρατά η ορθόδοξη εκκλησία στον χριστιανικό κόσμο, δηλαδή έχει μείνει το «ορθόδοξο» στην πολιτική του πορεία. Μόνο που, όπως έχει πει κάμποσα χρόνια τώρα ο τζιμάκος, «το εργοστάσιο έκλεισε αλλά το ΚΚΕ κρατά ανοιχτή εδώ την αντιπροσωπεία».
Οι υπόλοιποι εμφανίζονται περίπου ως εν δυνάμει μάγοι που υπόσχονται με ρεαλισμό πως μπορούν να κάνουν σχεδόν τα πάντα. Βέβαια η συνταγή είναι γνωστή. Μετά την εκλογή ανακαλύπτουν πως τα πράγματα είναι χάος (παραλάβαμε “καμμένη γη” έλεγε τότε η αρχική συνταγή κι ακούγεται τόσο τραγικό σήμερα) και πως θα προσπαθήσουν αλλά χρειάζεται υπομονή. Λιτότητα έλεγε κάποτε ο εθνάρχης. Αυτός τα κακάρωσε αφού μηδένισε το κοντέρ και ο ανηψιός του συνεχίζει ακάθεκτος…
Βαρέθηκα να ακούω τόσα χρόνια τα ίδια, βαρέθηκαν κι όσοι με ξέρουνε να με βλέπουν εκλογικά (κι όχι πολιτικά) αδιάφορο γι’ αυτό και υιοθετώ την άποψη της ΑΠΟΧΗΣ εκλαμβάνοντάς την σαν ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ. Απέχω λοιπόν από τις κοινοβουλευτικές εκλογές με τους όρους της ΑΠΕΡΓΙΑΣ. Αντιλαμβάνομαι βέβαια πως δεν κερδίζω τίποτα διότι κανείς δεν θα με πάρει στα σοβαρά υπόψη αλλά αναλογιζόμενος τον τρόπο, τον τόπο και τους ανθρώπους που καλούμαι να ψηφίσω, αποφασίζω πως ΔΕΝ ΜΕ ΙΚΑΝΟΠΟΙΟΥΝ οι επιλογές που έχω και γι’ αυτό ΑΠΕΡΓΩ. Συμμετέχω δια της απουσίας μου επιλέγοντας την ΜΗ εξάσκηση του δικαιώματός μου.
“Οι άνθρωποι για τους οποίους μιλώ εδώ, χωρίς κόμμα, χωρίς αρχηγό και (έστω φανερούς) συντρόφους συνήθως καταλήγουν στην μόνη στάση που μπορεί κανείς να κρατήσει σε τέτοιες περιπτώσεις: την διακριτική αποσταση. Παρ’ όλα αυτά, δεν παύουν να αγκαλιάζουν με θέρμη την πίστη σε μια διαφορετική κοινωνία ανθρώπων όπως αυτή πλάσθηκε στον νου τους από τον χαρακτήρα και τις συμπτώσεις της ζωής τους. Κρυφός τους πόθος, οτι ίσως κάποτε υπάρξει μια καινούργια φυσιογνωμία δυνατή, έντιμη κι ανθρώπινη που θα συγκέντρωνε δίπλα της όλους εκείνους που θα οδηγούσαν με πνοή την ελληνική κοινωνία προς έναν διαφορετικό προορισμό. Γιατί άνθρωποι τέτοιοι, άγνωστοι και ανεκδήλωτοι υπάρχουν. Η πολιτική όμως είναι, κατά πως λέει ο Πίνδαρος, “έμπρακτος μηχανή” κι η πρώτη δεκαετία του εικοστού πρώτου αιώνα είναι βουτηγμένη στον νεοσυντηρητισμό, που πρακτικά σημαίνει τη συντήρηση όλων των πολιτικά ανάπηρων που ξέβρασε το τελευταίο τέταρτο του εικοστού.” έγραψε ο Σκιας και προσυπογράφω…
Επιλέγοντας αυτήν τη στάση είμαι περισσότερο πολιτικοποιημένος από όσους συμμετάσχουν στο εκλογικό παραμύθι διότι εγώ συνειδητοποίησα πως οι εκλογές εφησυχάζουν τον πολίτη μεταθέτοντας την πολιτική του βούληση στους αντιπροσώπους του. Εγώ όμως είμαι πολιτικά ενεργός, κρίνω και συμμετέχω ΜΗ συμμετέχοντας επειδή ΔΕΝ επιλέγω κάποιον από ανάγκη, διατηρώντας αλώβητη την ιδεολογία μου, προσπαθώντας να βρω τον καλύτερο κόσμο μέσα από την προσωπική μου στάση στην κοινωνία. Άλλωστε, η κυβέρνηση του 30% δεν θα είναι ποτέ πραγματική κυβέρνηση πλειοψηφίας αλλά μέχρι να το καταλάβουν αυτό τα ΖΩΑ, εγώ θα συνεχίζω να το φωνάζω κι εκείνα να βελάζουν.
Γι’ αυτό εκείνη τη μέρα θα ακολουθήσω την Μανταλενοπρόταση:
Τη μέρα των εκλογών κάνε σεξ από το πρωί μέχρι το βράδυ.
Μην ανοίξεις τηλεόραση.
Άκου τα αγαπημένα σου cd.
Φρόντισε να προμηθευτείς από τα αρχεία των εφημερίδων παλιές προκυρήξεις τρομοκρατικών οργανώσεων και (ξανα)διάβασέ τις.
Διάβασε Τομ Ρόμπινς (θα σε κρατήσει ολόκληρη τη μέρα).
Διάβασε ένα βιβλίο για τον ουτοπικό σοσιαλισμό.
Πίνε πολλά υγρά και μην ξεχνάς να τρως με τα λιγοστά χρήματα που σου εξασφαλίζει το ότι ζεις στην Ελλάδα και έως χτες ψήφιζες αυτούς που ψήφιζες τέλος πάντων.Υπάρχουν χιλιάδες καλύτερα πράγματα να κάνεις, από το να ψηφίσεις αυτούς που αύριο θα βρίζεις και θα μουτζώνεις – όταν δεν θα βρίζεις και δεν θα μουτζώνεις τον ίδιο σου τον εαυτό.
Αφού ΚΑΙ ΑΥΤΟ το ξέρεις.«Το πολίτευμα της χώρας μας, είναι Κληρονομική Δημοκρατία Τηλεοπτικού Τύπου» - Τζίμης Πανούσης…
04-09-2007 @ 12:42
Συμφωνούμε απόλυτα. Δεν προσθέτω και δεν αφαιρώ τίποτα…
…και δεν το κουνάω από δώ μέσα μέχρι να εμφανιστεί ο Μοτοσακός να σχολιάσει!
υγ. Μολόγα τώρα και πες ποιο είναι το “καπέλο” στην φωτογραφία του μπάννερ!
LaL
04-09-2007 @ 12:46
υγ. Μετά τις εκλογές θα σου πω!
04-09-2007 @ 13:09
Ρε αδερφέ, σίγουρα δεν υπάρχει καμιά διαφωνία στο επίπεδο των διαπιστώσεων. Έτσι είναι τα πράγματα, όπως τα λες και χειρότερα. Παρακάτω;
Θα κάνω ένα μεταχρονολογημένο ερώτημα -και μπορείς να το απαντήσεις έχοντας πλέον την εμπειρία των χρόνων που πέρασαν: “Καραμανλής ή τανκς” φίλε; Σε αυτό το ερώτημα θα έπαιρνες θέση; Ή θα μιλούσες για ψευτοδιλλήματα, για παραπλάνηση, παραπληροφόρηση κ.λ.π. και θα καθόσουν στην άκρη περιμένοντας τα πράγματα να πάνε μόνα τους;
Υ.Γ.: Εδώ υπάρχει και η γενικότερη θέση μου στα δεδομένα που θέτεις -πέρα από το εκλογικό πανηγυράκι. Ναι, όλα είναι σκατά. Αλλά όλοι είμαστε συνυπεύθυνοι και καλύτερα να κάνουμε κάτι παρά να γκρινιάζουμε στο πλάι. Γκρινιάζοντας στηρίζεις το σύστημα -γνωστά είναι κι αυτά.
04-09-2007 @ 13:10
Υ.Γ.: Σκιές να ξαναγυρίσεις στα Καπέλα να σου γνωρίσουμε την κοπέλα. Κι αυτό είναι δέσμευση χαχαχαχα!!
04-09-2007 @ 13:18
Εάν σου κολλήσω το CZ στον κρόταφό σου και σε ρωτήσω “τα λεφτά ή τη ζωή σου” είναι προφανής η απάντησή σου ως λογικού ανθρώπου. Μόνο που, διάβολε, δεν ζούμε στο 74 και το αντίστοιχο σημερινό ερώτημα είναι ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ και γνωρίζουμε πως είναι δυο όψεις ενός ίδιου νομίσματος που ποτέ δεν θα μας μπει στην τσέπη.
Άλλωστε, ακόμα και εάν μου έδινες τα λεφτά σου θα γνώριζες εκ των προτέρων πως δεν θα σε άφηνα να ζήσεις διότι έχεις ήδη δει το “πρόσωπό” μου, κατάλαβες?…
04-09-2007 @ 14:49
Όχι. Και πάλι όχι. “Η ιστορία επαναλαμβάνεται μόνο σαν φάρσα” έλεγε ο μακαρίτης και εκεί είναι το μόνο σημείο που έχεις δίκιο -δεν ζούμε στο ‘74. Συμφωνώ οτι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ μοιάζουν σε εξοργιστικό βαθμό. Για πες μου εσύ τώρα, τι διαφορές είχαν οι Συνταγματάρχες από την κυβέρνηση Καραμανλή; Αναλογικά -μιλάμε για τα ίδια πράγματα (και τότε ήταν ακόμα και τα ίδια πρόσωπα). Γιατί τότε όλος ο κόσμος ζητωκραύγαζε τον Καραμανλή;
Διότι, αγαπητέ, τότε ο Καραμανλής πρόσφερε εγγυήσεις για την τήρηση των μίνιμουμ δικαιωμάτων των πολιτών. Κάνε τις αναγωγές και βγάλε τα συμπεράσματά σου.
Και με το πιστόλι στον κρόταφο, προφανώς θα σου δώσω τα λεφτά μου αλλά δεν θα με σκοτώσεις για τον απλούστατο λόγο πως η ληστεία έχει 10 χρονάκια, αλλά ο φόνος 20 και βάλε.
Το ερώτημα το οποίο τίθεται για μένα (πάντα σε προσωπικό επίπεδο έτσι;) είναι απλό:
-65 νεκροί.
-Πλήρης άλωση της δικαστικής εξουσίας.
-Πλήρης ανικανότητα ακόμα και στη διαχείριση των θεμάτων που δουλεύουν με αυτόματο πιλότο (βλέπε πανελλαδικές).
-Συνεχείς παραβιάσεις ακόμα και του Συντάγματος (τα μίνιμουμ που λέγαμε).
Τι κάνεις για όλα αυτά; Θα τους αφήσεις να ξαναβγούν παίζοντας το “υπεράνω” και “όλοι ίδιοι είναι”; Πες μου έναν τρόπο να ξεκουμπιστούν από εδώ κι εγώ μαζί σου. Αλλά σκέψου την ασυλία που θα εξασφαλίσουν αυτοί οι άνθρωποι στην επόμενη τετραετία. Αν γάμησαν τα πάντα και, παρ΄όλα αυτά ξανακυβερνήσουν -τότε, φοβάμαι πολύ για το μέλλον.
Δεν φοβάμαι τον ληστή που μου βάζει το πιστόλι στον κρόταφο (συνηθισμένα πράγματα είναι αυτά).
Δεν φοβάμαι τον ληστή που με σκοτώνει γιατί έχω δει το πρόσωπό του (είναι κι αυτή μια λογική αντίδραση).
Αλλά ο ληστής που με σκοτώνει επειδή εκπυρσοκροτεί το όπλο του κατά λάθος είναι επικίνδυνος ακόμα και για ληστής.
Είναι λύση να αλλάξω ληστή αφού δεν μπορώ να αποφύγω τη ληστεία; θα ρωτήσεις. Πιστεύω πως, εφόσον πρόκειται για τη ζωή μου, είναι λύση να την προστατεύσω τουλάχιστον όσο μπορώ.
04-09-2007 @ 14:52
Από την άλλη βέβαια (για να συνεχίσουμε τις αναγωγικές φάρσες της ιστορίας) υπάρχει και η λογική του “τι Πλαστήρας, τι Παπάγος” που πρέσβευε το τιμημένο ΚΚΕ κάποτε. Δίκιο είχαν, μόνο που αυτή η λογική οδήγησε στη δολοφονία του Λαμπράκη και, μετά, στη χούντα. Κάνε τους συσχετισμούς σου κι όταν βγάλεις το ρεζουμέ μου το λες να το μοιραστούμε.
04-09-2007 @ 15:02
Καλά τα λες, αλλά εγώ θα πάω να ψηφίσω.
04-09-2007 @ 15:37
Το ερώτημα που θέτεις στον εαυτό σου Mboy είναι ένα δίλημμα που θεωρεί δεδομένο πως ένας από τους δυό είναι διαφορετικός και ικανότερος από τον άλλον. Αν θεωρούσες πως και δυο είναι το ίδιο δεν θα είχες την ίδια απάντηση. Όλων μας οι απόψεις είναι σύμφωνες σε ότι αφορά τα στοιχεία που έχουμε αλλά αξιολογούμε διαφορετικά αυτούς που πρεσβεύουν τις λύσεις (βέβαια η αισιοδοξία σου συγχωρείται λόγω του νεαρού της ηλικίας σου!).
Και εγώ θεωρώ πως όσο πιο αριστερά τόσο πιο καλά αλλά δεν σκοπεύω να στηρίξω κάποιους που χρησιμοποιούν ΑΥΤΗΝ την λογική για να με πείσουν αντί να το αποδείξουν με τα έργα και το λόγο τους. Με άλλα λόγια θεωρώ πως στον 21ο αιώνα είναι κωμικοτραγικό να επιλέγω ακόμα αυτόν που (θεωρώ πως) θα κάνει τη μικρότερη ζημιά αντί να ελέγχω και να εξετάζω τη λύση που μου προτείνει.
Numb εύχομαι καλό βόλι αλλά φοβάμαι πως ούτε λαγό θα πετύχεις, ούτε μπεκάτσα. Το πιο πιθανό είναι να ρίξεις στον “αέρα”!
04-09-2007 @ 15:45
Μοτοσακέ, διάλεξε επιτέλους που θα μαλώσουμε. Εδώ, πώς σου φαίνεται;
04-09-2007 @ 16:02
ΣΚΑΤΑ,
ακόμα δεν ξερω τι να κάνω …
04-09-2007 @ 19:52
Λοιπόν, ΜΕ άρεσε πολύ το κείμενό σου. Αν και διαφώνω, αναγνωρίζω τα επιχειρήματά σου.
Αυτό στο οποίο κάνεις λάθος, είναι το ότι ταυτίζεις μία κατηγορία (την κυρίαρχη όχι από λευράς πληθυσμού, οσο από επιρροής και δυναμικής), δηλαδή τους χουντάλες της καθημερινότητας, με το σύνολο των συμπολιτών σου. Εγώ πάλι, όταν έχω πρόβλημα με κάποιον, πάω και του το λέω στα ίσια και ξεμπερδεύω. Δε φεύγω από μία παρέα, επειδή ο Σάκης (π.χ.) είναι μεγάλος μαλάκας και δεν τον πάω καθόλου. Εκεί πέρα είναι και η Γιώτα της παροιμίας, η οποία είναι σούπερ γκόμενα και την πάω με τα χίλια. Ε, άμα φύγω από την παρέα, πολύ πιθανόν να την καταφέρει να πάνε στα μπουζούκια και μετά στο κρεββάτι του. Ε, δεν θα του περάσει του Σάκη! Είναι ζήτημα εγωισμού, καθαρά. Τώα, αν δεν βρίσκεις τον εαυτό σου μέσα στην ιστορία, δε σου φταίει κανείς. Καλό όμως είναι να ξέρεις κάποια πράγματα για σένα, έστω και εξ αντανακλάσεως. Δηλαδή να βλέπεις χαρακτηριστικά άλλων και να τα αναγνωρίζεις ως κοινά σημεία με σένα, δηλαδή ότι τα έχεις κι εσύ. Οπότε, μία αρχή είναι ό,τι πιο κοντινό σε σένα υπάρχει. Αν δεν υπάρχει, ε, τότε το εφευρίσκεις!
Καλό βόλι!
04-09-2007 @ 21:33
Καταρχάς με κάλυψε ο Exiled (αυτό έλειπε δα!)
Κατά δεύτερον δεν είναι όλοι ίδιοι -μην τρελλαθούμε κιόλας! Άλλο απατεώνας πολιτικός και άλλο εγκληματίας. Να ξεφορτωθούμε τους εγκληματίες λέω. Δεν το θεωρώ λύση, το θεωρώ ανάγκη. Και αφού το σύστημα μου δίνει, έστω αυτή την ασήμαντη δυναότητα λέω να τη χρησιμοποιήσω. Με κόστος να βλέπω άλλους 65 να πεθαίνουν του χρόνου και να νιώθω συνυπεύθυνος για αυτούς που ψήφισα. Αλλά, ξέρεις, αυτό το κόστος το έχω ήδη -γιατί στις προηγούμενες εκλογές δεν πήγα καν να ψηφίσω.
Φέτος, λόγω των καταστάσεων, αποφάσισα να μην είμαι Πόντιος Πιλάτος αλλά σχέτο πόντιος (από αυτούς των ανεκδότων) -αυτά.
Μανταλένα, όχι καυγά εδώ είναι καλό το μαγαζί με τα ρουστίκ του και τα φυστικάκια του δίπλα στο ποτό. Μην το κάνουμε μπουρδέλο!
Αλλά ρε χρυσό μου -τι να κάνω εγώ; Εσύ δεν απάντησες στο προηγούμενο σχόλιό μου, άσε που με έχεις μπερδέψει γιατί από τη μια προμοτάρεις την αποχή και από την άλλη σηκώνεις οικολόγους. Μπερδεύτηκα ο βλάκας -κάτι πρέπει να έχασα! Πως να τσακωθώ έτσι; Χάθηκα σου λέω.
04-09-2007 @ 21:34
Σκατά -εγώ είμαι απο πάνω, αλλά όταν μοιράζεσαι το πισί με άλλον κάποτε την πατάς.
04-09-2007 @ 23:40
Balidor, τα ‘πες καλύτερα, ΣΚΑΤΑ.
Μανταλένα, μπερδεμένη ακόμα σε κόβω!
Exiled, δεν διαφωνώ στο ότι μεγαλώσαμε στην ίδια κοινωνία και κουβαλάμε κι οι ίδιοι κομμάτια από τη σαπίλα που υπάρχει τριγύρω μας αλλά έρχεται κάποια στιγμή ο καιρός που ξεσκαρτάρεις τους φίλους σου. Δεν μου φτάνει να ‘μαι με μια παρέα γιατί δεν έχω πια ανάγκη “μια” παρέα αλλά θέλω να περνάω καλά στη παρέα που επέλεξα.
Ωραία η σούπερ-Γιώτα με τον ωραίο κώλο αλλά αν τα μάτια της είναι άδεια δεν πρόκειται να καυλώσει το μυαλό μου γι’ αυτό και θα προτιμήσω να την δω συνεπιβάτιδα στη μπε-εμ-βε του Σάκη παρά δίπλα μου χαράματα σ’ ένα παγκάκι, περιμένοντας το πρωινό λεωφορείο, καπνίζοντας το πρώτο τσιγάρο της Ανατολής. Άλλωστε θα της την πέσω μόλις ο Σάκης την βαρεθεί και βρει την σούπερ-Τάνια!
Βέβαια και αναγνωρίζω στον εαυτό μου περισσότερα από αυτά που υπαινίσσεσαι (ευγενικά) και έχεις δίκιο. Είμαι κι εγώ ένας ακόμα εξουσιαστής στις σχέσεις μου με τους ανθρώπους, στη ζωή μου, στη δουλειά μου. Κάνω κι εγώ πολλά λάθη και δεν με θεωρώ καλύτερο από τους υπόλοιπους “χουντάλες”. Όμως αυτό δεν σημαίνει πως δεν οφείλω να προσπαθήσω και σίγουρα δεν σημαίνει πως επειδή ΕΙΜΑΙ πρέπει και να το ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΩ!
Γενικότερα, ως νάρκισσος και μπλογκερ δεν προσπαθώ να πείσω κάποιον αλλά διατυπώνω την άποψή μου και δέχομαι τις υπόλοιπες. Άλλωστε, οι απόψεις στα μπλογκζ καταλήγουν να είναι ένα παχνίδι του “ποιος την έχει πιο μεγάλη” και η επιχειρηματολογία μας συνίσταται πάντα στην αιτιολόγηση της ειλημμένης απόφασής μας. Όμως, που ξέρεις, μπορεί να με διαβάσει η σούπερ-Γιώτα και να κάνει τζιριτζάντζουλες του Σάκη!
(εδώ κολλάει καπάκι η φράση του τριςμέγιστου: ρίχνω χαμηλά το επίπεδο για ν’ αναδείξω το σπουδαίο!)
Να χρησιμοποιήσεις τη δυνατότητα του συστήματος φίλε Mboy αλλά μη τρέφεις αυταπάτες. Τα 65 άτομα που πέθαναν είναι κάτι τσιτάτο (κι ας με κατηγορήσετε για σκληρότητα) αλλά πες μου όμως αν είναι κάτι περισσότερο από τους 1470 νεκρούς το 2005 και τους 1494 νεκρούς το 2006, χωρίς να υπολογίζω τους σοβαρά τραυματίες που κατέληξαν σε καροτσάκια. Ναι, αυτά είναι τα στατιστικά για τα τροχαία ατυχήματα. Εσύ τόσα χρόνια είδες καμιά ουσιαστική βελτίωση στους δρόμους ή την οδική ασφάλεια? Ή μήπως είδες ποτέ καμία πρόληψη ή πρόνοια ή παιδεία γι’ αυτό.
Η ζωή ενέχει μέσα της και την ποιότητα. Εάν ο αέρας που αναπνέεις είναι βρώμικος για πολλά χρόνια, χέστηκες για τον πολιτικό όρο που θα χαρακτηρίσει την κοινωνική σου ζωή. Ο μαύρος στο Χάρλεμ δεν αισθάνεται καθόλου περήφανος που είναι Αμερικάνος διότι άλλη Αμερική βιώνει από αυτή που βλέπουμε εμείς και χέστηκε αν βγει ο μπους ή η χίλαρυ. Εσύ εάν ψάξεις στο google για τον Νίκωνα Αρκουδέα θα βρεις τουλάχιστον ΤΡΙΑ διαφορετικά δημοσιεύματα από τον… Motorcycle Boy! Τον βίωσες αρκετά καλά τον αγανακτισμένο και αστυνομοκρατούμενο σοσιαλισμό και τον περιέγραψες πολύ καλύτερα απ’ οτι θα μπορούσα εγώ.
Η σημερινή κατάσταση είναι πράγματι δραματική όπως ακριβώς την έχεις ήδη περιγράψει. Αλλά το “λίγο καλύτερα” ή το “λίγο χειρότερα” δεν φτάνει για να με αναγκάσει να επιλέξω τον επιτήδειο κλέφτη σε σχέση με τον άτσαλο.
Απλά δεν δέχομαι να συμμετάσχω στην επιλογή του κλέφτη.
05-09-2007 @ 01:46
Σήμερα με πήρε μια γνωστή μου τηλ κ περήφανα μου ανακοίνωσε ότι αφού δεν πέρασε στον ΑΣΕΠ κ άρα δεν θα διοριστεί τα επόμενα δύο χρόνια, της έκοψε κ έκανε τη μέγιστη μαγκιά: Όταν επικοινώνησαν μαζί της από το γραφείο ενός υποψήφιου βουλευτή για να την καλέσουν σε μια συγκέντρωση (ήταν παλιότερα γραμμένη σ’ένα κόμμα), τους είπε ότι θα πάρουν την ψήφο εκείνης κ όλης της οικογένειάς της, αν την προσλάβουν σε συγκεκριμένη υπηρεσία του δήμου ώστε να μαζέψει μόρια για τον επόμενο ΑΣΕΠ κ να μην μείνει κ άνεργη. Είναι μόνο 25 χρονών.
Προσωπικά, δεν λυπάμαι τη συγκεκριμένη για την νοοτροπία της.
Λυπάμαι τον βουλευτή που θα ψηφίσει, ο οποίος θα πρέπει να τρέχει να ικανοποιήσει κάθε ηλίθια παπαριά που θα της κατέβει στο κεφάλι.
Το ν’αλλάξει νοοτροπία ένας λαός, επειδή εξέλεξε έναν “καλό” πολιτικό , μου φαίνεται παράλογο.
Το ν’αλλάξει ένας πολιτικός, επειδή τον εξέλεξε ένας “καλός” λαός, μου φαίνεται εφικτό.
Γιαυτό κ στην ουσία, δεν έχει σημασία αν ψηφίσεις ή όχι.
Εγώ θα πάω. Όχι επειδή πιστεύω στο όραμα ή στην πρόταση κάποιου άλλου. Δεν περιμένω κάτι τέτοιο απ’τους πολιτικούς. Πιστεύω πια πως ο λαός εμπνέει τον πολιτικό, όχι ο πολιτικός τον λαό.
Θα πάω για όλους τους πρακτικούς λόγους που ανέφερε ο Motor. (Κυρίως γιατί όταν επιβραβεύεις κάποιον για τη μαλακία που έκανε, είναι σίγουρο πως την επόμενη φορά θα κάνει μαλακία στον κύβο). Κ επειδή προτιμώ τους μαλάκες που με κάνουν να θυμώνω, από τους μαλάκες που με κάνουν να κλαίω.
05-09-2007 @ 06:54
Η λογική σου είναι τετράγωνη paperflower. Την επικαλούμαι λοιπόν και την ρωτώ το εξής απλό: πως είναι δυνατόν να εμπιστευτείς έναν πολιτικό που θα τρέξει να ικανοποιήσει κάθε παπαρια (όπως είπες) της φίλης σου αύριο και πως είναι δυνατόν αυτός ο πολιτικός να αντιταχθεί στα συμφέροντα, στη δωροληψία και στη διαφθορά. Είμαι σίγουρος πως αυτός ο πολιτικός όταν βγει και περνώντας ο καιρός θα κάνει μαλακίες στον κύβο (όπως πάλι είπες).
Πολλές φορές οι άνθρωποι τρομάζουμε όταν βλέπουμε μια πραγματικότητα πολιτικής ανικανότητας γύρω μας και επιλέγουμε το λιγότερο χειρότερο βασισμένοι στη λογική πως εάν ΔΕΝ επιλέξουμε θα γίνει κάτι απροσδιόριστα χειρότερο. Δυστυχώς η πραγματικότητα είναι πως αυτός ο τρόμος είναι κατασκευασμένος από εκείνους που τον χρησιμοποιούν και τους βολεύει. Θα μπορούσα να στο αποδείξω λογικά αλλά μικρή σημασία έχει η λογική όταν έχεις ήδη προτιμήσει έναν μαλάκα (τον οποίο δεν θα επιδοκιμάσεις για την πολιτική του λογική) και μάλλον έχεις αντιληφθεί τι εννοώ.
Παρόλα αυτά εύχομαι του χρόνου να μου αποδείξεις εσύ πως έχεις δίκιο. Η ευχή όμως δεν είναι τίποτα άλλο παρά κάτι που θα θέλαμε πολύ να πραγματοποιηθεί αλλά γνωρίζουμε πως δεν εξαρτάται από εμάς και μάλλον δεν θα γίνει ποτέ. Δηλαδή κάτι σαν… τα προεκλογικά προγράμματα!
05-09-2007 @ 12:16
Deuced, υπενθυμίζω πως η επιλογή είναι ανάμεσα σε απατεώνες πολιτικούς και δολοφόνους. Όπως τα λεει και ο paper. A propos -να θυμίσω τη μνημειώδη ατάκα του Κωλέτη (αυτού που τον κάνανε δρόμο, του πρώτου ανθρώπου στην ιστορία που έγινε γνωστός απο τη μαϊμού του): “Το ρουσφέτι είναι μια θετική πράξη γιατί καταπολεμά τις καθυστερήσεις τους κρατικού μηχανισμού. Από το να μη διοριστεί κανένας σε μια θέση, καλύτερα να διοριστεί κάποιος με ρουσφέτι”! Σε αυτές τις βάσεις χτίστηκε το ελληνικό κράτος.
Εντάξει Deuced, για τον Νίκωνα μόνο εγώ μιλάω, αν και δεν νομίζω πως μόνο εγώ τα θυμάμαι. Όμως για κάνε μια βόλτα τριγύρω και ρώτα ποιος ήταν ο Παναγούλης. Ο Μαρίνος, ο Καλτεζάς, ο Τεμπονέρας; Σαφώς συμφωνώ με την τοποθέτησή σου περί συστήματος -στην πρακτική διαφωνούμε.
Τέλος πάντων, η στάση του καθενός στις εκλογές είναι προσωπική υπόθεση και έχει να κάνει με την ατομικότητα του καθένα και όχι (όπως θα έπρεπε) με την διαχείριση των κοινών. Αλλά, ενώ για τη στάση αυτή δεν έχω να προτείνω (απλά μόρώ να πω τη θέση μου, την ατομική μου θέση) -όσοι ψηφίσουν καλό θα ήταν να σταυρώσουν άτομα με εξωτικά ονόματα (εκπροσώπους μεταναστών) και άγνωστες γυναίκες με μονό όνομα (μήπως και σκάσει καμιά όμορφη γκόμενα στη βουλή -εξαιρείται η Σαρρή, όχι λόγω εμφάνισης, αλλά λόγω φασισμού). Αυτό το τελευταίο είναι πρόταση.
05-09-2007 @ 13:16
Δυστυχως δεν μπορει να γινει τιποτα για να αλλαξει αυτη η κατασταση μπουρδελο. ψηφιζω για πρωτη φορα και δεν εχω ιδεα τι να ψηφισω. ουσιαστικα διαλεγω ποιος θελω να με κοροιδεψει. απο το να διαλεγω ποιος να με κοροιδευει λοιπον προτιμησα να γινω εγω ο αλητης της υποθεσης. αν η Ελλαδα ειναι μπουρδελο αποφασισα εγω να ειμαι η τσατσα. ειναι το μονο που μπορω να κανω διοτι αν επιμενω να πιστευω σε μια ουτοπικη αλλαγη της καταστασης θα γερασω περιμενοντας. γι’αυτο και γω θα ψηφισω τα λαμογια που θα μου παρουνε την πιο ωραια πιπα. ειμαι 18 χρονων, αρκετα κυνικος για την ηλικια μου, αλλα εχω χασει καθε ελπιδα. σκεφτηκα την αποχη αλλα δεν μου αρεσει να μην αντιδρω λιγο πριν τη δολοφονια μου. ψηφισε αυτον που θα σου κανει τα ρουσφετια. ψηφισε για τον εαυτο σου. ολοι αυτο κανουνε. γιατι να εισαι το θυμα της υποθεσης? Εαν ψηφιζα με βαση την ιδεολογια μου θα εριχνα χαμενη ψηφο γιατι τα κομματα δεν εχουν ιδεολογιες απλα παριστανουν οτι εχουν. Κοσμε σκεψου τον εαυτο σου. ξερω οτι οι αποψεις μου δεν ειναι σωστες. αλλα ποτε κυριαρχησε το σωστο? μπες στη λογικη μου και θα με καταλαβεις…
05-09-2007 @ 13:21
Οι απόψεις σου είναι λογικές. Το “σωστό” και το “λάθος” είναι μεγάλες κουβέντες και τελικά, είναι και τα δύο υποκειμενικά.
05-09-2007 @ 14:24
απλά δε γουστάρουμε το ξεβόλεμα. δατς ολ. γιατί αν συσπειρώνονταν όλοι όσοι έχουν αηδιάσει με τη σκατοκοινωνία μας και γούσταραν να την αλλάξουν έμπρακτα και στ’ αλήθεια, θα το έκαναν.
οι συζητήσεις των τελευταίων ημερών κατάφεραν να με ξεκολλήσουν (λίγο) από τις σκέψεις για sabotazz. τώρα (νομίζω οτι) βλέπω την ψήφο όπως έβλεπα το φαΐ της γιαγιάς μου στο χωριό: δε μ’ αρέσει αλλά το τρώω.
πολύ θα ήθελα να δω όλα τα λαμόγια να φεύγουν απ’ την εξουσία όχι επειδή δε βγήκαν στις εκλογές, αλλά επειδή διώχθηκαν με μπουνιές και κλωτσιές απ’ τον κόσμο. αλλα αυτό είναι….
05-09-2007 @ 15:06
Άλλο το “ψηφίζω” και άλλο το “τρώω τα σκατά αδιαμαρτύρητα” Razz. Όσο η εξουσία θα ενεργεί “στο όνομα των πολιτών” και όσο οι πολίτες θα ανέχονται το καπέλωμά τους από την εξουσία, θα υπάρχει πρόβλημα.
Αυτό όμως, λίγα έχει να κάνει με τις εκλογές. Έχει να κάνει κυρίως με τη δομή του συστήματος καταπίεσης που εφαρμόζεται στις σύγχρονες κοινωνίες.
05-09-2007 @ 17:44
Picer, ακριβώς εσένα κοιτάζω κι αποφασίζω την αποχή μου. Βλέπω έναν 18χρονο χωρίς όνειρα, χωρίς ιδέες, κυνικό και απόλυτα αποφασισμένο να “πουλήσει” την ψήφο του κι αισθάνομαι ντροπή.
Θα ‘θελα πολύ να σου πω πως είσαι ένα κακομαθημένο κωλόπαιδο και δεν βγήκες ποτέ στο δρόμο ν’ αγωνιστείς. Μα σκέφτομαι πάλι πως φταίω κι εγώ που δεν το ‘μαθες ή ίσως να μη βρήκα το Λόγο.
Δεν ξέρω αν κάνεις το “σωστό”, με νοιάζει περισσότερο το ότι ΕΣΥ έφτασες ως εδώ, μου δείχνει αυτό που ΕΓΩ δεν κατάφερα.
Razz & Mboy, η πολιτική δεν σταματά με τις εκλογές, εκεί αρχίζει. Το τι θα κάνουμε ΜΕΤΑ μετράει περισσότερο. Και, όπως και να ‘χει, αδιαμαρτύρητα λέω να ΜΗΝ πάμε!
05-09-2007 @ 18:20
Όχι, δεν μπορώ να εμπιστευτώ έναν πολιτικό που θα τρέξει να ικανοποιήσει κάθε παπαριά της φίλης μου. Ούτε μπορώ να σταματήσω τη φίλη μου από το να σταματήσει να σκέφτεται κ να ζητάει παπαριές.
Το μόνο που μπορώ να κάνω, είναι
α) νά σκέφτομαι, να κάνω και να ζητάω αυτό που εγώ τουλάχιστον θεωρώ ότι θα κάνει τον κόσμο καλύτερο και
β) να μην ζητήσω από κανένα δημόσιο λειτουργό να μου πουλήσει την αξιοπρέπειά του.
Αν ζητήσω από κάποια ξεπεσμένη πόρνη να μου πάρει μια φτηνή πίπα, θα το κάνει γιατί έχει ανάγκη τα λεφτά κ την επιβεβαίωση ότι δεν έχει ξοφλήσει απ’το επάγγελμα.
Αν της ζητήσω να προσέχει τις γλάστρες μου όσο λείπω σε ταξίδι (χωρίς την πίπα για αντάλλαγμα), μπορεί κ να τις βρω σε καλύτερη κατάσταση όταν γυρίσω.
Κάπως έτσι το βλέπω…
05-09-2007 @ 22:53
Ρε παιδια δεν υπαρχει σωτηρια. deuced κανεις λαθος οτι δεν εχω ονειρα. φυσικα και εχω. απλα δεν εχω την ψευδαισθηση οτι θα γινουν πραγματικοτητα. οταν ομως οι εκλογες ειναι ενα καρναβαλι, δε θελω να ειμαι ουτε ο κλοουν της υποθεσης( οσοι ψηφιζουν ιδεολογικα), ουτε ο θεατης (οσοι απεχουν), αλλα ο διευθυντης του τσιρκου (αυτος που κοιταει το συμφερον του). Γιατι αρνεισαι ασυζητητι το νομο της ζουγκλας που ειναι ο κυριαρχος στη χωρα μας? Το μεγαλο ψαρι τρωει το μικρο. Βαρεθηκα ρε φιλε να με τρωνε… Ωρα να φαω και γω λιγακι…
05-09-2007 @ 23:14
ρε δε μιλούσα για την εξουσία γενικότερα
για την actual ψήφο σαν διαδικασία μιλούσα. δε γουστάρω, δε συμφωνώ αλλά ίσως να το κάνω !
05-09-2007 @ 23:29
Pincer, καλώς ή κακώς βιώνω τον νόμο της ζούγκλας όπως όλοι μας. Αυτό δεν σημαίνει πως πετάω από τη χαρά μου και δεν θέλω να τον αλλάξω. Ξέρεις, η θέση του διευθυντή του τσίρκου μου προτάθηκε κάμποσες φορές αλλά εμένα προσωπικά με στενεύει η γραβάτα γι’ αυτό τον αρνήθηκα. Είδα όμως όσους πήραν τη θέση αυτή με χαρά. Ούτε θέλω να τους μοιάσω, ούτε είμαι σαν αυτούς. Αν εσύ νομίζεις ότι σου πάει τότε γκόου αχέντ, είσαι σε καλό δρόμο.
Paperflower είναι ατυχές το παράδειγμα της πόρνης διότι βάζεις στη θέση τους τους πολιτικούς. Αφενός οι πόρνες είναι συνειδητοποιημένες και η εργασία τους τίμια αφετέρου δεν εξουσιάζουν κανένα παρά μόνο τον εαυτό τους. Οι πολιτικοί μάλλον το ρόλο του νταβατζή βαστάνε κι εμάς θέλουν να παρασύρουν.
05-09-2007 @ 23:37
Καπνοκινούμενο Amoeba, αν δεν γουστάρεις και δεν συμφωνείς τότε ΓΙΑΤΙ να το κάνεις? Από συνήθειο σαν το φαγητό της γιαγιάς? Μα ναι, εκείνη μπορεί να την προσβάλλεις, να νιώσει άσχημα και δεν το θες. Τα παχύδερμα λες να καταλάβουν τίποτα?
Εκτός κι αν δεν τους βλέπεις όλους έτσι. Εγώ διάβολε νιώθω πως έχω αυτά τα ειδικά γυαλιά της κλάσικ ταινίας του ροντριγκεζ, κι όποιον πολιτικό βλέπω νομίζω πως είναι ζόμπι!
06-09-2007 @ 00:04
Πίπες. Μου θυμίζετε τους γραφικούς αγανακτισμένους πολίτες που βγαίνουν στα πρωινάδικα του παπαδάκη. Μαλλιά, την ατάκα σου την είπες λάθος. Η απόδειξη δεν αποδεικνύει το ερώτημα που θέλεις να απαντηθεί, αλλά το ερώτημα φέρει ήδη την απάντηση, τη δικαιολογεί και απενοχοποιεί αυτόν που τη θέτει. Δηλαδή ποιόν? Εσένα. Ποιος είσαι εσύ? Ένας σαν όλους τους άλλους που νοιώθουν πως κάνανε κάτι στραβό και πάνε να τα μπαλώσουν. Έτσι είναι οι εκλογές, μια κατάσταση εξομολόγησης όπου μαζευόμαστε όλοι στα καφενεία να δικαιολογηθούμε για ό,τι δεν κάναμε και για ό,τι δεν θα κάνουμε, ζητώντας άφεση αμαρτιών. Όπως και οι φωτιές στην πελοπόννησο. Μια υποκριτική δημόσια συζήτηση στα καφενεία μια ανίκανης κοινωνίας.
Αντί να ψάχνετε τα γιατί και τα πως στον ίδιο σας τον εαυτό τα ψάχνετε στους πολιτικούς αστέρες και μιλάτε σαν τους τηλεοπτικούς αστέρες. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ «τι έχω κάνει εγώ για να γίνουν καλύτερα τα πράγματα?» ή τη βρίσκετε με την κλαψομουνίαση και την αυτομαστίγωση?
Μαλλιά, τι σημαίνουν τα γενικά και αόριστα «είμαι κι εγώ ένας εξουσιαστής κτλ και κάνω πολλά λάθη κτλ»? Όταν διατυπώνεις τέτοιες προτάσεις δεν τις νομιμοποιείς? Είναι γενικούρες αυτά, πιασάρικες πίπες, δεν πείθουν.
Πέιπερ και Μμπόυ, με το να διαχωρίζετε τα κόμματα σε απατεώνες/μαλάκες που σας θυμώνουν και δολοφόνους/ μαλάκες που σας κάνουνε να κλαίτε, τι ακριβώς εννοείτε? Έχετε πάρει χαμπάρι πόσα ξεχνάτε? Είναι δολοφόνοι η νέα δημοκρατία επειδή σκοτώθηκαν 65 άνθρωποι? Μήπως είδατε πολύ τιβί την προηγούμενη εβδομάδα και το κάψατε? Οι πρόσφυγες στα σύνορα, οι μετανάστες στα αστυνομικά τμήματα, οι κρατούμενοι στις φυλακές, οι φαντάροι, η αμαλία που ταν και στη γειτονιά των μπλογκ, οι άλλες αμαλίες που δεν έχουν μπλογκ, οι εργάτες στα εργοτάξια, οι τοξικοεξαρτημένοι στην ομόνοια και τόσοι άλλοι, αυτούς ποιος τους δολοφονεί? Οι ανύπαρκτες πολιτικές, οι άχρηστοι πολιτικοί, οι τεμπέληδες υπάλληλοι, η ανίκανη κοινωνία, εμείς.
Μιλάς μαλλιά για τους νεκρούς από τα τροχαία ατυχήματα. Ναι, οι δρόμοι είναι χάλια, οδική ασφάλεια δεν υπάρχει, ούτε πρόληψη, ούτε παιδεία, τίποτα, συμφωνώ. Όμως στο πορτοκαλί γκαζώνουμε, το κόκκινο παραβιάζεται από τους πέντε πρώτους οδηγούς που θα προλάβουν, διαβάσεις δεν υπάρχουν, κι αν υπάρχουν είναι κι αυτές για τα αυτοκίνητα, οι πεζοί δεν έχουν δικαιώματα.
Κάτι ακόμα. Για τα «άτομα με εξωτικά ονόματα», τους μετανάστες. Είναι «άνθρωποι» οι μετανάστες μμπόυ ή εξωτικά όντα? Και γιατί έτσι γενικά και αόριστα να ψηφίσουμε μετανάστες? Για να δείξουμε πόσο ανοιχτοί είμαστε? Είναι όλοι οι μετανάστες καλοί επειδή είναι μετανάστες? Κι αν αυτός που θα ψηφίσω είναι φασίστας του κερατά? Να ρίξω μια ακόμη σπόντα για την προτροπή σου να ψηφίσουμε γυναίκες, δοσμένη βέβαια με πανέξυπνο φαλλοκρατικό χιούμορ που αρνείται φυσικά το φασισμό του ΛΑΟΣ. Πολύ ανοιχτόμυαλο σε βρίσκω!
Να πιάσω άλλη μια τον μαλλιά, γιατί τα χω πάρει στο κρανίο όπως καταλάβατε (εγκεφαλικό θα πάθω σε λίγο). Μαλλιά αγόρι μου, εξήγησέ μας σε παρακαλώ γιατί γράφεις τα παρακάτω? «πίσερ, ακριβώς εσένα κοιτάω κι αποφασίζω αποχή» και «το ότι εσύ έφτασες ως εδώ, μου δείχνει αυτό που εγώ δεν κατάφερα». Χωρίς πλάκα, γιατί τα λες αυτά, γιατί απευθύνεσαι έτσι στους νεότερούς σου?
Εσένα πίσερ, πως σου φαίνονται αυτά? Πως νομίζεις ότι σε αντιμετωπίζει ο μαλλιάς? Βλέπεις να σε αντιμετωπίζει σαν ίσο προς ίσο?
Εντάξει, νομίζω σας απέδειξα πόσο μικρή την έχετε παρά τις προσπάθειες για το αντίθετο που κάνετε.
Τώρα να σας αποδείξω πόσο μεγάλη την έχω εγώ.
Δύο είναι τα ζητήματα που θα θέσω, κρατήστε και σημειώσεις να τα εμπεδώσετε καλύτερα.
1. Η ελληνική κοινωνία είναι κατά βάση παραδοσιακή, πράγμα που σημαίνει μεταξύ άλλων ότι στηρίζεται στους θεσμούς της οικογένειας και της συγγένειας. Οι θεσμοί αυτοί είναι επίσης πολιτικοί. Η συγγενική δομή δηλαδή καθορίζει και την πολιτική. Δεν μιλάω απλά για την κληρονομική δημοκρατία που είναι η κορυφή του δέντρου αλλά και για τα κλαδιά του. Τα κόμματα δεν τα ψηφίζουν μεμονωμένα άτομα, αλλά ολόκληρες οικογένειες. Στην επαρχία ακόμα σε ρωτάνε «ποιανού παιδί είσαι» και με την απάντησή σου σε τοποθετούν σε μια εκτεταμένη ομάδα συγγενών με συγκεκριμένα οικονομικά και πολιτικά χαρακτηριστικά. Κι όταν λέω εκτεταμένη εννοώ συγγενείς εξ αίματος, εξ αγχιστείας, κουμπάρους και λοιπούς μπατζανάκηδες και συννυφάδες, ένα σύνολο ανθρώπων με κοινά συμφέροντα και κοινή μνήμη. Όλοι αυτοί ψηφίζουν είτε πασόκ, είτε νέα δημοκρατία, είτε κκε. Αυτά είναι τα κόμματα που έχουν διαμορφώσει την εκλογική συμπεριφορά των περισσότερων οικογενειών στην ελλάδα και θα συνεχίσουν να κυβερνούν είτε το θέλετε είτε όχι. Πότε θ’ αλλάξει αυτό? Όταν θ’ αλλάξει η δομή της συγγένειας, όταν θα χαλαρώσουν οι δεσμοί, όταν θα απεγκλωβιστούμε από το σόι μας, όταν θα επιλέγουμε με ποιους θέλουμε πραγματικά να είμαστε και δεν θα μας επιλέγουν. Έτσι νομίζω. Αυτά βλέπω.
2. Η περίοδος των εκλογών ανάβει εκλογικές συζητήσεις όχι πολιτικές. Κάπου εκεί χανόμαστε. Νομίζουμε ότι μιλάμε για πολιτική ενώ μιλάμε τελικά για κόμματα και εκλογές. Ανάβουν τα αίματα μέσα σε ένα ατέλειωτο μπερδεμένο κουβάρι χωρίς ουσία, κενό. Ξυπνάει ξαφνικά μέσα μας ο αριστερός, ο πασοκτσής, ο κουκουές, ο αναρχικός, ο νεοφιλελεύθερος κι όταν σταματήσουν οι εκλογές παύει να υπάρχει κι αυτή η κατ’ όνομα μόνο πολιτική. Λές και ψάχνουμε αφορμή να ξεσπάσουμε και να τα σπάσουμε. Λές και είμαστε στο γήπεδο ή στα μπουζούκια. Γι΄ αυτό πιστεύω πως είναι μια πίπα οι συζητήσεις που ανοίξανε τον τελευταίο καιρό στο ίντερνετ. Πολλοί γράφετε για να ‘στε στο κλίμα της εποχής, να αναπαράγετε ό,τι λέει η τηλεόραση. «Τώρα θα μιλήσουμε για τις εκλογές» και γράφετε όλοι για τις εκλογές. «Τώρα θα μιλήσουμε για τις πυρκαγιές», δεκάδες ποστ δημοσιεύονται. «Στις 16 σεπτεμβρίου θα πάτε να ψηφίσετε» θα σας πουν οι εξουσίες σας, και θα πάτε. Οι πιο λαοπλάνοι μπλόγκερς θα πουν «ντυθείτε όλοι στα μαύρα και κατεβείτε στο σύνταγμα» και θα πάτε. Όλοι αυτοί σκέφτονται πριν από σας για εσάς, που λέγαμε παλιά. Οι άλλοι θέτουν τους όρους με τους οποίους σκέφτεστε και συζητάτε, όχι εσείς. Αυτό είναι το πρόβλημα, όχι η ψήφος ούτε η αποχή. (πολλά όχι στη σειρά μου βγήκανε)
Τέλος πάντων ρε παιδιά, ήθελα να βγάλω το άχτι μου κι εγώ και να διαμαρτυρηθώ γιατί διάβασα μερικές χοντρές μαλακίες. Σαν να ξαλάφρωσα τώρα.
Άντε καλή συνέχεια
06-09-2007 @ 00:08
1ον Διούσδ, σε πάω γιατί είπες το: “τζιριτζάντζουλες” που με τρελαίνει κι ας μην ξέρω τι σημαίνει (ούτε καλά καλά να το πω…)!
Μάλλον δεν θα ψηφίσω φέτος, αλλά για άσχετο λόγο!
Εγω θα ήθελα να θυμίσω στον Pincer (αφού ασχολείται με blogs) την Αμαλία. Γιατί στα κανάλια την ξεχνάνε εμείς όχι! Η Αμαλία φίλε μου τι ήταν; Ο ιδιοκτήτης του τσίρκου, ο θεατής ή το θύμα;
Θα σου πώ εγώ…. ήταν το καημένο ζωάκι, που το χτύπαγαν οι θηριοδαμαστές για να κάνει κωλοτούμπες και άλλα τέτοια νόστιμα κολπάκια, σε στεφάνια με φλόγες!
Και ξέρεις ποιος ψήφισε αυτον τον θηριοδαμαστή; ΕΣΥ!
Εγω ήδη νιώθω σκατά στην ιδέα οτι μπορεί να το έκανα!
06-09-2007 @ 00:17
dibi αν ψήφιζες τι θα ψήφιζες ; (φυσικά και μπορείς να μην απαντήσεις)!
Δεν νομίζω οτι πρέπει να χαλαρώσουν οι δεσμοί, γιατί απλά τα χώνω (πλέον) γιατί πόσο ΜΑΛΑΚΑΣ είναι ο Γεωργάκης και κατα συνέπειαν ο πατέρας μου, που τους ψήφιζε επειδη κατάγεται από τα Λαγκάδια Αρκαδίας (έτσι όπως είπες κι εσυ ο ίδιος για τα σόγια)!
06-09-2007 @ 00:22
Σόρρυ για το κατασειράν σχόλιον, αλλά όλοι έχουμε δικαίωμα να λέμε οτι θέλουμε στα μπλόγκζ, από το πως πήδηξα την Σούλα εχθές το βράδυ μέχρι και το πόσο μεγάλη την έχεις εσύ. Διαβάζεις και κρίνεις (όπως πολύ ορθά έκανες).
ΔΕΝ κάνουμε όλοι πόστ σύμφωνα με την Τν ούτε και “αναπαράγουμε”.
Ενας καλλιτέχνης για να γράψει ένα τραγούδι για την Μαρίκα της απέναντι πολυκατοικίας, πρέπει να την έχει δει κάποια στιγμή. Δεν μπορείς να γράψεις για τις πυρκαγιές, χωρίς να έχουν γίνει!
Ελπίζω να έβγαλες το άχτι σου… κι εγώ το ίδιο κάνω !
06-09-2007 @ 01:30
@ Dibi μπορεί να μιλάμε σαν να έχουμε τη λύση αλλά δεν την έχουμε. Αυτό που με χαλάει είναι ότι είσαι τόσο σίγουρος πως το αγνοούμε.
@ Deuced δεν αντιλέγω αλλά γι’αυτά που ήθελα να πω, το συγκεκριμένο επάγγελμα ήταν το πιο ταιριαστό.
Επίσης ψηφίζω ν’ανεβάσεις το επόμενο ποστ, γιατί δεν μας βλέπω να καταλήγουμε στο ποιος την έχει πιο μεγάλη…