Posted at 31-10-2008 @ 10:36 by ..::DeUCeD::..
Κι όταν κάποτε όλα τελειώσουν νιώθεις πάλι την ανάγκη να ξαναρχίσεις. Συντροφιά με τον Ρώσο ξαναπαίρνω τους δρόμους, χωρίς να ενσωματώνομαι στο περιβάλλον, μου φτάνει ο χρόνος να το παρατηρώ, σαν ξένος, σαν ακόμα ένας άλλος, σαν απλός περαστικός.
- Αθήνα – Ροβιές
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
|
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
|
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
|
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
|
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
|
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
|
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |


























..::DeUCeD::.. said:
04-11-2008 @ 12:55 [ID:9702]
[...] Το τέλος έρχεται πάντα και διαρκεί πολύ. Όσο να φτιάξει… Tags: greece § niva § trips [...]
..::DeUCeD::.. said:
15-05-2009 @ 11:13 [ID:10620]
[...] Ρώσος βέβαια μες την τρελή χαρά, κακοστρωμένοι ή/και [...]
..::DeUCeD::.. said:
13-07-2009 @ 07:30 [ID:10770]
[...] Ρώσος με συντρόφεψε ακουθώντας πιστά την παρέα του στην [...]