Posted at 31-10-2008 @ 10:36 by ..::DeUCeD::..
Κι όταν κάποτε όλα τελειώσουν νιώθεις πάλι την ανάγκη να ξαναρχίσεις. Συντροφιά με τον Ρώσο ξαναπαίρνω τους δρόμους, χωρίς να ενσωματώνομαι στο περιβάλλον, μου φτάνει ο χρόνος να το παρατηρώ, σαν ξένος, σαν ακόμα ένας άλλος, σαν απλός περαστικός.
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
|
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
|
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
- Επόμενες διαδρομές :
- Εύβοια
- Πρέσπες
- Μαίναλο


















..::DeUCeD::.. said:
04-11-2008 @ 12:55
[...] Το τέλος έρχεται πάντα και διαρκεί πολύ. Όσο να φτιάξει… Tags: greece § niva § trips [...]