Posted at 06-12-2007 @ 12:26 by ..::DeUCeD::.. in StigMeS
Χτες άλλαξα διαδρομή και βρέθηκα απέναντί σου. Ένιωσα έκπληξη όταν με κατάλαβες. Απέφυγα το βλέμμα σου όσο κι εσύ απέφυγες το δικό μου. Μείναμε μόνοι ανάμεσα σε μόνους να κοιτάζουμε βαριεστημένα και αδιάφορα τους ηλεκτρονικούς ψευδοπίνακες, περιμένοντας το πορτοκαλί μας κουτί για να στριμωχτούμε σε αντίθετες διαδρομές.
Posted at 26-11-2007 @ 19:05 by Reader in Readers War
| ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ | |
| a.1. | Όταν σε ψάχνω και δεν είσαι εκεί [...], |
| a.12. | το μόνο που «αναπνέω» είναι η [...] σου. |
| b.6. | Κάθε μέρα, για λίγες ώρες [...] μόνο για σένα, |
| c.3. | η σκέψη μου ανταμώνει το δικό σου [...] κάθε βράδυ, |
| c.12. | διανύω μέρες, περνάω ώρες, διασχίζω δρόμους [...] εμένα. |
| e.6. | [...]… |
| g.9. | Θλίψη στο βλέμμα, [...] στα χέρια, πονάει η αφή. |
| h.1. | [...] που πεθαίνουν στο σκοτάδι της μέρας. |
| k.10. | Σε χάνω [...] όταν φανερώνεσαι «ντυμένος» σιωπή, |
| l.1. | [...] μα δεν ακούς ούτε τον ψίθυρο της μουσικής μου… |
| n.1. | Την [...] μου… την έδιωξα χτες το απόγευμα, |
| o.11. | όταν η [...] πήγε 17:44 μ.μ. |
| q.11. | χωρίς [...] |
| ΚΑΘΕΤΑ | |
| 1.a. | [...] ηττημένη της μάχης, |
| 1.k. | ενώ στο ραδιόφωνο παίζει δυνατά, το «[...] μου όλα», το τραγουδάω. |
| 3.f. | Προχωρώ και η [...] σου μ’ ακολουθεί, |
| 3.l. | κίνηση [...] ματ, παίρνω τη βασίλισσά σου, |
| 6.a. | τρέφομαι με [...]. |
| 7.l. | Σου [...] τους παιδικούς μου φόβους να πάρεις αγκαλιά, να χωρέσεις το σώμα μου, |
| 9.b. | [...]… |
| 10.g. | Πέφτει πάλι [...]-νύχτα, κατασπαράζει ό,τι έζησα τη μέρα, |
| 11.k. | «[...]» αλλά έχεις στερέψει κι εσύ… |
| 13.k. | [...], το σανίδι κουνιέται, |
| 16.c. | μα πάλι [...]… |
| 16.l. | μια μόνο [...] εκεί, στο φως, να την αρπάξω, να παίξουμε το παιχνίδι, από την αρχή… |
Posted at 15-11-2007 @ 13:25 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
| ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ | ΚΑΘΕΤΑ | ||
| 1.a. | Συνεχίζω να κάνω το ίδιο… | a.1. | Ακατάσχετος λόγος |
| 1.g. | χωρίς να παίρνω… | c.1. | με κάνει να… |
| 3.a. | Γράφω γελοία | c.8. | Ξεθωριασμένη |
| 5.c. | αλλά μπορώ να… | f.2. | δεν χωράς… |
| 6.a. | Προχωρώ ρευστός | f.10. | Ψεύτικα ή αληθινά? |
| 8.c. | σε συνάντηση φίλων | i.1. | όταν χρειάζομαι είναι… |
| 10.a. | Control και Ζ | i.11. | Συνείδησης ύπνος |
| 11.i. | Σ’ ακούω όταν κάτι… | k.1. | χωρίς πόνο |
| 12.a. | μα εκείνη μιλά συχνά | k.9. | το θηλυκό άρθρο |
| 15.a. | Πληγώνω ή πληγώνομαι | k.11. | δεν σημαίνει ησυχία |
Posted at 09-11-2007 @ 15:46 by ..::DeUCeD::.. in StigMeS
Posted at 06-11-2007 @ 04:17 by ..::DeUCeD::.. in StigMeS
See this here
this is Crucial,
yeah…
Θα ‘θελα να μην είμαι σίγουρος για το τι μ’ έπιασε αλλά ξέρω τι μ’ έπιασε, με ξύπνησε ο καθημερινός μου εφιάλτης, να βλέπω τους πάντες γύρω μου να ‘ναι τόσο σίγουροι που να με κάνουν και μένα να νιώθω σιγουριά? Τόσο μεγάλη σιγουριά όμως που ένιωθα πως χωρίς αυτήν θα με καταλάμβανε μια μεγάλη ανασφάλεια? Τελικά κατάλαβα πως η μεγάλη σιγουριά είναι η ανασφάλεια που νιώθω και την ονόμασα σιγουριά για να ‘μαι σίγουρος πως δεν θα νιώσω ανασφάλεια?
Posted at 02-11-2007 @ 11:09 by ..::DeUCeD::.. in Meta
Το δεύτερο μέρος των προβληματισμών μου σχετικά με τις απαντήσεις που συγκέντρωσα από την μίνι έρευνα είναι αρκετά ενδιαφέρον. Αφορά τις σχέσεις του καθένα μας που αναπτύσσονται στο πλαίσιο της επικοινωνίας μας μέσα από τα μπλογκς.
Η δημοσίευση, η έκφρασή μας μέσα από τα μπλογκς μας ανοίγει ένα παράθυρο επικοινωνίας. Κάποιοι επιμένουν ή θεωρούν πως τα σχόλια δεν είναι απαραίτητα και επιλέγουν να τα απενεργοποιήσουν. Χάνουν ίσως έτσι τη δυνατότητα διάδρασης που σου παρέχει το μέσον αλλά από την άλλη (φαίνεται να) κερδίζουν την έκφραση που επιθυμούν. Δημοσιεύουν αυτό που θέλουν χωρίς να υφίστανται την ηθική υποχρέωση μιας απάντησης ή πιθανής (δεύτερης) αιτιολόγησης μιας θέσης τους. Επιπλέον αποφεύγουν την κοινωνική επαφή βάζοντας μια γυάλινη βιτρίνα μπροστά στο δημιούργημά τους. Σαφώς και καλά κάνουν μιας που αυτή η επιλογή παρέχεται και επιλέγουν να την ακολουθήσουν, αποφεύγοντας ίσως την παγίδα των «δημόσιων σχέσεων».
Posted at 01-11-2007 @ 14:25 by ..::DeUCeD::.. in Meta
Κι αφού πέρασαν λίγες μέρες μέχρι να «ξεφουσκώσει» ο ντόρος για την μικρή έρευνα σχετικά με τους μπλόγκερς και τα μπλογκς, μπορώ πλέον να κάτσω με την ησυχία μου και να την μελετήσω με τον δικό μου τρόπο. Οι λόγοι που με έσπρωξαν να το κάνω αναφέρθηκαν ήδη σε προηγούμενο δημοσίευμα και συνοψίζονται στο εξής:
Θέλησα απλά να δημιουργήσω μια αφορμή για κουβέντα, θέλησα να εξετάσω το πόσο βλέπουμε και αντιλαμβανόμαστε το μέσον το οποίο χρησιμοποιούμε και εάν κατανοούμε τις επιπτώσεις που έχει στην έκφρασή μας.
