Κάποτε, περίπου 20 χρόνια πριν, οι κοινότητες των ανθρώπων (στο εξωτερικό), που ασχολιόντουσαν περισσότερο με τεχνικά θέματα, χρησιμοποιούσαν διάφορες υπηρεσίες του δικτύου για να επικοινωνήσουν μεταξύ τους όπως το Usenet. Αργότερα προέκυψαν οι mailing lists (υπάρχουν και σήμερα) αλλά κάποια στιγμή είδαν χρήσιμη την ιδέα του «νήματος» (thread), καθώς επίσης σκέφθηκαν πως θα μπορούσαν να υπάρχουν με χρονολογική σειρά σε κάποιο server με κάποιους διαχειριστές κι έτσι δημιουργήθηκαν τα forum.

Με την άνθιση του πρωτοκόλλου http (οι κοινές ιστοσελίδες που όλοι γνωρίζουμε) κάποιοι ξεκίνησαν να ενσωματώνουν στα website τους μια περιοχή που την ονόμαζαν “what’s new” όπου με αντίστροφη χρονολογική σειρά εμφάνιζαν σαν πρώτη εγγραφή το τελευταίο νέο. Ως πρώτα blogs θεωρούνται πως ήταν οι “what’s new” σελίδες του πάλαι ποτέ Mosaic και κατόπιν της Netscape, γύρω στο 1993-1996. Με τη μορφή που τα γνωρίζουμε σήμερα ξεκίνησαν κάποιοι περίπου το 1997. Το αρχαιότερο blog που εγώ γνωρίζω είναι του Dave Winer με την πρώτη του εγγραφή να υπάρχει τον Απρίλιο του 1997.

Read more…

Υπάρχει λοιπόν αυτός ο Deuced που δεν ησυχάζει, ακόμα κι αν τον χτυπήσεις με τηγάνι κατακέφαλα. Όλο κάτι σκαλίζει, σχεδιάζει, οργανώνει. Και σα να μην έφτανε αυτό –είναι και διαολεμένα αποτελεσματικός. Ήταν, θυμάμαι, η τρίτη φορά που συναντιόμασταν –πίναμε καφέ σε κάποιον παιδότοπο –όταν μου έσκασε την ιδέα του δικτυακού ραδιοφώνου. Το άτομο είχε με το ζόρι μια βδομάδα που ήταν μέλος των Καπέλων στα Φώτα! Ήμουν ευγενικά σκεπτικιστής, συγκρατημένα διστακτικός –προτίμησα την τακτική «ωραία ιδέα, κάθισε τώρα, χαλάρωσε –σε λίγο θα σου περάσει». Την επόμενη βδομάδα, τα Καπέλα είχαν ραδιόφωνο!

Όταν κυκλοφόρησε η έρευνα για τους bloggers από την Πάντειο, ο Deuced πήγε στη σελίδα που υποστήριζε το ερωτηματολόγιο. «Μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε για να κάνουμε μια δικιά μας έρευνα –έτσι, για την πλάκα μας, για να δούμε τις απόψεις των γύρω μας», είχε πει. Για ακόμα μια φορά είχα συμφωνήσει. Για ακόμα μια φορά θεωρούσα πως ήταν μια καλή ιδέα που θα χανόταν στην αδράνεια –σήμα κατατεθέν των bloggers. Για ακόμα μια φορά είχα κάνει λάθος, γιατί δεν υπολόγιζα την αποτελεσματικότητα του Deuced!

Read more…

You need to a flashplayer enabled browser to view this YouTube video

Read more…

Tags: §

Jean Baudrillard
Οι μάζες
(εκδ. Ελευθεριακή Κουλτούρα)

Η εκλογή είναι μια παράξενη επιταγή. Κάθε φιλοσοφία που εκχωρεί στον άνθρωπο το δικαίωμα να ασκεί τη βούλησή του, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να τον βυθίσει στην απελπισία. Γιατί αν τίποτα δεν είναι πιο κολακευτικό για τη συνείδηση του άλλου (το ασυνείδητο;) -εκείνο το ασαφές και ζωτικό που κάνει την ευτυχία να εξαρτάται από την απελπισία της βούλησης- απ’ το να γνωρίζει τι θέλει, απ’ το να απελευθερωθεί από την επιλογή και να εκτραπεί από την ίδια του την αντικειμενική βούληση. Είναι πολύ καλύτερα να στηριχτούμε σε κάποιο ασήμαντο ή ισχυρό παράδειγμα, παρά να εξαρτώμεθα από τη θέλησή μας ή από την αναγκαιότητα της επιλογής. Ο ωραίος Μπρούμελ είχε έναν υπηρέτη γι’ αυτόν το σκοπό. Μπροστά σ’ ένα υπέροχο τοπίο, διάσπαρτο με όμορφες λίμνες, γυρίζει στον υποτακτικό του για να ρωτήσει «ποια λίμνη προτιμώ;»

Read more…

Tags: §

Από τις 13 Σεπτέμβρη μέχρι τις 13 Οκτώβρη άφησα ανοιχτή την μικρή έρευνα για τα μπλογκς. Συμπληρώθηκαν 63 ερωτηματολόγια με αρκετές ερωτήσεις που σκοπό είχαν να δω τις απόψεις μπλόγκερς και αναγνωστών σχετικά με τα ιστολόγια. Οι απαντήσεις συγκεντρώθηκαν ανά ερώτηση σε ξεχωριστά μικρά αρχεία του word για να μπορεί ο καθένας να κατεβάσει και να διαβάσει εύκολα ότι τον ενδιαφέρει.

Όποιος ενδιαφέρεται και θα ήθελε να μάθει πως βλέπουν το μέσον οι υπόλοιποι τριγύρω του μπορεί να πάει στην μόνιμη σελίδα της έρευνας των μπλογκς και από εκεί να τα κατεβάσει. Εγώ θα τα αξιολογήσω στη πορεία αφού τα μελετήσω και θα ακολουθήσουν κάποια δημοσιεύματα με σκοπό να προκαλέσουν προβληματισμό και κουβέντα γύρω από τις απαντήσεις που δόθηκαν.

Ένα ευχαριστώ σε όσους βοήθησαν σηκώνοντας banner στο μπλογκ τους.

Και εγώ που λες φίλ δεν δούλευα πάντα εδώ στα χωράφια και στους αγρούς. Παλιά (υποθέτω την εποχή που εσύ έκανες μελέτες πάνω στα λουκάνικα και την επίδρασή τους στην συμπεριφορά του μέσου πότη), δούλευα σε ένα τσίρκο στην αμερική.

Η ιστορία ξεκίνησε όταν ξεμυαλίστηκα από μια αμερικάνα που γνώρισα στο λαγονήσι. Την ακολούθησα στην πατρίδα της και όταν μετά από λίγους μήνες έφαγα τις λίγες οικονομίες που είχα μαζί μου, η αμερικάνα που της είχαν περάσει τώρα τα μέλια και οι γλύκες, μου το δήλωσε ορθά κοφτά πώς δέν ήταν διατεθειμένη να συντηρεί τεμπέληδες, όπως μας θεωρούσε όλους εδώ στο ελλάντα.

Read more…

Μπορεί να μην έχουμε πια τίποτε να πούμε. Μπορεί να τα είπαμε όλα και επειδή δεν μπορούμε ν’ ακούσουμε, σαν πρόβατα αναμασάμε τα ήδη λεχθέντα… Μπορεί να μην προλαβαίνουμε πια να πούμε έστω κάτι, καθώς ο χρόνος είναι χρήμα και το χρήμα είναι απάνθρωπο. Σε υποβάλλουν και τα δύο σε συνθήκες μαραθώνιου δρόμου. Ας ήταν τουλάχιστον στο τέλος να αναφωνούσαμε “Νενικήκαμεν”…

Όσο για την επωνυμία στο διαδίκτυο…. αυτή μας μάρανε; Για σκεφτείτε τι σημαίνει να είσαι επώνυμος… Το όνομά μας αποδεικνύει το που κατοικούμε ίσως, το που εργαζόμαστε ίσως, το τι αυτοκίνητο οδηγούμε ίσως, το πόσα φράγκα κουδουνάνε στη τσέπη μας και από που είναι η καταγωγή μας. Κι άλλα ίσως, πολλά ίσως! Πάντως το όνομά μας δεν αποδεικνύει το ποιοι είμαστε. Τι σκεφτόμαστε, τι θυμόμαστε, τι αισθανόμαστε. Αυτό μπορούν να το σημειώσουν μόνο τα λόγια μας, οι πράξεις μας, ίσως ακόμη - ακόμη η φάτσα μας και οι κινήσεις μας. Κι επειδή μπορεί άλλοι να είμαστε και άλλοι να θέλουμε να δείχνουμε, τι σας ενοχλεί σ’ αυτό; Μήπως εσείς συναλλάσεστε κάθε μέρα μόνο με ειλικρινείς ανθρώπους; Εξάλλου αυτό δεν ζητάμε απ’ τους διαδικτυακούς χώρους συζήτησης; Ελευθερία έκφρασης και πρωτοτυπία. Μην ασχολείστε λοιπόν με το ποιος είναι ποιος, που γράφει, τι γράφει εκεί που γράφει… Ακούστε τον κι έπειτα ακούστε και τον εαυτό σας που σας μιλάει…

ΟΥΦ!

Δημοσιεύθηκε από το χαμίνι.