Comments on: Crucial

By: Recep İvedik Oyunu

Recep İvedik Oyunu — Tue, 26 Jan 2010 16:20:56 +0000

Αυτό που έκανες,
είναι

Τέχνη.

Με όλα τα παρελκόμενα…

By: video komik resim

video komik resim — Sun, 21 Dec 2008 12:45:47 +0000

Είσαι μορφή ρε!

Καλημέρα

By: ..::DeUCeD::..

..::DeUCeD::.. — Mon, 12 Nov 2007 20:58:40 +0000

Λοιπόν, επειδή είσαι καλός άνθρωπος (τελικά) θα προσπαθήσω να σε βοηθήσω επειδή είμαι κι εγώ καλός άνθρωπος (αρχικά) κι εμείς οι καλοί πρέπει να βοηθιόμαστε σ’ αυτή την κοινωνία. Κάνεις ένα μόνιμο λάθος, πάντα να βάζεις κάποιον, τον Ένα, απόλυτο και ανεξάρτητο παρατηρητή να μας παρατηρεί, απαλλαγμένο από το περιβάλλον, χρησιμοποιείς δηλαδή «συνθήκες εργαστηρίου» στον παρατηρητή κι όχι στον παρατηρούμενο. Κι έτσι, λυπάμαι που θα στο πω, οδηγείς ή οδηγείσαι στο να μιλάς εκ μέρους τους ενός… Θεού! Κανείς δεν είναι «Ένας» κι ούτε ποτέ θα υπάρξει εκείνο το ιδανικό που συχνά αναφέρεις, ο παρατηρητής εκείνος, που απαλλαγμένος από το περιβάλλον και τις συνθήκες γύρω του, θα αναρωτηθεί υποθετικά για αυτά που εμείς οι παρατηρούμενοι λέμε, κάνουμε ή σκεπτόμαστε. Θα έλεγα μάλιστα πως, ακόμα και εάν υπήρχε, δεκάρα δεν θα έδινε για την παρατήρησή μας διότι εκείνος, απαλλαγμένος από όλα όσα καταλογίζεις σ’ εμάς, καθόλου δεν θα ενδιαφερόταν για την δική μας παρατήρηση (εκτός και εάν ήταν κάτι σαν ιστορικός ή βιολόγος) αλλά ακόμα και εάν ενδιαφερόταν… δεν θα ενδιαφερόμασταν εμείς! Διότι, με άλλα λόγια, χεστήκαμε αν ο «Ένας», επόπτης, παντεπόπτης που έχει σώα τα μάτια του έχει άποψη μιας και τον γράφουμε στα παλιά μας τα παπούτσια (είμαι καλός άνθρωπος όμως). Επειδή, ότι έχει απομείνει σ’ αυτή τη ζωή όρθιο, είναι να καταλάβουμε και ν’ αφουγκραστούμε τον διπλανό μας τυφλό, κουφό ή μουγκό και να καταλάβουμε την διαστρεβλωμένη του άποψη (που διαμορφώθηκε έτσι επειδή ακριβώς είναι ελλειμματικός όπως κι εμείς), όχι για να μας πείσει ή να τον πείσουμε αλλά για να αντιληφθούμε το ότι τα πράγματα είναι τόσο σχετικά όσο σχετική είναι και η αντίληψή μας και πως κάποτε, εάν θέλουμε να πάμε μπροστά, θα πρέπει να πάψουμε να αναφερόμαστε σε ιδανικό «Έναν» αλλά να διαβάζουμε «πολλούς» κι «ελλειμματικούς». Και ξέρεις και κάτι ακόμα? Εάν είμαι τυφλός κι ακούσω την περιγραφή ενός ακόμα τυφλού που να γνωρίζω πως είναι τυφλός, θα καταλάβω λίγο περισσότερο τον κόσμο. Το παράδειγμα που έφερα με τους κουφούς ισχύει όταν είναι να επικοινωνήσει ένας «κουφός» με κάποιον που θεωρεί πως «ακούει» και φωνάζοντας προσπαθεί ν’ ακούσει πρώτα τον εαυτό του για να επιβεβαιώσει πως ακούστηκε. Αντίθετα, όταν δυο κουφοί μιλούν μεταξύ τους, δεν χρειάζεται καν να βγάλουν ήχους… Βέβαια ότι είπα αφορούν όλους τους τυφλούς, μουγκούς, κουφούς και εν γένει ελλειμματικούς εκτός εάν υπάρχει Ένας εδώ μέσα που θεωρεί πως δεν είναι… μήπως όμως υπάρχει και δεν τον βλέπω? Οι εικόνες είναι τόσο ψεύτικες όσο ψεύτικες είναι οι εικόνες, είναι απλά εικόνες, προσλαμβάνουσες παραστάσεις. Ο χαρακτηρισμός "ψεύτικες" ή "αληθινές" έχει να κάνει με αυτό που ο καθένας προσλαμβάνει από μια εικόνα. Και ακριβώς επειδή είμαστε όλοι ελλειμματικοί, δεν ψάχνω να βρω ποια εικόνα είμαι στην πραγματικότητα αλλά ΓΙΑΤΙ ζωγράφισα την εικόνα που βλέπω, όταν αυτό το κατανοήσω θα 'χω κάνει ένα βήμα στο να μάθω περισσότερα για μένα... δυστυχώς έχω πολύ δρόμο.

By: aspic

aspic — Mon, 12 Nov 2007 17:29:17 +0000

Τρομάρα σου ρε σαχλαμάρα,που ήθελες και υπερπαραγωγή για να μας διασκεδάσεις όλα τα αυτιστικά εδώ μέσα.
Βγήκες με τραγούδια,χάντρες και καθρεφτακια,παίρνοντάς τον κάθε ένα ξεχωριστά να του δείξεις πόσο ωραίος είναι.
Και βέβαια εντάξει δέ λέω,καλοπροαίρετα το κανες επειδή είσαι καλό,έξυπνο και ικανό παιδί (είναι και το μοναδικό μετά από τόσες συζητήσεις που συμφωνώ με τον μπιτσικλέτα).
Και μπορεί οι άλλοι να κολακεύτηκαν και ακόμη να κάθονται και να καμαρώνουν σάν γύφτικα σκεπάρνια με τον εαυτό τους και να σου χρωστούν και ευγνωμοσύνη κιόλας για αυτό,όμως ο άσπικ είναι παλιά καραβάνα σε αυτά και δέν την τρώει την τρικλοποδιά.
Διότι αυτές οι εικόνες που αναλύεις καπετάνιο είναι ψεύτικες.Για αυτό σου βγήκαν και έτσι ιλλουστρασιόν.
Διότι πάλι,το πρόβλημα δέν είναι άν είμαστε ή όχι η εικόνα μας,όπως προβληματίζεσαι στο μετρό τα μεσημέρια,αλλά πιά εικόνα μας είμαστε.
Αυτή που δείχνει ο καθρέφτης,ή αυτή που ζωγραφίζουμε πάνω του;
Τουτέστιν,δίπλα στο ωραίο παράδειγμά σου με τους κουφούς που φωνάζουν επειδή δέν ακούνε οι ίδιοι,θα βάλω ένα άλλο παράδειγμα με τους τυφλούς,που επειδή ο καθένας από αυτούς ξέρει ότι και οι άλλοι είναι τυφλοί,αλλά δέν ξέρει ότι το ξέρουν και οι άλλοι για αυτόν ότι το ίδιο τυφλός είναι,καμώνεται πώς βλέπει και περιγράφει τάχα τον κόσμο γύρω του.
Και το ίδιο κάνουν όλοι οι τυφλοί,γιατί το ίδιο πιστεύουν όλοι για τους άλλους και τον εαυτό τους.
Και τα ερωτήματα που θα κληθεί να διευρευνήσει ο ανώνυμος ένας επόπτης- παντεπόπτης που θα έχει σώα τα μάτια του,θα είναι:
Η αλήθεια τους (των τυφλών) είναι ότι ξέρουν ότι οι άλλοι είναι τυφλοί,ή ότι δέν ξέρουν ότι το ξέρουν και οι άλλοι για τους ίδιους;
Και άν αυτός ο κόσμος που περιγράφουν είναι η απάτη τους για τους άλλους,τότε αυτός (ο παντεπόπτης δηλαδή) που βλέπει πράγματι ένα κόσμο,τον κόσμο των τυφλών,και τον περιγράφει,ποιανού απάτη είναι;
Καθότι άν οι τυφλοί δέν ήταν τυφλοί αλλά έβλεπαν,θα υπήρχε και κόσμος να περιγράψουν όπως τώρα που δέν βλέπουν;
Και τι άραγε περιγράφει ο παντεπόπτης που βλέπει έναν τυφλό κόσμο που δέν βλέπει;
Πού είναι ο απατεώνας και πού είναι η απάτη;
Το πιασες το αδιέξοδο καπετάνιο ή θελεις να σου δώσω και ΄ενα παράδειγμα με μουγκούς;

By: atg

atg — Thu, 08 Nov 2007 20:26:49 +0000

den fobomaste panta to telos , oxi
kapoies fores einai i moni mas elpida …

By: fisp

fisp — Thu, 08 Nov 2007 05:59:41 +0000

Κατάθεση ψυχής και έκθεση, μπορεί ανάγκη για απαντήσεις σε ερωτήματα που δεν ειπώθηκαν ποτέ.
Και εμείς οι έξυπνοι σχολιαστές πετάμε τις κορδωμένες μας ατάκες γιατί ενοχληθήκαμε, μας άγγιξε το κείμενο, μας νευρίασε το κείμενο, μας προκάλεσε μια καλημέρα ή απλά γιατί πρέπει να υπάρχουμε…

By: mplim-mplom

mplim-mplom — Wed, 07 Nov 2007 07:58:37 +0000

anasfaleis sigouries pou psaxnoun mperdemenes suneidhseis gia na boutiksoun mesa sta thola nera tous kai na tis wthisoun h sto vitho h sthn epifaneia. anasfaleis sigouries pou fovountai ta erwtimatika perissotero ki ap’tin diapseusi tous. ki an h alitheia einai mia erwtisi? boum! sigoura etsi tha einai pio omorfi(?)

By: paperflowers

paperflowers — Tue, 06 Nov 2007 19:48:14 +0000

Αυτό που έκανες,
είναι

Τέχνη.

Με όλα τα παρελκόμενα…

By: weirdo

weirdo — Tue, 06 Nov 2007 19:36:48 +0000

‘Ο,τι δεν καταλαβαίνεις, να ρωτάς..’ (remember?)
Από τότε, δεν έχω σταματήσει…
Σ’ευχαριστώ..

By: FranSin

FranSin — Tue, 06 Nov 2007 14:43:38 +0000

Αν το πάρεις έτσι, όλα όσα αισθανόμαστε -έστω και ενδόμυχα- κατά το διάστημα της ημέρας, είναι όλα γεννήματα του φόβου και της ανικανότητάς μας: Ζ ητάμε λίγα, γιατί πάντα φοβόμαστε τα πολλά.. Γιατί ίσως είμαστε ανίκανοι να τα διαχειριστούμε... Ή ακόμα ονειρευόμαστε, γιατί είμαστε ανίκανοι να πραγματοποιήσουμε όλα όσα θέλουμε... Σ χεδιάζουμε φοβισμένα με μολύβι, γιατί πρέπει αναγκαστικά να σβήνουμε τα λάθη μας, έτσι ώστε να φαινόμαστε στους άλλους τέλειοι.. Μα, διάβολε, μες τις μουτζούρες κρύβεται όλη η μαγεία! Ε λπίζουμε, ότι θα τα καταφέρουμε, γιατί φοβόμαστε ότι θα αποτύχουμε παταγωδώς... Ρ αγίζουμε, γιατί το θεωρούμε πιο εύκολο από το να σπάσουμε. Μα ακόμα και αν σπάσουμε, είμαστε ανίκανοι να μαζέψουμε μόνοι μας τα γυαλιά. Έ πειτα παραιτούμαστε, γιατί ξέρουμε ότι είμαστε ανίκανοι να συνεχίσουμε να προσπαθούμε.. ή μήπως φοβόμαστε να νικήσουμε; ΆνοιξΕ τα μάτια σου επιτέλους και κατάλαβε ότι, ό,τι δεν Φαίνεται δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει. Μα και να μην υπάρχει, όλο και κάποιος αέρας θα φυσύξει και θα αλλάξει Τα δεδομένΑ, που τόσο υΣτερικά μετράς και ξαναμΕτράς. Γι' αυτό σου λέω, ζΗσε τα και άσε τα φΏτα γύΡω σου ν' αλλάζουν χρωμΑτισμούς.