Posted at 13-07-2007 @ 07:15 by ..::DeUCeD::.. in StigMeS
Συναντιόμαστε συχνά στο τελευταίο καυτό μεσημεριανό βαγόνι.
Αποφεύγω να σε κοιτάξω επειδή λατρεύω το βλέμμα σου.
Μ’ αρέσει που ανεβαίνεις τις σκάλες με τα πόδια, σ’ ακολουθώ.
Κουβαλάς πάντα μια κόκκινη τσάντα πλάτης.
Φαίνεται βαριά και γεμάτη, με κάνει ν’ αναρωτιέμαι.
Χτες σε περίμενα στο Σύνταγμα, το ‘ξερα πως θα ‘ρθεις.
Φορούσες εκείνο το λεπτό πράσινο φόρεμα με την φαρδιά πορτοκαλί ρίγα.
Eίσαι η μοναδική πολύχρωμη πινελιά στην αποβάθρα του γκρίζου.
13-07-2007 @ 09:45 [ID:1043]
Ρε μπαγάσα… κι εσύ στο τελευταίο βαγόνι μπαίνεις;
Καλημέρες.
13-07-2007 @ 09:52 [ID:1044]
Πότε θα της μιλήσεις..;
13-07-2007 @ 15:15 [ID:1042]
tha mporouse na ksekinaei thriller etsi…
pangluko einai
14-07-2007 @ 18:15 [ID:1038]
Μου φαίνεται ότι αν μια γυναίκα γίνει το αντικείμενο του θαυμασμού σου είναι γιατί είναι πραγματικά μοναδική και υπέροχη! Δεν είναι μόνο η περιγραφές σου . . . Είσαι εσύ!
15-07-2007 @ 22:02 [ID:1040]
και πότε, είπαμε, ότι θα της το πεις;
17-07-2007 @ 16:23 [ID:1041]
Γιατί να της το πει;
Έχει άλλη χάρη έτσι..:)
18-07-2007 @ 13:04 [ID:1039]
Πράσινο φόρεμα με φαρδιά, πορτοκαλί ρίγα και κόκκινη, μεγάλη τσάντα…?
Οι πολύχρωμες φαντασιώσεις, μερικές φορές είναι καλυτερα να παραμένουν φαντασιώσεις για να παραμένουν και πολύχρωμες…
..::DeUCeD::.. » RedBag MetroGirl said:
09-11-2007 @ 15:59 [ID:2403]
[...] RedBag MetroGirl: Part 1 [...]