Posted at 04-08-2007 @ 10:55 by ..::DeUCeD::.. in StigMeS
Δεν μπορώ ν’ αντισταθώ άλλο. Θέλω μόνο να σε πλησιάσω. Βρίσκομαι πια στο τέλος του βαγονιού. Στριμώχνομαι στο πλάι, ακριβώς δίπλα σου, χωρίς να σε κοιτάζω. Δεν γυρνάς ούτε μια στιγμή, μάλλον δεν με έχεις προσέξει. Άλλωστε, έχει πολύ κόσμο κι εσύ φαίνεσαι σκεφτική.
Σε παρατηρώ με τ’ ανάβλεμμά μου, σχεδόν σε νιώθω. Είσαι αρκετά πιο κοντή από μένα. Τα χέρια σου είναι γυμνά και δεν έχω δει ποτέ τα νύχια σου βαμμένα. Ούτε άρωμα φοράς μα τ’ ανακατεμένα σου κοντοκομμένα ξανθά μαλλιά μυρίζουν υπέροχα. Θέλω να χώσω το κεφάλι μου μέσα τους και να ρουφήξω αυτή τη μυρωδιά. Τόλμησα -εσκεμμένα- ν’ ακουμπήσω τον αγκώνα μου διστακτικά στον γυμνό σου ώμο. Ένα ακόμα -δήθεν τυχαίο- άγγιγμα του πλήθους. Δεν κουνήθηκες.
Κάνει πολύ ζέστη και το κοντό πράσινο φόρεμα έχει κολλήσει στο κορμί σου τονίζοντας τις γραμμές σου. Στηρίζεις τη πλάτη σου πίσω στον τοίχο. Να μπορούσα να σ’ άκουγα, μόνο για λίγο, να μιλάς, να ένιωθα τον ήχο από τις λέξεις να μου τρυπά τα τύμπανα και ν’ ανακατεύει βαθιά τις ενοχές που κρύβω καθημερινά για σένα στο μυαλό μου. Ακουμπάς το κεφάλι σου πίσω αλλά δεν κλείνεις τα μάτια, πρόσεξα όμως τον τρόπο που δίπλωσες το γυμνό σου γόνατο, ακουμπώντας για λίγο σε όρθια θέση το αριστερό σου πέλμα. Θα μπορούσες, αν με ήξερες, να στηριχτείς πάνω μου, να σε ξεκουράσω. Μα δεν με ξέρεις.
Τ’ αποφάσισα. Έχει μείνει μόνο μια στάση μέχρι να κατέβεις κι ο χρόνος κυλά απίστευτα γρήγορα. Αφήνω το εισιτήριο να γλιστρήσει αδιάφορα από το χέρι μου και την επόμενη στιγμή γονατίζω να το μαζέψω. Την ίδια στιγμή εσύ σκύβεις ελαφρά για να σηκώσεις την βαριά κόκκινη τσάντα. Σχεδόν ακουμπώ με τα μαλλιά το γοφό σου νιώθοντας την ερωτική σου αύρα στο κορμί μου. Θα ‘θελα -έστω για κείνη τη μοναδική στιγμή- να σ’ άρπαζα από τη μέση και να βύθιζα τ’ αυτί μου στη κοιλιά σου. Να ‘μενα γονατισμένος μπροστά σου κι ανίκανος να σου μιλήσω. Μόνο να σε νιώσω.
Μα η στιγμή χάνεται, οι πόρτες ανοίγουν κι εγώ μένω πάλι μόνος στο ίδιο σημείο. Το βλέμμα μου σ’ ακολουθεί στις σκάλες ενώ το μυαλό μου αρνιέται να εγκαταλείψει την εικόνα σου. Έτσι αφήνομαι σε μια μηχανική καθημερινή συνήθεια να βρει τον γαμημένο δρόμο για το σπίτι.
Κοίτα. Είμαι σπίτι κι ιδρωμένος προσπαθώ να καταγράψω αυτές τις στιγμές. Δεν ξέρω αν θα σε ξαναδώ. Αν πρέπει να σε ξαναδώ. Αρχίζω να με φοβάμαι…
04-08-2007 @ 16:40 [ID:1066]
A, ρε γέρο μου…
04-08-2007 @ 16:56 [ID:1067]
thx man,
πράγματι,
αυτό έλειπε…
04-08-2007 @ 20:08 [ID:1068]
Πως το είπανε και οι Madrugada…
Old enough to pay
Young enough to kick around
05-08-2007 @ 02:27 [ID:1069]
Αρχίζω να σε φοβάμαι..
08-08-2007 @ 18:49 [ID:1070]
ki omos! imoun sigouri oti ixa afisi edo ex8es ena mnm! para3ena pragmata…
08-08-2007 @ 19:35 [ID:1071]
Ισως κάποιος άλλος να το βρήκε…
10-08-2007 @ 00:14 [ID:1072]
Εγώ θέλω να την ξαναδείς για καθαρά εγωιστικούς και ωφελιμιστικούς λόγους: επειδή θέλω να ξαναγράψεις για αυτήν. Είναι υπέροχη η πώρωση που έχεις πάθει.
10-08-2007 @ 03:29 [ID:1073]
…ke simfonis me tin pra3i?
..::DeUCeD::.. » RedBag MetroGirl said:
09-11-2007 @ 15:58 [ID:2402]
[...] RedBag MetroGirl: Part 3 [...]