redbag06.jpg

…να μην μιλήσεις στο κορίτσι με την κόκκινη τσάντα, μετά θα την αποφεύγεις…

Στέκομαι ξανά κοντά σου, έρμαιο μιας τύχης που κάνει ακόμα λαθραίες διαδρομές σε καθημερινά βαγόνια, προκαλώντας συνεχείς στάσεις αμηχανίας στους ανασφαλής επιβάτες. Το ‘ξερα από την αρχή πως ποτέ δεν πρόκειται να σου μιλήσω αλλά πάντα προσπαθούσα να καταλάβω το γιατί. Χτες κατάλαβα, χαζεύοντας –πάντα με τα’ ανάβλεμμά μου- την εικόνα σου, την εικόνα σου

Δεν σε ξέρω ούτε –μάλλον- θα σε μάθω ποτέ αλλά η εικόνα σου μ’ αιχμαλωτίζει. Ξέρεις, όσους ανθρώπους γνωρίζουμε στη ζωή, την εικόνα τους γνωρίζουμε και ποτέ τους ίδιους. Μα κι εμείς, αν το καλοσκεφτείς, μια εικόνα προβάλλουμε –ή «προβάλλεται» αν αυτό σε κάνει να νιώθεις λιγότερο ένοχη απ’ ότι εγώ- κι αυτήν διατηρούμε ή αλλάζουμε. Με μια εικόνα ζούμε και μια εικόνα θαυμάζουμε, μισούμε, ερωτευόμαστε.

Σε παρατηρώ πολύ καιρό τώρα, νιώθω όμορφα να σε βλέπω να γεμίζεις τ’ αδειανά μου μεσημέρια μ’ ότι κουβαλάς στην ίδια γεμάτη κόκκινη τσάντα αλλά δεν είμαι ο παρατηρητής, εσύ είσαι. Εγώ κρατώ το ρόλο του δυνητικού αντικειμένου παρατήρησης που προσμένει ανέλπιδα να στρέψει ένας εικονικά επιλεγμένος παρατηρητής την προσοχή πάνω του.

Εδώ και χρόνια, πολλοί ψάχνουν τα κείμενά μου, την εικονικότητά μου κι εγώ κάνω το ίδιο σ’ εκείνους. Βλέπω δηλαδή τους άλλους να παρατηρούν τη δικιά μου εικόνα κι εγώ παρατηρώ τη δικιά τους. Σκέφτομαι πως συχνά οι άνθρωποι που με παρατηρούν σχολιάζουν με κάμποσες γραμμές στο μπλογκ μου μα εγώ δεν τους απαντώ συχνά και –θα φανεί γελοίο- πολλές φορές νιώθω ενοχές γι’ αυτό. Όχι γιατί δεν έχω τι να τους πω αλλά γιατί δεν σχολιάζουν εμένα αλλά την εικόνα μου. Ταυτίζουν αυτό που βλέπουν με αυτό που θέλουν να δουν, οικειοποιούνται μια εικόνα και προσπαθούν να επικοινωνήσουν μαζί της, όπως άλλωστε κάνω κι εγώ.

Κι έτσι, ακόμα και να μου δινόταν η ευκαιρία να σου μιλήσω αληθινά, τι άλλο μπορεί να σου ‘λεγα παρά πως έχεις την πιο φωτεινή, την πιο πολύχρωμη, την πιο έντονη εικόνα που χω δει στις γκρίζες αποβάθρες, πως νιώθω αγωνία αν θ’ ανέβεις στην επόμενη στάση κι απογοήτευση όταν ο κόσμος μ’ εμποδίζει να δω το βλέμμα σου από μακριά? Μα τότε εσύ θα ‘ρχόσουν στη θέση μου και θα με κοίταζες με απορία ενώ θα σκεφτόσουν τι ν’ απαντήσεις σε κάποιον που χαζεύει μια μεσημεριανή εικόνα. Θα μπορούσες να πεις ένα ευγενικό «ευχαριστώ» ή ένα δικαιολογημένο «ρε άντε στο διάολο» ή ίσως να μην μιλούσες καθόλου. Μα δεν θα έλεγες τίποτα διαφορετικό μιας που η εικόνα σου θα μου μιλούσε απαντώντας πάλι σε μια εικόνα, τη δικιά μου.

Αναρωτιέμαι λοιπόν, αν όλοι μας μιλάμε προσπαθώντας να προσεγγίσουμε μόνο μια εικόνα που μας άρεσε, την εικόνα του άλλου που μας έκανε εντύπωση και αν τελικά αυτή αντιστοιχεί σε εκείνον που τη «φέρει». Όχι, δεν έχω τίποτα με τις εικόνες αλλά, ξέρεις, πολλές φορές οι εικόνες δεν είναι δικές μας, τις δανειστήκαμε για να κρύψουμε ότι θα μπορούσε να βγει χωρίς αυτές, εκθέτουμε για να μην εκτεθούμε, τόσο απλά. Ίσως να ζούμε σ’ έναν κόσμο που «φέρουμε» μια εικόνα προσπαθώντας να ταυτιστούμε με αυτήν αλλά και να ταυτίσουμε τον άλλον με την δικιά του κι αυτός να είναι ο πιο ανώδυνος τρόπος να ζούμε.

Λατρεύω την εικόνα σου και δεν σου κρύβω πως την περιμένω κάθε μεσημέρι προσπαθώντας να φυλακίσω στο κεφάλι μου όλες σου τις κινήσεις. Φτιάχνω ιστορίες με τις δικές σου εικόνες, που παύουν πια να ‘ναι δικές σου, αλλά γίνονται δικές μου. Τις κλέβω μία μια, όσες μπορώ ν’ αρπάξω, φωτογραφίζοντας στη μνήμη μου αυτό που εσύ προβάλλεις. Και μ’ αρέσει να μιλάω συχνά για σένα -μιλώντας ουσιαστικά σε μένα- προσπαθώντας να ταιριάξω τη δικιά μου εικόνα μέσα σου. Όμως γι’ αυτό δεν θα σε πλησιάσω ποτέ, γιατί δεν ξέρω πώς να προσεγγίσω τον εαυτό μου.

Ας κρατήσω μόνο την αγωνία μου να ξαναδώ την κόκκινη τσάντα που σε συντροφεύει όσο διαρκεί το ρουτινιάρικο, υπόγειο ταξίδι μου από το μηδέν στο πουθενά…

μα αν κάποτε μιλήσω στο κορίτσι με την κόκκινη τσάντα, θα πάψει να υπάρχει

8 → ← 7 → ← 6 → ← 5 → ← 4 → ← 3 → ← 2 → ← 1

Tags: § §

57 Comments

Go to Comment Form »
  1.   Godot said:

    09-11-2007 @ 17:57

    [+]

    O tell me why? Why? Why? Why the ceiling still shakes? Why the fixtures turn to serpents snakes? This desire to possess her is a wound and its naggin at me like a shrew but, ah know, that to po... ...

  2.   Motorcycle boy said:

    09-11-2007 @ 18:35

    [-]

    Μου φαίνεται πως το κορίτσι με την τσάντα είναι πολύ βολική ύπαρξη.

  3.   ..::DeUCeD::.. said:

    09-11-2007 @ 18:46

    [+]

    She's wearing them bloo-stockens, ah bet! and standin like this with my ear to the ceiling Listen ah kno it must sound absurd but ah can hear the most melancholy sound ah ever heard! Walk'n'cry... ...

  4.   paperflowers said:

    10-11-2007 @ 01:19

    [+]

    Χμμ.. ίσως είναι βολική γιατί δε σου σκάει ένα χαμόγελο, μια καλημέρα, ή ένα ξαφνικό φιλί από το πουθενά, προ(σ)... ...

  5.   ..::DeUCeD::.. said:

    10-11-2007 @ 08:37

    [+]

    Ναι, είναι βολική γιατί δεν ρισκάρω τίποτα, άλλωστε όλοι δε βολευόμαστε σε τέτοιες σχέσεις? Μόνο που το βόλεμα... ...

  6.   paperflowers said:

    10-11-2007 @ 14:08

    [+]

    Το ρίσκο παίζει πάντα, ακόμα και τώρα. Εξαρτάται πώς το βλέπει κανείς και τι έχει να ρισκάρει φυσικά. Αν αλλά... ...

  7.   BLISS said:

    11-11-2007 @ 00:43

    [+]

    ξερεις..μπορει τα μισα απ οσα λες..να ναι φαντασικα..πλασμενα στην σκεψη σου ή σε αυτο που ζητας αλλα εδωσες μι... ...

  8.   wxra said:

    11-11-2007 @ 00:53

    [-]

    ζωή που δεν μοιράζεται είναι ζωή κλεμμένη λεει -σωστά- το τραγουδάκι. Ζωή, όμως, όχι εικόνες…

  9.   Inner Silence said:

    11-11-2007 @ 01:41

    [-]

    Αχ, να’το πάλι το κορίτσι με την κόκκινη τσάντα! Τα πιο όμορφα ποστ τα έχεις κάνει με αυτήν. Καλησπέρα :)

  10.   ..::DeUCeD::.. said:

    11-11-2007 @ 16:22

    [+]

    Τα δημοσιεύματα γι' αυτήν είναι τόσο όμορφα για μένα, όσο η εικόνα της. Μα τι είναι η ζωή αν όχι μια σειρά από ει... ...

  11.   fisp said:

    12-11-2007 @ 07:52

    [+]

    Κι όμως όλα αυτά είναι τόσο αληθινά και τόσο ουσιαστικά, νομίζω πως η αποδοχή αυτής της Ιστορίας ανήκει στην ε... ...

  12.   weirdo said:

    12-11-2007 @ 09:00

    [+]

    Η ίδια σκηνή σε επανάληψη. Κι όμως κάθε φορά, λες και είναι η πρώτη.. (Σου έχω πει πως είναι από τις πιο ρομαντ... ...

  13.   mplim-mplom said:

    12-11-2007 @ 11:18

    [+]

    "Σκέφτομαι πως συχνά οι άνθρωποι που με παρατηρούν σχολιάζουν με κάμποσες γραμμές στο μπλογκ μου μα εγώ δεν τ... ...

  14.   ..::DeUCeD::.. said:

    12-11-2007 @ 11:45

    [+]

    Θα μπορούσα με χίλια mplim κι άλλα χίλια mplom να περιγράψω όλα τα σημεία πάνω της για να καταλάβεις το πόσο διαφορ... ...

  15.   aspic said:

    12-11-2007 @ 18:38

    [+]

    Τώρα εσύ καπετάν σαχλαμάρα έχεις την αγωνία,που όπως ωραία την εξέφραζε και ένας ανώνυμος αρχαίος,ότι άν ήσου... ...

  16.   fisp said:

    14-11-2007 @ 08:16

    [+]

    Βαφτίσαμε την κυνικότητα ρεαλισμό και την κάναμε σημαία…. Όλοι εμείς οι… σαχλαμάρες και οι… μπλοκογλυφτι... ...

  17.   wpleftyboy said:

    14-11-2007 @ 14:21

    [+]

    "Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα, ο τρόπος με τον οποίο μεγαλώσαμε, ο τρόπος με τον οποίο μάθαμε να εκφραζόμαστ... ...

  18.   wpleftyboy said:

    14-11-2007 @ 19:13

    [+]

    θυμηθηκα και τις "παλιες καλες μερες " στο υποστεγο-εμισσος εκει λοιπον ειχα ενα ας το πω tag που εβγαινε κατω ... ...

  19.   aspic said:

    14-11-2007 @ 19:32

    [+]

    Δηλαδή λέφτυ,όπως λέει και ο γιανναράς στο ωραίο του κείμενο που παρέθεσες: "Μιλάμε για νέκρα, όταν ο λόγος σ... ...

  20.   wpleftyboy said:

    15-11-2007 @ 00:40

    [+]

    bre ατιμε φιλ ντιουσντ ..μου διορθωσες το ΟΡΑ ΜΗΔΕΝ σε ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ αλλα να ξερεις οτι στο δισκακι γραφει ΟΡΑ ΜΗΔΕΝ... ...

  21.   wpleftyboy said:

    15-11-2007 @ 10:54

    [+]

    για κατσε ομως ρε φιλε εδω που τα γραφουμε μπορει να βγει κανενας ,που βαριεται να διαβαζει τα ψιλα γραμματα ... ...

  22.   fisp said:

    15-11-2007 @ 12:04

    [+]

    Είναι κατανοητός ο προβληματισμός για την μορφή που παίρνει το μέσο και για το τι τελικά αντιπροσωπεύει στον ... ...

  23.   ..::DeUCeD::.. said:

    15-11-2007 @ 22:37

    [+]

    Υπάρχει τίποτα πιο γνήσιο και αυθεντικό από το να μήν λέμε τίποτα επειδή ακριβώς δέν έχουμε να πούμε τίποτα; ... ...

  24.   wpleftyboy said:

    16-11-2007 @ 12:52

    [+]

    "Εμείς οι -δήθεν- σύγχρονοι παλεύουμε για να αναδείξουμε τη Διαφορά αλλά με μόνο μας κίνητρο να την οριοθετήσο... ...

  25.   paperflowers said:

    16-11-2007 @ 15:06

    [+]

    Wplefty την Αλήθεια, πώς την αντιλαμβάνεσαι? Και τι σε κάνει να πιστεύεις πως υπάρχει σαν ένα συμπαντικό μυστικό ... ...

  26.   aspic said:

    16-11-2007 @ 18:44

    [+]

    Βρε αναθεματισμένε καπετάν σαχλαμάρα,μου φαίνεται ότι λόγω των πολλών μπλογκοασχολιών σου τελευταία,δέν αφι... ...

  27.   WPLEFTYBOY said:

    16-11-2007 @ 18:47

    [-]

    αμα δεν κανεις την κληρωση ,παρουσια δικαστικου αντιπροσωπου , δε σου λεω οσο και να θελω !!!!λολ

  28.   paperflowers said:

    16-11-2007 @ 22:18

    [+]

    Ναι Ασπίκ, πιστεύουμε ότι τα μπλογκς πάσχουν από τον συμβατικό λόγο και είναι απειροι αυτοι που κάνουν επισκε... ...

  29.   wpleftyboy said:

    17-11-2007 @ 00:33

    [+]

    αφου το λες ετσι ρε paper παντως δε διαφωνω οτι υπαρχουν και ειλικρινεις μπλογκερ οπως υπαρχουν και ελικρινει... ...

  30.   paperflowers said:

    17-11-2007 @ 07:15

    [+]

    Το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό είναι ότι εκπαιδευόμαστε από μικροί, να πιστεύουμε στην ύπαρξη μιας Αλ... ...

  31.   οι σκιές μιλάν said:

    17-11-2007 @ 18:15

  32.   ..::DeUCeD::.. said:

    17-11-2007 @ 18:38

    [-]

    μια χαρά βγήκε το λινκ, απλά πρέπει ν’ ανοίξεις όλο το σχόλιο για να το δεις, να και το website: http://www.nygirlofmydreams.com/

  33.   wpleftyboy said:

    19-11-2007 @ 01:27

    [+]

    και μενα το πρωτο πραγμα που μου ρθε στο κεφαλι ειναι οτι εκπαιδευομαστε να πιστευουμε οτι εκπαιδευομαστε να ... ...