Posted at 01-08-2008 @ 11:33 by ..::DeUCeD::.. in Deamons
Όλα άρχισαν όταν εκείνος ο κρετίνος ο Πέρυ Κόμο τραγούδησε τη Γκλεντόρα. Άκου, πτώμα, να μαθαίνεις…
Posted at 08-02-2008 @ 16:09 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Κοιτάζω σκυμμένος το άδειο χαρτί, το άδειο κρεβάτι, το άδειο σπίτι, μήνες τώρα, ανίκανος να γράψω παρά μόνο σύμβολα. Ίσως έφτασε η ώρα να δοκιμάσω, μια ακόμα φορά… άλλωστε, τίποτα δεν έμεινε δικό μου…
Posted at 29-05-2007 @ 23:07 by ..::DeUCeD::.. in Deamons
Που πας?
Κάπου… έτσι… γενικά να την πέσω…
Τι γίνεται πάνω?
Πάνω? Τι γίνεται πάνω? Ντάξει, όλα καλά πάνω.
Κοίτα… κοίτα… άμα θέλεις να κοιμηθούμε μαζί… ντάξει…
Ξέρεις κάτι?
Τι?
Δεν μ’ αρέσει έτσι…
Και πως το περίμενες δηλαδή?
Δε ξέρω, δε ξέρω… κάπως αλλιώς… πάντως όχι έτσι.
…
Πάω μια βόλτα στο δρόμο…
…
Read more…
Posted at 29-03-2007 @ 16:13 by ..::DeUCeD::.. in Slash 'N' Burn
Troubleshoot Ι
- Ιστορία είναι το alien στο πίσω μέρος του κεφαλιού σου μια τρύπα που φωτίζεται από σκέψεις και ονειρώξεις τόσο που εκτοξεύονται σπίθες παντού στα κύτταρα του εγκεφάλου τέτοιες που παίρνουν κάθε κομμάτι από το δέρμα σου βαμμένο και το χαρίζουν ανιδιοτελώς σε άλλη ύλη μια ύλη β κατηγορίας που ανυψώνεται αντίστροφα και σε τεμαχίζει.
- Βουίζει αυτό το φως μες στο κρανίο γεννά μια φλέβα πάνω στο μέτωπό σου και σπάει σε σταγόνες.
- Τρεις μεγάλες σταγόνες ή πέντε μικρές σχηματίζουν μια λίμνη σε μέγεθος αφαλού.
Παίρνει τη μορφή της πρώτης στιγμής και τις καταπίνει.
Posted at 24-03-2007 @ 00:07 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Βουτιά στο κόκκινο κοντινής, ύπουλης συνείδησης, αναζητώντας ανεξίτηλα σημάδια πολλαπλών εραστών, νιώθοντας αμέτρητες φορές νοθευμένες, υστερικές ενοχές ανικανότητας.
Μου λεν, αν βγω από τον κύκλο θα χαθώ,
στα όρια του μοναχά να γυροφέρνω.
Και πως ο κόσμος είναι ανήμερο θεριό
κι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω.
Posted at 11-03-2007 @ 03:43 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Ίσως πιο πολύ απ’ όλα να πληγώνει ο Λόγος. Όλα τα αναξιοπαθή επεξεργασμένα παράγωγα λύματα της χωματερής του εγκεφάλου. Τα σκουπίδια που εκφέρουμε και μ’ αυτά τρεφόμαστε υπέροχα απλά, δυνητικά ονειρικά, αρρωστημένα έκφυλα, ικανοποιώντας αναλώσιμους επιφανειακούς φλοιούς ναρκισσιστικής ηδονής, μεταθέτοντας την ουσία, την αναζήτηση του/για «ΜΕΤΑ».
