Posted at 29-03-2007 @ 16:13 by ..::DeUCeD::.. in Slash 'N' Burn
Troubleshoot Ι
- Ιστορία είναι το alien στο πίσω μέρος του κεφαλιού σου μια τρύπα που φωτίζεται από σκέψεις και ονειρώξεις τόσο που εκτοξεύονται σπίθες παντού στα κύτταρα του εγκεφάλου τέτοιες που παίρνουν κάθε κομμάτι από το δέρμα σου βαμμένο και το χαρίζουν ανιδιοτελώς σε άλλη ύλη μια ύλη β κατηγορίας που ανυψώνεται αντίστροφα και σε τεμαχίζει.
- Βουίζει αυτό το φως μες στο κρανίο γεννά μια φλέβα πάνω στο μέτωπό σου και σπάει σε σταγόνες.
- Τρεις μεγάλες σταγόνες ή πέντε μικρές σχηματίζουν μια λίμνη σε μέγεθος αφαλού.
Παίρνει τη μορφή της πρώτης στιγμής και τις καταπίνει.
Posted at 28-03-2007 @ 09:35 by ..::DeUCeD::.. in Damned
Πέρασαν δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια από τότε που ψιθύρισα «σ’ αγαπώ», την ώρα που την γαμούσα πισωκολλητά, πάνω στον έρημο φάρο της Περαχώρας στο Λουτράκι, λερώνοντας σκόπιμα όσες ελευθεριακές λέξεις ήξερα με ύπουλα αγοραία συναισθήματα.
Posted at 05-02-2007 @ 13:41 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Σπάνιες τριγωνικά σκαληνές σκέψεις μηρυκάζουν εξουσιαστικές επιθυμίες,
πλαισιωμένα όνειρα από αλκοόλ σέρνουν μεταχρονολογημένες αλήθειες,
σε ανθρώπους που λάτρεψαν πως είναι, χωρίς εικονικά να το πιστεύουν.
το ξέρεις, είναι πως πάντα με ξεγελούσε ο καπνός σου…
Posted at 16-01-2007 @ 13:46 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Από βαριά κουρασμένη μέχρι τιποτένια μελαγχολική -μα καθόλου στημένη- στον άχαρο ρόλο της barwoman, το μόνο που δεν χαρίζει είναι το χαμόγελό της.
Posted at 11-01-2007 @ 02:27 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Εφήμερα χαμένος σε γνώριμο μισοσκόταδο, ταξιδεύοντας σε μουσικά άστατους ρυθμούς, απαλλοτριωμένος -once more- σε τιμή ευκαιριακή, έχοντας μοναχική παρέα τον μοναδικό απάνθρωπο που θα μπορούσε να μου τύχει, αναζητώ άσκοπα, για περίπου σαράντα χρόνια, τα δίκοπα οινοπνευματώδη μονοπάτια που μπόρεσα να κατανοήσω πως –πιθανόν- να υπάρχουν.
Posted at 05-01-2007 @ 12:47 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που μιλήσαμε για πρώτη φορά. Όμως δεν είμαι σίγουρος πόσα ακριβώς χρόνια τον ξέρω. Γνωριζόμαστε από τότε που ήμασταν ακόμα έφηβοι, που ρωτάγαμε αχόρταγα ο ένας τον άλλον, ψάχνοντας απαντήσεις για τον κόσμο μας και τον εαυτό μας. Από τότε βρισκόμαστε τακτικά, συνήθως βράδια –μάλλον πάντα βράδια- όταν είμαι κι εγώ -κι αυτός- μόνος.
Posted at 28-12-2006 @ 01:41 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Αναλογίζομαι πως δεν θυμάμαι τι γεύση είχε ο καφές μου το πρωί και δεν μπορώ να υπολογίσω -έστω με σχετική ακρίβεια- πόσους καφέδες έχω πιει το χρόνο που πέρασε. Αναρωτιέμαι πόσα πράγματα τελικά θυμάμαι από όσα έζησα και διαπιστώνω με τρόμο πως, όσα πράγματι θυμάμαι πως έζησα, είναι ελάχιστα. Στην ουσία έζησα μόνο έξι μικρές εφήμερες στιγμές μένοντας απελπιστικά ζωντανός-νεκρός για όλο τον υπόλοιπο χρόνο.
