Posted at 23-01-2007 @ 02:25 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Λυτρωμένος και μισοκρυμμένος πίσω από πολλά αστεία μαύρα μπουκάλια Guinness, παλεύοντας να ρουφήξω ύπουλα –συχνά ασύδοτα κι άλλες φορές ασυναίσθητα- τα τυχαία δακτυλικά αγγίγματα των πολύ καλά πράσινων και πάντα ερωτικών -μα απίστευτα λατρευτά μικροκαμωμένων- Heineken, σκοπεύοντας την αλήθεια σε μια πλαστά αιώνια, πάντα εφήμερη και ηδονικά αιματοβαμμένη νύχτα, απέτυχα τελικά να μην ξανακούσω το γνωστό «θέλω να περπατήσω μόνος» που ψιθύρισε επιτηδευμένα, μα λάγνα μεθυσμένα, ο Άλλος Εαυτός Μου.
απορίες χιλιάδες…
Posted at 21-12-2006 @ 15:50 by ..::DeUCeD::.. in Damned
Ξύπνησα ιδρωμένος, νύχτα.
Ο ίδιος –χρόνια- ερωτικός μου εφιάλτης.
Η ίδια –χρόνια- αναθεματισμένη μου ανάμνηση.
Posted at 07-12-2006 @ 13:19 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Σου ζήτησα να με μάθεις, μόνο για μία φορά.
Φοβήθηκες μήπως ζήσεις για πάντα.
Χαίρομαι που δεν σταμάτησες ποτέ.
Posted at 04-12-2006 @ 09:48 by ..::DeUCeD::.. in Deamons
Σταμάτησα. Δε βιάζομαι, ούτε προσέχω χριστουγεννιάτικα δέντρα. Συχαίνομαι το πάθος σου για τα Χριστούγεννα. Άκουσε κοριτσάκι, δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης και δεν πρόκειται να σου φέρει τίποτα. Του ‘χεις γράψει απο πέρισυ το γράμμα κι εκείνος συνεχίζει να σε γράφει. Θα του γράψεις και φέτος να σου φέρεi μια πλάτη γιατί δε σ’ αρέσει αυτή η μελανιασμένη, αλλά πάλι, με την ίδια μελανιασμένη πλάτη θα τη βγάλεις. Κάποιος περπατάει δίπλα σου κι εσύ μπορείς να του μιλήσεις, όμως, αλήθεια πες μου, μπορείς?
Posted at 24-11-2006 @ 22:44 by ..::DeUCeD::.. in Damned
Δεν θα δυσκολευόμουνα πολύ να εντοπίσω το «στόχο» μου με αυτά τα χαρακτηριστικά και τις πληροφορίες, ακόμα και εάν βρισκόταν σε άλλη πόλη, αλλά θα αφιέρωνα όλο μου το χρόνο και την εμπειρία ενώ εκείνη… κι όμως, υπολόγισα λάθος, δεν εκτίμησα ακόμα ένα της χαρακτηριστικό, το ότι παθιαζόταν με αυτό που πίστευε κι έκανε τα πάντα για να το πραγματοποιήσει. Μα δεν την ήξερα…
Στο άκουσμα του ονόματός της κατάλαβα πως δεν μπορούσα πια να κάνω πίσω. Άνοιξα, λοιπόν, τη πόρτα, κάτι για το οποίο δεν μετάνιωσα ποτέ.
Posted at 21-11-2006 @ 10:57 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Στρογγυλοκάθεται απέναντί μου κάθε γαμημένο πρωί τα τελευταία πέντε χρόνια. Μια υπέρβαρη, πολύτεκνη, δίποδη φάλαινα που παραλαμβάνει γκίλι-ντάιετ καθημερινά, καταβροχθίζοντας ανούσιο πλακτόν σε τόνους, μιλώντας μπουκωμένα στο τηλέφωνο για ώρες.
Το χειρότερο απ’ όλα είναι πως ο υποανάπτυκτος εγκέφαλός της αντιλαμβάνεται το περιβάλλον της προσαρμοσμένο στην ηθική της μικροαστικής ιδιοτροπίας που τη χαρακτηρίζει, χωρίς η ίδια ποτέ να μπορέσει να το αντιληφθεί.
Posted at 21-11-2006 @ 01:04 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Με λένε D.
Είναι το όνομα μιας μάσκας καινούργιας και γιαλιστερής. Μιας μάσκας υπέροχα τραγικής.
Με λένε D.
Εφτασα μετά από πολύ καιρό στην αρχή. Κι ενώ -τι ειρωνεία- ξεκίνησα γνωστός, άγνωστος ξέμεινα στα παλιά μου στέκια, απροσάρμοστος κι ανέντιμος, απαθής μα εγωιστής με σκοπό μόνο να πάρω μια -ακόμα- ζωή.
Τη δικιά σου ζωή.
