Ανασκευάζω τις παλιές ελπίδες
ξεκινώντας από ένα μηδέν,
καταλήγω στο παρόμοιο
χωρίς το διαφορετικό ένα,
μοιάζει ν’ αποδεικνύω
όχι μόνο μια φορά-
πως ο νους περιστρέφεται κυκλικά,
σύμφωνα με τη πρωινή φορά δεικτών
ενός στρογγυλού ρετρό ξυπνητηριού.

Συλλογίζομαι στα κρυφά τη θλίψη
σαν αυτόπτης μάρτυρας του οικείου
-το είδωλο-
ή σαν επαναλαμβανόμενη ανάμνηση
συνεχούς, μα τυχαίας, παρέκκλισης.
Αναμενόμενοι κι αρρωστημένοι θάλαμοι
φιλοξενούν χρόνια ασθενείς σκέψεις
μα τριγύρω, στυγνοί, καθημερινοί επισκέπτες
φέροντες δώρα, ξανά ίδιες, λάγνες ελπίδες.

Tags: §

Ίσως πιο πολύ απ’ όλα να πληγώνει ο Λόγος. Όλα τα αναξιοπαθή επεξεργασμένα παράγωγα λύματα της χωματερής του εγκεφάλου. Τα σκουπίδια που εκφέρουμε και μ’ αυτά τρεφόμαστε υπέροχα απλά, δυνητικά ονειρικά, αρρωστημένα έκφυλα, ικανοποιώντας αναλώσιμους επιφανειακούς φλοιούς ναρκισσιστικής ηδονής, μεταθέτοντας την ουσία, την αναζήτηση του/για «ΜΕΤΑ».

Read more…

Tags: § §

Διαδηλωτές με ντουντούκες, με πλακάτ
έκοβαν τη κυκλοφορία, φώναζαν
«Όλοι εμπρός να ξαναχτίσουμε τον κόσμο»
πολλοί ανάμεσά τους ήσαν περασμένων γενεών
«Δεν χτίζουμε με υλικά κατεδαφίσεων»
είπε ο φίλος που στεκόταν δίπλα του
«θα πρέπει πρώτα να πετάξουμε τα μπάζα
μαζί και την ωριμότητα των ομηλίκων μας.»

Εκείνος, με τόση αζήτητη ωριμότητα,
δεν μπορούσε να περιμένει άλλο
κατέβηκε από το πεζοδρόμιο
κι ακολούθησε την πορεία.
Φωνάζοντας ρυθμικά
ένιωθε ν’ απομακρύνεται
η αναγνώριση ενός επιπλέον τέλους.

«Φωνάζοντας Ρυθμικά»
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Συνέχεια στο άρθρο του Motorcycle Boy

Tags: § §

Νιώθω υπέροχα που η επαφή με το είδωλο με σπρώχνει στην εφήμερη αναζήτηση μα δυσκολεύομαι να αποβάλλω την νυχτερινή μελαγχολία, όταν αυτή πραγματώνεται μακριά μου.

Read more…

Tags: §

Τα πράγματα που οι άνθρωποι και οι περιστάσεις
έλεγα πως δεν μ’ άφηναν να ξεστομίσω
άραγε είχαν πάρει οριστικό περίγραμμα
ή έσβηναν πριν καν σχηματιστούν
μέσα σε νοερές, μεταβαλλόμενες επαναλήψεις?

ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Tags: §

Στριμωγμένος στην πολύχρωμη, σχεδόν καφετί, πολυκοσμία, οσμίζομαι την αδιαθεσία της μοναξιάς |ου, εν μέσω παρατρεχάμενου αναλογούντος ροκ θορύβου. Το αλκοολούχο πολυταξιδεμένο γυάλινο εσώρουχο είναι ασφυκτικά γεμάτο ανήλιαγη θλίψη κι εγώ δεν μπορώ να |ου δώσω τίποτα προσδόκιμο, παρόλο που το θέλω όσο κάτι, όχι μόνο όταν περιστασιακά ψιθυρίζεται.

Read more…

Tags: §