Posted at 31-01-2007 @ 21:25 by ..::DeUCeD::.. in Deamons
Το Αυτί του Ταραντίνο
Χρηστός Τσανάκας
Cult 2000, Προκλήσεις Νέας Εποχής
Εκδ. futura,Σελ. 64-67
HOT ROD: Το αυτί (επίτιμο σάουντρακ και σημειολογία ταινιών) του Ταραντίνο! Πειραγμένα τετράτροχα και δίτροχα «ταράζουν τα νερά». Άγρια τατουάζ στη λαμαρίνα γυαλίζουν σαν αφρόψαρα. Surf ήχοι σκίζουν τον αφρό των ημερών. Με τη Μισιρλού στη διαπασών. Τη ρεμπέτικη ωδή του Ρουμπάνη που έριξε οκτάνια στη λατρεία του ωκεανού, λίγο πριν αυτή μετακομίσει απρόσμενα στην άσφαλτο, για να ανταλλάξει το μεγάλο κύμα ηλιοκαμένων Διόνυσων με το μεγάλο σπινάρισμα οδικών φυλών. Των αειθαλών Hot Rodders. Βιτσιόζων της μόστρας και της κόντρας. Μεγάλων ατίθασων παιδιών.
Posted at 26-01-2007 @ 11:46 by ..::DeUCeD::.. in Deamons
Το πέμπτο ορατό ποίημα
Πωλ Ελυάρ
Ζω μες στις αρίφνητες των εποχών εικόνες
Και των ετών
Ζω μες στις αρίφνητες εικόνες της ζωής
Μες στο υφάδι
Των μορφών των χρωμάτων της κίνησης των λόγων
Posted at 26-01-2007 @ 11:29 by ..::DeUCeD::.. in Deamons
Αβαδδών ο εξολοθρευτής
Ernesto Sabato
Εκδόσεις Εξάντας
Σελ. 554 - 557
Posted at 26-01-2007 @ 11:17 by ..::DeUCeD::.. in Deamons
Posted at 26-01-2007 @ 10:42 by ..::DeUCeD::.. in Deamons
Οκνηρίας εγκώμιον ή Γιατί μας κλαίνε κι οι ρέγγες
Βασίλης Καραβίτης
Εκδ. Στιγμή
Σελ. 45 - 48
Διαδρομές μες στο κενό που κολυμπάμε.
Posted at 26-01-2007 @ 10:18 by ..::DeUCeD::.. in Deamons
Η ανταρσία της μουστάρδας
Αλέξανδρος Αραμπατζής
Εκδ. Μανδραγόρας
Σελ. 47 - 54
Κάτω από το θανατηφόρο βλέμμα του πομπού ψυχορραγεί ο ανυποψίαστος δέκτης
Θα μπορούσα, ίσως να διηγηθώ σε σας τη ζωή μου, καλέ μου κύριε, που το δίχως άλλο είστε καλόκαρδος άνθρωπος, αξιοπρεπής και με εξαιρετικά αισθήματα.
Posted at 23-01-2007 @ 02:25 by ..::DeUCeD::.. in Cursed
Λυτρωμένος και μισοκρυμμένος πίσω από πολλά αστεία μαύρα μπουκάλια Guinness, παλεύοντας να ρουφήξω ύπουλα –συχνά ασύδοτα κι άλλες φορές ασυναίσθητα- τα τυχαία δακτυλικά αγγίγματα των πολύ καλά πράσινων και πάντα ερωτικών -μα απίστευτα λατρευτά μικροκαμωμένων- Heineken, σκοπεύοντας την αλήθεια σε μια πλαστά αιώνια, πάντα εφήμερη και ηδονικά αιματοβαμμένη νύχτα, απέτυχα τελικά να μην ξανακούσω το γνωστό «θέλω να περπατήσω μόνος» που ψιθύρισε επιτηδευμένα, μα λάγνα μεθυσμένα, ο Άλλος Εαυτός Μου.
απορίες χιλιάδες…
