Posted at 26-10-2007 @ 13:19 by ..::DeUCeD::.. in Meta
Θεωρώ πως σε ένα μπλογκ υπάρχει εκείνος που δημοσιεύει ένα κείμενο με κάποιο θέμα και οι αναγνώστες, κάποιοι από τους οποίους σχολιάζουν το κείμενο ή ανοίγουν μια κουβέντα μεταξύ τους ή/και με τον συντάκτη (θεματοθέτη).
Κάποιες φορές η κουβέντα ανοίγει περισσότερο και τότε τα σχόλια πέφτουν βροχή, χωρίς πια να είναι σχόλια αλλά συζητήσεις. Αυτό επιτρέπει να δημιουργηθούν λεκτικές αντιπαραθέσεις και ν’ ακουστούν διαφορετικές απόψεις αλλά υπάρχουν αναγνώστες που μένουν στο περιθώριο και δεν εκφράζονται γιατί πολύ απλά δεν θέλουν να πάρουν μέρος σε μια κουβέντα. Τα τελευταία δημοσιεύματα και ειδικότερα τα σχόλιά τους με έβαλαν σε σκέψεις. Όχι γι’ αυτά κάθε αυτά τα σχόλια, αλλά για την εξουσία που μάλλον ασκεί (χωρίς να το θέλει) ο σχολιαστής στον αναγνώστη (μην απορείτε, υπάρχει και αυτή).
Κάθισα λοιπόν και προβληματίστηκα με το πως θα μπορούσε να συνεχίσουν να δημιουργούνται συζητήσεις και αντιπαραθέσεις αλλά παράλληλα ο επισκέπτης να μην χρειάζεται να τις διαβάσει εάν δεν θέλει. Όπως αντίστοιχα στην κεντρική σελίδα υπάρχει μέρος του δημοσιευμένου κειμένου και εφόσον ο αναγνώστης επιθυμεί διαβάζει το υπόλοιπο, έτσι θα έπρεπε να γίνεται και με τα σχόλια σε κάθε κείμενο.
Έψαξα παντού αλλά δεν βρήκα κάτι χρήσιμο και αποφάσισα να δημιουργήσω εγώ ένα plugin. Βρήκα λοιπόν κάποιο αντίστοιχο plugin που έκανε παρόμοια δουλειά και πήρα τον κώδικα από εκεί, τον άλλαξα και τον προσάρμοσα με τέτοιο τρόπο που να βολεύει (τουλάχιστον για αρχή) εμένα. Επιπλέον, επειδή όλα στο ανοιχτό λογισμικό βασίζονται στο μοίρασμα, το έδωσα μήπως χρησιμεύσει και σε κάποιον άλλον (όπως αντίστοιχα χρησιμοποιώ κι εγώ).
Έτσι λοιπόν έφτιαξα το Collapsible Comments με σκοπό να δώσω την επιλογή στον αναγνώστη να διαβάζει ολόκληρα μόνο εκείνα τα σχόλια που επιθυμεί ανοίξει, χωρίς να μακραίνει υπερβολικά η σελίδα. Και βέβαια η ιδέα “γεννήθηκε” από εκείνους που σχολιάζουν με μεγάλα κείμενα γιατί χωρίς αυτούς δεν θα μου πέρναγε η ιδέα από το μυαλό και επιπλέον είχα καιρό να αρχίσω να παίζω με κώδικα, κάτι το οποίο ποτέ δεν ήταν το “φόρτε” μου.
Για όσους ενδιαφέρονται περισσότερο για το plugin ας πάνε στην δικιά του σελίδα που αυτή τη στιγμή είναι στα αγγλικά αλλά ίσως ακολουθήσει και ελληνική έκδοση.
26-10-2007 @ 20:33
Τρέχα γύρευε τι ύποπτους σκοπούς θα σου αποδώσουν γι΄αυτό! Αλήθεια, γιατί όταν ανοίγεις δεύτερο σχόλιο κλείνει το προηγούμενο; Παίζει να αλλάξει αυτό;
26-10-2007 @ 21:48
Αυτή τη στιγμή μπορείς να έχεις μόνο ένα σχόλιο ανοιχτό αλλά κοιτάζω αν μπορείς να έχεις ανοιχτά όσα επιλέξεις. Ψάχνω ακόμα να δω τι μπορώ να κάνω καλύτερο αλλά είναι ακόμα νωρίς. Περισσότερα την επόμενη βδομάδα που θα χω καταλήξει σε κάποια καλύτερη (ελπίζω) μορφή.
26-10-2007 @ 22:15
Ντιούσντ,σε θαυμάζω για την προκοπή σου και την φαντασία σου και για όλα αυτά τα πράγματα που φτειάχνεις που ιδέα δέν έχω πώς γίνονται και για αυτό μου προκαλουν δέος.
Πραγματικά νομίζω πώς μας χρειαζόταν μιά τέτοια τετραπάκ συσκευασία με ωραίο και πρακτικό καπάκι,για να βάζουμε μέσα τα κείμενά μας και να μήν ξυνίζουν.
Μπράβο ντιούσντ!
Σου εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου και νοιώθω πραγματικά περήφανος που βρίσκομαι και εγώ στο τόσο καινοτόμο και νεωτερίζον μπλόγκ σου.
Οπωσδήποτε έκανες την ζωή μας εδώ μέσα πιο εύκολη.
Βέβαια πιο εύκολη για αυτούς που δέν θέλουν να διαβάσουν και απλώς ρολάρουν πάνω κάτω.
Γιατί για αυτούς που θέλουν να διαβάσουν,μάλλον θα σε βλαστημάνε κάθε φορά που ανοιγοκλείνουν ένα ένα τα κουτιά εδώ μέσα.
Αλλά τελικά έτσι είναι η εποχή μας.
Εύκολη για αυτούς που δέν θέλουν και δύσκολη για αυτούς που θέλουν.
ΥΓ Προσοχή!!!
Το τελευταίο σχόλιο,δέν αφορουσε τον ντιούσντ,ή τον μοτοσυκλέτα,ή τον θείο μου τον αριστείδη,αλλά γενικώς την εποχή μας.Ελπίζω να μήν φθάσουμε μέχρι να σκάμε ένα ένα τα σπυράκια της τζάνις τζόπλιν για να το αποδείξουμε αυτό.
26-10-2007 @ 22:46
Τώρα ήμουνα έτοιμος να σ’ απαντήσω αλλά είδα το ΥΓ και κατάλαβα πως το ‘πες έτσι, γενικά κι αόριστα. Γιατί αν δεν ήταν γενική κι αόριστη η απάντησή σου θα σου απαντούσα κι εγώ με τη σειρά μου πως η ζωή αυτών που θέλουν να διαβάσουν οφείλει να είναι δύσκολη, όπως περίπου είναι και η ζωή!
ΥΓ: Τώρα που ‘πες για τη Τζάνις, μ’ έκανες και θυμήθηκα χτες το βράδυ που καθόμουνα ήσυχος απολαμβάνοντας το ποτό μου σ’ ένα μαγαζί (τι μαγαζί, δηλαδή, μαγαζάκι του τρόμου ήτανε) όταν ξαφνικά η γκόμενα που καθότανε δεξιά μου τα ‘βαλε με τη γκόμενα που καθόταν αριστερά μου κι άρχισαν να φωνάζουνε πολύ δυνατά. Στην αρχή είπα να μην επέμβω μα δε μπορούσα διάβολε να πιω τη μπύρα μου, άσε που με σπρώχνανε και χυνότανε λίγο λίγο, λεκιάζοντας και το ξεπλυμμένο μου τζην. Έτσι αποφάσισα να παρέμβω προσπαθώντας να ηρεμήσω τα πράγματα αλλά το μόνο που κατάφερνα είναι να γίνεται ακόμα περισσότερο της… κακομοίρας. Με τα πολλά, είδα κι απόειδα πως δε βγαίνει άκρη κι αποφάσισα να κάνω κάτι πιο δραστικό. Σηκώθηκα όρθιος κι όρμησα πάνω στη γκαρσόνα, την άρπαξα κι άρχισα να φωνάζω:
“Με λένε Άρη Μαλτέζο και είτε θα σταματήσετε τώρα ή αλλιώς θα σκοτώσω αυτό το κορίτσι χτυπώντας το κεφάλι της πάνω στο μπαρ μέχρι να βγουν τα μυαλά της έξω και να γεμίσουν όλη τη μπάρα!”
Πράγματι, οι τύπισσες σταμάτησαν, ξέχασαν γιατί φώναζαν κι έμειναν να με κοιτούν με τρόμο. Προς στιγμήν σκέφτηκα πως επιτέλους θα συνέχιζα το υπόλοιπο της βραδιάς μου ήσυχος. Μέχρι που ένιωσα τα χοντρά δάχτυλα του πορτιέρη ν’ αρπάζουν τα ολόξανθα μαλλιά μου κι ένα κρύο μεταλλικό πράγμα να σφηνώνεται στο στόμα μου την ώρα που -περίπου- τρεις τέσσερις μπράβοι άφηναν ίχνη παπουτσιών Νο 43-46 στα αδυνατισμένα -τον τελευταίο καιρό- πλευρά μου.
Ε, λοιπόν, το πιστεύεις πως εκείνη την ώρα έπαιζε το αγαπημένο μου τραγούδι της Τζάνις, το “Down On Me”! Δεν έχω όμως παράπονο, η γκαρσόνα μ’ ερωτεύτηκε, παράτησε τη βρωμοδουλειά κι έγινε d.j. σε παράνομο ραδιοφωνικό ιντερνετικό σταθμό. Βέβαια δεν ακούει τζάνις αλλά μου αφιερώνει το chop suey που και που κι έτσι νιώθω καλύτερα…
Τώρα θα μου πεις “και τι με νοιάζουν εμένανε ρε μεγάλε όλα αυτά” κι εγώ θα σ’ απαντήσω “ας πρόσεχες να μην πάταγες το κουμπί ν’ ανοίξει το σχόλιο!“
26-10-2007 @ 23:34
‘Λευτεριά στον Αρη Μαλτέζο’ να γράψουμε δηλαδή στο πανώ διαμαρτυρίας, όταν κλείσουν εσένα πίσω απ’ τη μπάρα;;
(άσχετο με το ποστ, αλλά σχετικό με το κόμμεντ σου που την πάτησα κι εγώ κι άνοιξα)
(Respect & ευχαριστώ…
)
28-10-2007 @ 14:23
Τρίχες δηλαδή και στο άσχετο -μέσα ή έξω, οι άσχετοι με κάνουν να ξαναδιαβάζω τη θεωρία της σχετικότητας που λέει πως η για να γίνει μια Ενέργεια χρειάζεται μια απρόσωπη Μάζα την οποία θα τετραγωνίσεις με τα γυμνά σου Χέρια.
29-10-2007 @ 13:26
αμαν !
εσυ ησουνα ρε αδερφε ? μιλα ρε αγορι μου να κλωτσαω λιγο πιο μαλακά !
την αλλη φορα που θα ερθεις ζητα εκπτωτικο κουπονι στην εισοδο …
…και συγνωμη ε ? αλλα φταις κι εσυ! τι το ηθελες αυτο με το μαλτεζο ?
30-10-2007 @ 14:38
Ορίστε και μια πιο βελτιωμένη έκδοση. Τώρα ανοίγετε τα σχόλια κι εφόσον το επιθυμείτε μένουν ανοιχτά.
Κι άλλη φορά (εσύ ο από πάνω) πιο μαλακά τις κλωτσιές!
Κι εσύ ο παραπονιάρης ακόμα παραπάνω παραπάνω, στην επόμενη έκδοση θα βάλω κι ένα κουμπί που θα λέει “άσπικ” κι όταν το πατήσεις θα ανοίγουν όλα μαζί!